در دنیای امروز، مبحث تولید انرژی و انتخاب منابع آن، یکی از چالشهای اساسی بشر به شمار میرود. سالیان متمادی است که نیروگاههای زغالسنگی، سوخت فسیلی اصلی برای تولید برق بودهاند، اما با افزایش نگرانیها درباره آلودگی و کارایی، توجه به گزینههای پاکتر و کارآمدتر نظیر نیروگاههای هستهای افزایش یافته است. بررسی دقیق ظرفیت و بازدهی این دو نوع نیروگاه، میتواند به درک بهتر آینده تولید انرژی کمک کند.
به گزارش گجت نیوز، در ایالات متحده، ۲۱۹ نیروگاه زغالسنگی فعال حدود ۱۹۹,۹۵۲ مگاوات انرژی تولید میکنند. در مقابل، ۵۷ نیروگاه هستهای با ۹۶ رآکتور، ۱۰۳,۵۸۱ مگاوات برق به شبکه وارد میکنند. با این حال، اگر نیروگاههای زغالسنگی با هستهای جایگزین میشدند، تولید انرژی کشور تقریباً به ۴۰۰,۰۰۰ مگاوات میرسید.
نیروگاههای زغالسنگی تنها حدود ۳۳٪ از انرژی ذخیرهشده سوخت خود را به برق تبدیل کرده و ۶۶٪ آن به صورت گرمای تلفشده هدر میرود. در مقابل، انرژی هستهای با بازدهی ۹۲٪ در تبدیل مواد شکافتپذیر به برق، به مراتب کارآمدتر است و این نرخ، آن را به یکی از پربازدهترین روشهای تولید انرژی تبدیل میکند.
بهطور متوسط، هر نیروگاه هستهای حدود ۱ گیگاوات (معادل ۱,۰۰۰ مگاوات) برق در ساعت تولید میکند که برای تأمین برق ۸۷۶,۰۰۰ خانه در سال کافی است. این در حالی است که یک نیروگاه زغالسنگی بهطور متوسط ۳۸۰ مگاوات انرژی تولید میکند. نیروگاههای زغالسنگی در آمریکا سالانه ۱٫۱ میلیارد تن زغالسنگ مصرف میکنند. در مقابل، نیروگاههای هستهای از اورانیوم-۲۳۵ غنیشده استفاده میکنند و هر ۱٫۵ تا ۲ سال یک بار سوختگیری میشوند. میزان خرید اورانیوم توسط نیروگاههای هستهای آمریکا در سال ۲۰۲۵، معادل ۲۱,۰۰۰ تن بوده است که نشاندهنده نیاز بسیار کمتر این نیروگاهها به سوخت در مقایسه با همتایان زغالسنگیشان است.