عصرایران- ترک پاشنه پا معمولا در اثر خشکی و ضخیم شدن پوست ایجاد می شود. هوای خشک، حمام طولانی و داغ، راه رفتن با پای برهنه و استفاده از کفش های پشت باز می توانند این مشکل را تشدید کنند. در موارد شدید، ترک ها عمیق می شوند و ممکن است درد، خونریزی یا عفونت ایجاد کنند.
مهم ترین اقدام برای درمان ترک پاشنه، استفاده منظم از مرطوب کننده است. بهتر است حداکثر تا 5 دقیقه پس از حمام، زمانی که پوست هنوز کمی مرطوب است، از کرم یا پماد حاوی موادی مانند اوره 10 تا 25 درصد استفاده کنید. این ترکیبات به نرم شدن پوست ضخیم و حفظ رطوبت آن کمک می کنند.
پیش از خواب می توانید یک لایه وازلین روی پاشنه بزنید و جوراب نخی بپوشید. این کار به حفظ رطوبت پوست در طول شب کمک می کند و برای ترک های خشک و سطحی مفید است.
اگر پاشنه ها پوست ضخیم و پینه بسته دارند، پس از نرم شدن پوست می توان از سنگ پا یا سوهان مخصوص پا به آرامی استفاده کرد. نباید پوست را بیش از حد بتراشید یا با تیغ ببرید، زیرا ایجاد زخم می تواند خطر عفونت را افزایش دهد.
حمام یا دوش طولانی می تواند خشکی پوست را بیشتر کند. متخصصان پوست توصیه می کنند مدت حمام حدود 5 تا 10 دقیقه باشد و از آب ولرم به جای آب داغ استفاده شود. پس از حمام نیز پوست را به آرامی خشک و بلافاصله مرطوب کنید.
کفش های پشت باز مانند دمپایی و صندل می توانند خشکی و ترک پاشنه را تشدید کنند. کفش مناسب باید اندازه پا باشد و فشار و اصطکاک اضافی روی پاشنه ایجاد نکند.
اگر ترک ها دردناک و عمیق هستند، استفاده از پانسمان های مخصوص مانند چسب مایع می تواند از ترک در برابر اصطکاک محافظت کند و مانع ورود آلودگی شود. در صورت مشاهده علائم عفونت مانند قرمزی، گرمی، تورم، ترشح چرکی یا افزایش درد، باید برای ارزیابی پزشکی اقدام کرد.
گاهی ترک پاشنه فقط نتیجه خشکی پوست نیست و می تواند همراه با بیماری هایی مانند دیابت یا برخی بیماری های پوستی دیده شود. افراد مبتلا به دیابت، مشکلات گردش خون یا کاهش حس پا نباید ترک ها و پوست ضخیم پا را به صورت تهاجمی در خانه درمان کنند، زیرا آسیب های کوچک پا می توانند جدی تر شوند.
مصرف خودسرانه مکمل هایی مانند ویتامین E، روی یا امگا 3 نیز درمان استاندارد ترک پاشنه محسوب نمی شود. در بیشتر موارد، مراقبت منظم از پوست و استفاده از مرطوب کننده مناسب موثرترین اقدام اولیه است.
اگر ترک ها عمیق، خونریزی دهنده یا عفونی هستند، یا با مراقبت خانگی بهبود پیدا نمی کنند، بهتر است پزشک یا متخصص پوست علت را بررسی کند.