مطالعه جدید پژوهشگران نشان میدهد که حتی فعالیت بدنی اندک و کنترل قندخون ناشتا در میانسالی، سرعت کاهش تواناییهای ذهنی در سالمندی را به طور چشمگیری کاهش میدهد.
به گزارش ایرنا، وبگاه سایتِکدِیلی در گزارشی آورده است:
محققان مرکز علوم بهداشتی دانشگاه تگزاس در سنآنتونیو با مطالعه روی ۴۰۲ نفر با میانگین سنی حدود ۵۸ سال که بیش از نیمی از آنها زن بودند، دریافتند افرادی که در میانسالی فعالیت بدنی دارند و قندخون خود را کنترل میکنند، در سالمندی با سرعت کمتری تواناییهای ذهنی خود را از دست میدهند.
این پژوهش که در نشریه معتبر آلزایمر و زوال عقل/ Alzheimer's & Dementia منتشر شده، نشان میدهد هرگونه فعالیت بدنی، حتی اندک، با کاهش آهستهتر تواناییهای شناختی در دوران سالمندی ارتباط مستقیم دارد. همچنین، کنترل قندخون ناشتا در میانسالی از دیگر عواملی است که از زوال ذهنی در سالهای بعد پیشگیری میکند.
دکتر کلودیا ساتیزابل (Claudia Satizabal)، دانشیار گروه علوم جمعیت در مرکز علوم بهداشتی دانشگاه تگزاس توضیح میدهد: با بهبود سلامت قلب و عروق از طریق تغییرات ساده در سبک زندگی، میتوان تا حد چشمگیری بار سنگین بیماری آلزایمر و سایر اختلالات شناختی را کاهش داد. این موضوع بهویژه برای جمعیتهای در معرض خطر بیشتر اهمیت دارد.
با افزایش امید به زندگی و سهم سالمندان در جمعیت، بیماریهایی مانند آلزایمر رو به گسترش هستند. آمارهای جهانی روندی صعودی ابتلا به این بیماری را نشان میدهد.
تحقیقات نشان میدهد که نزدیک به ۴۰ درصد موارد آلزایمر به عواملی مرتبط هستند که تغییرپذیرند. در این میان، سلامت قلب و عروق یکی از مهمترین عوامل تأثیرگذار بر روند پیری مغز شناخته میشود.
انجمن قلب آمریکا با ارائه الگویی با عنوان هفت اصل ساده زندگی (Life's Simple 7)، هفت معیار کلیدی را برای سلامت قلب معرفی کرده است: رژیم غذایی سالم، عدم استعمال دخانیات، فعالیت بدنی، کنترل فشارخون، وزن مناسب، کلسترول متعادل و قندخون طبیعی. پژوهشگران معتقدند این معیارها میتوانند برای حفظ سلامت مغز نیز مفید باشند.
یکی از مهمترین یافتههای این پژوهش برای عموم مردم این است که برای بهرهبردن از مزایای فعالیت بدنی، نیازی به ورزش سنگین و حرفهای نیست. محققان تأکید کردهاند که هرگونه فعالیت بدنی، حتی صرفاً پرهیز از نشستن طولانیمدت و انجام فعالیتهای روزمره مانند پیادهروی منظم، میتواند از کاهش تواناییهای ذهنی در سالمندی جلوگیری کند.
دکتر جانت وازکز (Janette Vazquez)، نویسنده اول این پژوهش و پژوهشگر فوقدکترای ارشد در مؤسسه گلن بیگز، میگوید: یافتههای ما نشان میدهد که حتی اندکی فعالیت بدنی و همچنین حفظ قندخون طبیعی در میانسالی، با سرعت بسیار کمتری در کاهش تواناییهای ذهنی در دوران پیری همراه است.
نتایج این تحقیق نشان داد افرادی که قندخون ناشتا (یعنی سطح قندخون پس از ۸ تا ۱۲ ساعت ناشتایی) آنان در محدوده سالم (۱۲۶ میلیگرم در دسیلیتر یا کمتر) بود، کاهش شناختی کندتری را تجربه کردند.
این یافته برای جوامعی که آمار بالایی از دیابت و پیشدیابت دارند، پیام مهمی دارد: کنترل قندخون از همان میانسالی، نه تنها برای سلامت جسمانی، بلکه برای حفظ حافظه و تواناییهای ذهنی در سالمندی ضروری است.
بر اساس این تحقیق، متخصصان توصیه میکنند:
۱. فعالیت بدنی منظم، هرچند سبک و روزمره (مانند پیادهروی ۲۰ تا ۳۰ دقیقه در روز)، را در برنامه زندگی بگنجانید؛
۲. سطح قندخون ناشتا را بهویژه از دهه ۴۰ تا ۵۰ سالگی به طور منظم بررسی کنید و در صورت بالابودن، با اصلاح رژیم غذایی و مشورت با پزشک آن را کنترل کنید؛
۳. سایر عوامل قلبیعروقی مانند فشارخون، وزن و کلسترول را نیز در محدوده سالم نگه دارید.