دفتر امیر قطر اعلام کرد که شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی، امیر سابق در سن 74 سالگی درگذشت.
به گزارش عصرایران، امیر سابق معروف به أمير والد (امیر پدر) به مدت ۱۸ سال حکومت را در دست داشت.
شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی امیر پیشین قطر و پدر امیر کنونی است. او از سال 1995 تا 2013 امیر قطر بود.
شیخ تمیم امیر فعلی قطر (راست) در کنار پدرش ، شیخ حمد امیر سابق معروف به امیر پدر

دفتر امیر قطر در بیانیه ای گفت: «دفتر امیر، با قلبی که به اراده و تقدیر الهی ایمان دارد، سوگوار فقدان بزرگ ملت، مغفور به اذن الله، اعلیحضرت، امیر پدر، شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی، است که امروز صبح درگذشت.»
دفتر امیر قطر به مناسبت درگذشت امیر سابق ( پدر امیر فعلی)، 4 روز عزای عمومی اعلام کرد که از امروز شروع می شود.
🔹 وزارتخانه و ادارات دولتی از فردا دوشنبه به مدت 7 روز تعطیل می شوند.
🔹نماز بر جنازه شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی امروز یکشنبه بعد از نماز مغرب در مسجد "امام محمد بن عبدالوهاب" دوحه اقامه و سپس در مقبره لوسیل دفن می شود.
🔹امیر قطر (شیخ تمیم) روزهای دوشنبه، سه شنبه و چهارشنبه در قصر لوسیل میزبان سران کشورها، اعضای خانواده حاکم، مقامات و شهروندان برای تسلیت گویی است.
شیخ حمد در سال 2013 به صورت داوطلبانه از قدرت کناره گیری کرد تا پسرش شیخ تمیم جانشینش شود. بعد از آن او، امیر پدر نام گرفت و عکس هایش از ادارات و سازمان ها حذف نشد؛ اقدامی که در میان کشورهای عربی حوزه خلیج فارس کمسابقه است.
دلیل بیماری اعلام نشده اما او از بیماری رنج می برد.
شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی، متولد سال ۱۹۵۲ در دوحه، فرزند شیخ خلیفه بن حمد آل ثانی، امیر پیشین قطر بود. او تحصیلات خود را در آکادمی نظامی سلطنتی سندهرست بریتانیا به پایان رساند و پس از بازگشت به کشور، فعالیت خود را در نیروهای مسلح قطر آغاز کرد.
وی به تدریج به فرماندهی ارتش، وزارت دفاع و سپس ولایتعهدی رسید و به یکی از چهرههای اصلی ساختار قدرت در قطر تبدیل شد.
عکس آرشیوی - امیر سابق قطر در سال های آخر زندگی

در ۲۷ ژوئن ۱۹۹۵، شیخ حمد در حالی که پدرش برای سفری رسمی در خارج از کشور به سر میبرد، بدون درگیری و خونریزی قدرت را در دست گرفت و خود را به عنوان امیر جدید اعلام کرد.
این انتقال قدرت، نقطه عطفی در تاریخ سیاسی قطر بود و آغاز دورهای از اصلاحات گسترده اقتصادی، سیاسی و عمرانی به شمار میرفت.
بسیاری از تحلیلگران، شیخ حمد را معمار قطر مدرن میدانند. در دوران حکومت او، این کشور کوچک حوزه خلیج فارس با اتکا به درآمدهای عظیم گاز طبیعی، به یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان تبدیل شد و سرمایهگذاریهای گستردهای در زیرساختها، انرژی، حملونقل، آموزش و سرمایهگذاری خارجی انجام داد.
توسعه فرودگاه بینالمللی حمد دوحه، گسترش فعالیتهای شرکت هواپیمایی قطر ایرویز و حضور گسترده صندوق سرمایهگذاری قطر در بازارهای جهانی، از جمله مهمترین پروژههایی بود که در دوره زمامداری او شکل گرفت یا توسعه یافت.
یکی از مهمترین میراثهای سیاسی شیخ حمد، تبدیل قطر به بازیگری تأثیرگذار در عرصه دیپلماسی منطقهای و بینالمللی بود. دوحه در دوران او نقش میانجی در پروندههای مختلف خاورمیانه، آفریقا و افغانستان را بر عهده گرفت و تلاش کرد جایگاهی فراتر از ابعاد جغرافیایی و جمعیتی خود در سیاست جهانی به دست آورد. این سیاست خارجی فعال، همزمان با افزایش نفوذ سیاسی و اقتصادی قطر در سطح بینالمللی دنبال شد.
در حوزه رسانه نیز، نام شیخ حمد با تأسیس شبکه الجزیره گره خورده است. این شبکه که در سال 1996 راهاندازی شد، به یکی از تأثیرگذارترین رسانههای عربزبان جهان تبدیل شد و نقش مهمی در تغییر فضای رسانهای خاورمیانه ایفا کرد. بسیاری از پژوهشگران، تأسیس الجزیره را یکی از مهمترین ابزارهای قدرت نرم قطر در دوران حکومت شیخ حمد ارزیابی میکنند.
در عرصه ورزش نیز، دوران حکومت او با کسب میزبانی جام جهانی فوتبال 2022 همراه بود؛ موفقیتی که جایگاه قطر را در عرصه بینالمللی ارتقا داد و زمینه اجرای پروژههای عظیم عمرانی و ورزشی را فراهم کرد. این رویداد، نقطه اوج سیاست استفاده از ورزش به عنوان ابزاری برای افزایش نفوذ و اعتبار جهانی قطر محسوب میشود.
با این حال، سیاستهای منطقهای شیخ حمد همواره با چالش هایی نیز همراه بود. حمایت قطر از برخی جریانهای سیاسی در جریان تحولات موسوم به «بهار عربی»، روابط نزدیک با گروههایی مانند حماس و اخوانالمسلمین و روابط خوب با ایران، موجب بروز اختلافات جدی با برخی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس شد و در سالهای بعد زمینهساز تنشهای دیپلماتیک میان دوحه و برخی همسایگانش گردید.
درگذشت شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی، پایان زندگی سیاستمداری است که طی نزدیک به دو دهه، مسیر توسعه و سیاست خارجی قطر را به شکلی بنیادین دگرگون کرد.
بسیاری از ناظران معتقدند بخش قابل توجهی از جایگاه کنونی قطر در حوزههای دیپلماسی، رسانه، سرمایهگذاری و نفوذ بینالمللی، نتیجه سیاستها و چشماندازی است که در دوران حکومت او پایهگذاری شد.