عصرایران- زخم معده و زخم اثنی عشر، زخم هایی در لایه داخلی معده یا ابتدای روده باریک هستند. دو علت اصلی این بیماری، عفونت باکتری هلیکوباکتر پیلوری و مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن، آسپرین و دیکلوفناک است. این داروها به ویژه در مصرف طولانی مدت یا با دوز بالا می توانند به لایه محافظ دستگاه گوارش آسیب بزنند.
درد یا سوزش در قسمت بالای شکم از علائم شایع زخم معده است. احساس پری زودرس، نفخ، تهوع، آروغ زدن و سوء هاضمه نیز ممکن است بروز کند. درد در برخی افراد هنگام خالی بودن معده یا شب ها بیشتر می شود، اما در بعضی دیگر پس از غذا خوردن شدت می گیرد. برخی زخم ها نیز تا زمان بروز عارضه، علامتی ندارند.
استرس روزمره و غذاهای تند از علت های اصلی زخم معده شناخته نمی شوند، هرچند ممکن است علائم گوارشی را در بعضی افراد تشدید کنند. برای مبتلایان نیز رژیم غذایی ممنوع و یکسانی وجود ندارد؛ بهتر است خوراکی هایی را که علائم را تشدید می کنند شناسایی و محدود کنند.
مصرف داروهایی مانند ایبوپروفن، ناپروکسن، آسپرین و دیکلوفناک می تواند خطر زخم و خونریزی گوارشی را افزایش دهد. مصرف این داروها را خودسرانه قطع نکنید، اما اگر سابقه زخم دارید یا به طور منظم از آن ها استفاده می کنید، درباره خطرات و جایگزین های احتمالی با پزشک مشورت کنید.
درمان به علت زخم بستگی دارد. در صورت وجود عفونت هلیکوباکتر پیلوری، پزشک ترکیبی از آنتی بیوتیک ها و داروهای کاهنده اسید معده تجویز می کند. در زخم ناشی از داروهای ضدالتهاب نیز ممکن است تغییر دارو و استفاده از داروی کاهنده اسید لازم باشد. تشخیص علت می تواند به آزمایش تنفسی، آزمایش مدفوع یا آندوسکوپی نیاز داشته باشد.
استفراغ خونی یا شبیه تفاله قهوه، مدفوع سیاه و قیری، درد ناگهانی و شدید شکم، سرگیجه شدید یا غش می توانند نشانه عارضه جدی مانند خونریزی باشند و به ارزیابی فوری پزشکی نیاز دارند.
برای تشخیص و درمان زخم معده با پزشک مشورت کنید و از مصرف خودسرانه آنتی بیوتیک ها یا داروهای مسکن بپرهیزید.