تاریخ:
فرو ریختن ساختمان مسکونی در غزه؛ ۸ شهید و دهها مفقود 
درس نود و دو
چرا اقتصاد ایران علاوه بر بنگاههای بزرگ، به چهرههای معتبر و پاسخگو نیاز دارد؟
برندینگ چهره های اقتصادی و کارآفرینان، لازمه توسعه است
اقتصاد ایران تشنه روایتهای دقیقتری از مدیران، کارآفرینان، سرمایهگذاران و صاحبان کسبوکار است. ما به روایتهایی نیاز داریم که نه در ستایش بیقیدوشرط این افراد متوقف شوند و نه هر موفقیت اقتصادی را پیشاپیش آلوده و مشکوک بپندارند.
یادداشت مدیر مسؤول
در میانه بحران، یک مدیر صنعتی حفظ جان کارکنان و تداوم تولید را مهمترین مأموریت خود میداند. در مقابل، مدیری دیگر در برابر بحرانی مشابه سکوت میکند و اجازه میدهد شایعات، روایت سازمانش را بسازند. یک کارآفرین هزاران شغل ایجاد کرده است، اما نام و تجربهاش برای جامعه ناشناخته مانده و در سویی دیگر، چهرهای بیش از کارخانهها و دستاوردهایش با ثروت، روابط یا حاشیههایش شناخته میشود.
این تفاوتها صرفاً به شهرت و رسانه محدود نمیشود. آنچه مردم درباره مدیران، کارآفرینان و صاحبان سرمایه میدانند، بر اعتماد آنان به بنگاهها، نگاه نسل جوان به کارآفرینی و حتی برداشت عمومی از مناسبات اقتصادی کشور اثری مستقیم میگذارد. اقتصاد ایران تنها به سرمایه، کارخانه، فناوری و بازار نیاز ندارد، بلکه تشنه حضور چهرههای اقتصادی معتبر، مسئول و پاسخگو است.
ایران میان بقا و ساختن
ایران اکنون در یکی از پیچیدهترین مقاطع تاریخی خود ایستاده است. در این دوره، سایه سنگین جنگ، نااطمینانی، تحریم، تورم و فرسایش اعتماد عمومی، همزمان بر زندگی مردم و فعالیت بنگاههای اقتصادی سنگینی میکند. سالهاست که بخش درخور توجهی از توان اقتصاد ایران صرف مدیریت روزمره بحرانها میشود. مسائلی مانند تأمین نقدینگی، حفظ تولید، جلوگیری از تعطیلی بنگاهها، حفظ نیروی انسانی، تأمین مواد اولیه و عبور از شوکهای پیدرپی، تمام انرژی مدیران را میگیرد. بیشک همه این تلاشها برای ادامه حیات اقتصادی ضروری است، اما برای ساختن آینده هرگز کافی نخواهد بود.
کشوری که برای مدتی طولانی در وضعیت اضطرار باقی بماند، بهمرور توان اندیشیدن به فردا را از دست میدهد. اداره بحران امری حیاتی است، اما نباید به افق نهایی توسعه تبدیل شود. اقتصاد ایران باید بهتدریج از وضعیت انفعالیِ «بقا» به موقعیت کنشگرانهِ «ساختن» حرکت کند. این گذار به معنای نادیدهگرفتن بحرانها نیست، بلکه برعکس، نقطه آغاز آن دیدن صریح واقعیتهاست. ما باید بدانیم چه ظرفیتهایی در معرض فرسایش قرار دارند، کدام بنگاهها باید حفظ شوند، چه الگوهایی دیگر کارآمد نیستند و در نهایت، چه کسانی میتوانند در دل همین محدودیتها امکانهای تازهای برای توسعه خلق کنند.
چه کسی واقعاً سازنده است؟
در دورههای بحرانی که منابع محدودتر میشوند و تاوان هر تصمیم نادرست میتواند هزاران شغل را به خطر بیندازد، نقش کارآفرینان و مدیران بیش از پیش اهمیت مییابد. با این حال، هر صاحب ثروتی الزاماً سازنده نیست و هر سازندهای نیز لزوماً مشهورترین چهره اقتصادی کشور به شمار نمیآید. مقیاس دارایی، بزرگی ساختمانها و حضور رسانهای نمیتوانند عیار واقعی یک شخصیت اقتصادی را نشان دهند. برای شناخت سازندگان اصیل باید پرسید این سرمایه چگونه شکل گرفته و چه گرهی از اقتصاد یا جامعه باز کرده است. باید دید آنها چه میزان اشتغال پایدار و فناوری خلق کردهاند و هنگام بروز بحران، تا چه حد در قبال تصمیمات خود مسئولیتپذیر و پاسخگو هستند.
از این منظر، مفهوم سازندگی بسیار فراتر از بنا کردن یک کارخانه یا مجتمع تجاری است. سازنده واقعی کسی است که سرمایه خصوصی را به ظرفیت عمومی و موفقیت شخصی را به امکانی برای توسعه کشور تبدیل کند. بنابراین، پرسش کلیدی ما دیگر تنها این نیست که «چه چیزی ساخته شده است؟» بلکه میپرسیم این دستاورد «چگونه، با چه پیامدهایی و برای کدام آینده» بنا شده است.
چرا برند شخصیتهای اقتصادی اهمیت دارد؟
در فضای عمومی ایران، بسیاری از فعالان اقتصادی تنها با ثروت یا حاشیههایشان شناخته میشوند و پشت بسیاری از برندهای نامآشنا، هویت و اندیشه بنیانگذاران پنهان مانده است. این خلأ اطلاعاتی دو پیامد مخرب دارد. از یک سو تجربه کارآفرینان موفق به سرمایه اجتماعی تبدیل نمیشود و از سوی دیگر، جای خالی آن را شایعات، قضاوتهای شتابزده و تبلیغات سطحی پر میکند. درست در همین نقطه، اهمیت برندینگ حرفهای نمایان میشود.
برندینگ شخصیتهای اقتصادی به معنای نمایش ثروت یا سلبریتیسازی نیست. یک برند شخصی پایدار بر پیوند سه عنصر کلیدی استوار است. نخست عملکرد واقعی و اثرگذار بر جامعه، دوم روایت دقیق و بدون اغراق از آن عملکرد و سوم اعتمادی که در نگاه کارکنان، مشتریان و مردم شکل میگیرد.
جدایی روایت از واقعیت، برند را به تبلیغات توخالی تقلیل میدهد و در مقابل، روایتنشدن دستاوردها نیز اثر الگوساز آنها را از بین میبرد. در نهایت، برند یک مدیر اقتصادی تنها ادعای او درباره خودش نیست، بلکه برآیند انطباق عملکرد، ادعاها و قضاوت عمومی جامعه است.
جدایی روایت از واقعیت، برند را به تبلیغات توخالی تقلیل میدهد و در مقابل، روایتنشدن دستاوردها نیز اثر الگوساز آنها را از بین میبرد. در نهایت، برند یک مدیر اقتصادی تنها ادعای او درباره خودش نیست، بلکه برآیند انطباق عملکرد، ادعاها و قضاوت عمومی جامعه است.
روایت؛ بخشی از زیرساخت توسعه
روایتها در اقتصاد هرگز بیاهمیت نیستند. جامعه بر اساس همین روایتهای مسلط تصمیم میگیرد که چه کسی قابل اعتماد است، کدام مسیر به موفقیت ختم میشود و آیا تولید و کارآفرینی ارزش سرمایهگذاری عمر و استعداد را دارد یا خیر.
اگر روایت غالب اقتصاد بر رانت، رابطه، سوداگری و بقای فردی استوار باشد، سرمایه و استعداد جامعه نیز ناگزیر به سمت فعالیتهای غیرمولد حرکت میکند. اما در مقابل، اگر نمونههای واقعی تولید، نوآوری، مسئولیتپذیری و سازندگی دیده شوند، نگاه جامعه به مقوله کسبوکار و کارآفرینی دگرگون خواهد شد.
