عصر ایران- والتر ماریا فودرر معمار و مجسمه ساز سوئیسی، از چهره های متفاوت معماری بروتالیستی در قرن بیستم بود. او که در ابتدا مسیر حرفه ای خود را با تایپوگرافی و سپس مجسمه سازی آغاز کرده بود، هرگز از ابتدا قصد نداشت معمار شود؛ اما ورود اتفاقی او به دنیای معماری زمینه ساز خلق مجموعه ای از بناهای مذهبی متفاوت در سوئیس شد.
فودرر در سال ۱۹۲۸ متولد شد و پس از تحصیل در رشته هنر و فعالیت در زمینه مجسمه سازی، به یک دفتر معماری راه یافت. نگاه مجسمه سازانه او به فضا، به تدریج به زبان اصلی طراحی هایش تبدیل شد. او معماری را نوعی مجسمه سازی در مقیاس بزرگ می دانست و با استفاده از بتن خام، حجم های نامتعارف و نور طبیعی، فضاهایی خلق می کرد که حال و هوایی رازآلود و معنوی داشتند.
یکی از شاخص ترین آثار او کلیسای سنت نیکلاس در روستای هرمانس در رشته کوه های آلپ سوئیس است که در سال ۱۹۷۱ تکمیل شد. فرم بیرونی این بنا یادآور صخره ای عظیم است که از دل کوهستان بیرون آمده یا در دامنه آن جای گرفته است. فضاهای داخلی نیز با سطوح بتنی حجیم، حفره ها و بازشوهای متعدد شکل گرفته اند؛ به گونه ای که نور از مسیرهای مختلف وارد ساختمان می شود و تضاد میان روشنایی و تاریکی، تجربه ای متفاوت از فضای مذهبی ایجاد می کند.
کلیسای صلیب مقدس در شهر خور نیز نمونه دیگری از رویکرد فودرر است. در این بنا، نور از بالا و شکاف های تعبیه شده در ساختار ساختمان به داخل راه پیدا می کند و دیوارهای بتنی با فرم های مجسمه وار خود، فضایی مناسب برای سکوت و تامل به وجود می آورند. حتی مبلمان چوبی نیز با ساختار معماری هماهنگ شده و بخشی از ترکیب کلی فضا به شمار می رود.
فودرر پس از سال ها فعالیت در معماری، بار دیگر به مجسمه سازی بازگشت؛ هنری که نقطه آغاز مسیر حرفه ای او بود. آثارش گاهی با واکنش های متفاوتی روبه رو می شدند، اما رویکرد مستقل او به طراحی فضاهای مذهبی، جایگاه ویژه ای در تاریخ معماری بروتالیستی سوئیس یافت.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی