حوادث لیبی و انقراض نسل خبرنگاران جسور ایرانی

 
افکار نیوز؛علیرضا فاریاب - این روزها که تلویزیون خودمان را تماشا می کنم بارها و بارها از این که باید تصاویر حوادث جهان را از دریچه دوربینهای الجزیره ،سی ان ان ،بی بی سی و ... ببینم افسوس خورده ام.

مسئولان تلویزیون ما همیشه در هنگام ارایه آمار انبانی از اطلاعات و آمار را ارایه می دهند که اگر کسی از اوضاع و احوال خبر نداشته باشد به احتمال قوی تصور می کند که صداو سیمای ایران قویترین شبکه رسانه ای دنیاست .اما کافی است تنها چند شب اخبار رسانه ملی را پیگیری کند.

انوقت اگر مانند ما جزو چند درصد بدون ماهواره باشد احتمالا عطای تلویزیون را به لقای آن می بخشد و به همان سایتهای خبری رضایت می دهد اما اگر جزو درصد خانواده های ماهواره دار باشد که بعد از عملیات راپل نیروی انتظامی همچنان ماهواره اشان سالم مانده یا فورا آن را تعمیر کرده اند هرگز حاضر نمی شود اخبار جهان را از صدا و سیما تماشا کند.

به عنوان مثال در جریان دادگاه مبارک در مصر .تلویزیون ما تصاویر را مستیقیم پخش می کرد اما زحمت ضبط ان بر عهده شبکه الجزیره بود.یا در جریان جنگ عراق تلویزیون محترم اخباری را پوشش می داد که از صبح همه رسانه ها اعلام کرده بودند و جالب آنکه خبرنگاران زبر دست تلویزیون هم هنگام ارتباط زنده همان اخباری را می خواندند که دیگر شبکه های جهانی اعلام کرده بودند.

ماجرا در جریان جنگ 33 روزه و 22 روزه هم بهتر از این نبود و خبرنگاران سختکوش ما در کنار خبرنگاران الجزیره یا حتی برخی رسانه های کوچکتر تنها یک فرد عادی محسوب می شدند که البته به شدت هم مراقب خطرات احتمالی بودند که مبادا تهدیدی آنها را نگران کند.

این مطالب را از آن جهت نوشتم که این روزها سیلی از اخبار از لیبی جاری است و بازهم خبرنگاران ما غایب اصلی میدان هستند .البته دیروز شنیدم که کامران نجف زاده بالاخره عازم لیبی شده است اما باید به این برادر عزیز گفت احتمالا به "ته دیگ" ماجرا خواهید رسید چون طرابلس سقوط کرده و شما احتمالا حداکثر می توانی از بازسازی لیبی گزارش تهیه کنی.

براستی در صداو سیما چه خبر است؟
ایا نسل رضا برجی که عمرش را در جنگهای مهم دنیا مانند کشتار سربرنیتسا پشت دوربین گذراند یا نسل محمد حسین جعفریان که پایش را در کنار دوربینش در افغانستان جا گذاشت منقرض شده است؟
ملاک انتخاب خبرنگار در صدا و سیما و مدیریت آن چیست؟

چرا باید دوربین خبرنگاران جسوری چون برجی و جعفریان و حتی طالب زاده خاک بخورد و خبرنگاران الجزیره در رسانه ها جولان داده و عرض اندام کنند؟آیا وقت آن نرسیده است که ملاکهای گذشته کمی تغییر کند و نسل جدیدی وارد میدان شوند.نسلی که هم جسور است و هم توانمندی اش بیش از رابطه برای ورودش به عرصه خبر موثر بوده است!