اگر روایت غالب اقتصاد بر رانت، رابطه، سوداگری و بقای فردی استوار باشد، سرمایه و استعداد جامعه نیز ناگزیر به سمت فعالیتهای غیرمولد حرکت میکند. اما در مقابل، اگر نمونههای واقعی تولید، نوآوری، مسئولیتپذیری و سازندگی دیده شوند، نگاه جامعه به مقوله کسبوکار و کارآفرینی دگرگون خواهد شد.
در بسیاری از اقتصادهای صنعتی، نام برخی بنیانگذاران و مدیران با تحولات مشخصی نظیر تولید انبوه، نوآوری فناورانه، ارتقای کیفیت صنعتی یا ایجاد یک بازار تازه پیوند خورده است. البته باید پذیرفت که یک برند شخصی قدرتمند همواره دارایی بیخطری نیست. همان چهرهای که میتواند برای سازمان توجه، سرمایه و اعتماد به ارمغان بیاورد، در صورت بروز رفتارهای نادرست میتواند به منبعی از بحران برای شرکت و سهامداران بدل شود.
برندینگ حرفهای باید هر دو سوی این سکه را ببیند و هم ظرفیت اعتبارآفرینی و هم احتمال تبدیل شدن شخصیت به نقطه آسیبپذیری سازمان را در نظر بگیرد. از این منظر، روایت شخصیتهای اقتصادی در واقع بخشی از زیرساخت نرم توسعه به شمار میرود. البته این امر مشروط بر آن است که روایت جای واقعیت را نگیرد و پرسشهای دشوار در سایه داستانهای الهامبخش پنهان نمانند.
«برند و کاروکسب» عصر ایران چه خواهد کرد؟
«عصر ایران» همواره رسانهای دغدغهمند نسبت به مقولههای توسعه، عقلانیت و آینده کشور بوده است. اکنون سرویس «برند و کاروکسب» در تلاش است تا میدان تازهای برای شناخت و ارزیابی شخصیتها، بنگاهها و سازندگان اقتصاد ایران ایجاد کند.
در این مسیر قرار نیست زندگینامههای تکراری مدیران را بازنویسی کنیم، فهرستی بیسند از ثروتمندترین افراد بسازیم یا صرفاً تریبونی برای بازنشر ادعاهای روابط عمومیها باشیم. پرسش اصلی ما روشن است. ما میخواهیم بدانیم یک شخصیت اقتصادی چگونه سرمایه، قدرت، عملکرد و روایت خود را به اعتبار تبدیل میکند، در مواقع بحرانی چه رفتاری از خود نشان میدهد و چه اثری بر آینده ایران برجای میگذارد.
برای یافتن پاسخ این پرسشها، مسیر حرفهای شخصیتهای اقتصادی، تصمیمهای مهم آنان، پروژههایی که ساختهاند، بحرانهایی که از سر گذراندهاند و همچنین فاصله میان روایتهای رسمی با برداشت واقعی جامعه را زیر ذرهبین خواهیم برد. محتوای این سرویس طیف گستردهای را شامل میشود که از گفتوگوهای راهبردی و پروفایلهای عمیق تا تحلیل برندهای شرکتی، پروندههای بحران، مرور تجربههای جهانی و روایت بنگاههای خانوادگی را در بر میگیرد. با این وجود، یک اصل بنیادین بر تمامی این قالبها حاکم است و آن حفظ استقلال تحریریه خواهد بود.
ما نه موفقیتها را نادیده میگیریم و نه قصد داریم ابهامهای مالی، مدیریتی و اجتماعی را در پسِ روایتسازیها پنهان کنیم. در این بخش، گزارشهای تحلیلی کاملاً از محتوای تبلیغاتی تفکیک میشوند، ادعاها باید مستدل و مبتنی بر داده باشند و حق پاسخگویی برای شخصیتهای مورد بررسی محفوظ است. فراموش نکنیم که برندینگ پایدار از شفافیت هراسی ندارد و برندی که صرفاً با حذف پرسشهای دشوار شکل گرفته باشد، در نخستین گردباد بحران فرو خواهد ریخت.
آغاز یک گفتوگوی تازه
اقتصاد ایران تشنه روایتهای دقیقتری از مدیران، کارآفرینان، سرمایهگذاران و صاحبان کسبوکار است. ما به روایتهایی نیاز داریم که نه در ستایش بیقیدوشرط این افراد متوقف شوند و نه هر موفقیت اقتصادی را پیشاپیش آلوده و مشکوک بپندارند. شناخت سازندگان واقعی ایران بدون شنیدن صدای کارکنان، مشتریان، شرکا، کارشناسان و منتقدان امکانپذیر نیست.
از همین رو، سرویس «برند و کاروکسب» از تمامی فعالان اقتصادی، مدیران، پژوهشگران، کارکنان و مخاطبان رسانه دعوت میکند تا اسناد، تجربهها، نقدها و روایتهای خود را برای تکمیل این تصویر شفاف در اختیار ما قرار دهند. این فراخوان تلاشی برای درخشش کوتاهمدت اشخاص نیست، بلکه دعوتی است برای آغاز یک گفتوگوی جدی و عمیق درباره نسبت میان ثروت، اعتبار، مسئولیتپذیری و توسعه ملی.
از همین رو، سرویس «برند و کاروکسب» از تمامی فعالان اقتصادی، مدیران، پژوهشگران، کارکنان و مخاطبان رسانه دعوت میکند تا اسناد، تجربهها، نقدها و روایتهای خود را برای تکمیل این تصویر شفاف در اختیار ما قرار دهند. این فراخوان تلاشی برای درخشش کوتاهمدت اشخاص نیست، بلکه دعوتی است برای آغاز یک گفتوگوی جدی و عمیق درباره نسبت میان ثروت، اعتبار، مسئولیتپذیری و توسعه ملی.
ایران فردا بیش از هر زمان دیگری به کسانی نیاز دارد که در دل نااطمینانیها امکان خلق میکنند، در بحبوحه بحرانها از ظرفیتهای ملی محافظت کرده و در فضای بیاعتمادی، سازمانهایی مستحکم و قابل اتکا میسازند. ما نیز در آغاز این مسیر روشن، درباره هر شخصیت و هر پروژه چهار پرسش ساده اما اساسی را مطرح خواهیم کرد و میپرسیم که چه کسی، چه چیزی را، چگونه و برای کدام آینده ایران بنا کرده است.
لینک کوتاه: کپی لینک
شکایت کاربران از وضعیت اینترنت افزایش یافت یک پژوهش: چتباتهای هوش مصنوعی زبان مخفی گیجکنندهای برای انسانها ایجاد کردند برخورد ناوهای هند و پاکستان در آبهای بینالمللی کتاب بخوان و پول بگیر ونس: صبر مردم آمریکا از درگیریها سر آمده/ آمریکا همیشه با اسرائیل هم نظر نیست همکاری اطلاعاتی روسیه و ایران؛ تحلیل سیانان از عملیات پایگاه شاهزاده سلطان سخنگوی ارتش پاکستان: پیمان دفاعی مکه ماهیت تهاجمی ندارد سامانه ناظر طلا؛ نظارت بدون متولی؟ واکنش خانواده شهید رئیسی به خبر دروغ فوت مادر ایشان تعطیلی بسیاری از بومگردیها، کافهها و رستورانهای مناطق گردشگری جنوب کشور به دلیل شرایط جنگی لغو پروازهای گرجستان تأثیری بر گردشگری ایران ندارد احتمال قطع گاز خانگی در پاییز و زمستان ممنوعیت گسترش پرورش ماهی تیلاپیا اعلام شد هزینه استقراض دولتها بالا رفت بورس دوباره صعودی شد / بازار سرمایه از مرز ۷.۶ میلیون واحد عبور کرد