یادداشتی بر بزرگداشت اسفندیار شهیدی

فیلم‌بردار خوب، صرفاً ثبت‌کننده تصویر نیست؛ او تصمیم‌گیرنده است. انتخاب زاویه، نور، قاب و حرکت، در واقع انتخاب نوع نگاه به جهان است. بزرگداشت اسفندیار شهیدی در جشنواره ملی فیلم فجر، تأکید بر همین نقش مغفول‌مانده فیلم‌بردار به‌عنوان شریک خلاق روایت است.

اسفندیار شهیدی از جمله فیلم‌بردارانی است که تصویر را به زبان فکر نزدیک کرده است. در کار او، قاب‌ها تصادفی نیستند؛ هر تصویر حامل معناست و هر نورپردازی، موضع‌گیری.

این نگاه، فیلم‌بردار را از یک تکنسین صرف، به یک مؤلف بصری تبدیل می‌کند. در سینمای ایران، بارها فیلم‌برداران در سایه کارگردان‌ها محو شده‌اند، در حالی که بخش مهمی از هویت بصری فیلم، حاصل نگاه آن‌هاست.

تجلیل از یک فیلم‌بردار و کارگردان، بازشناسی این حقیقت است که سینما هنر جمعی است و هیچ مؤلفی به‌تنهایی معنا پیدا نمی‌کند.

این بزرگداشت، همچنین پیامی آموزشی دارد: نسل جوان سینما باید بداند که تصویر فقط ابزار نیست، اندیشه است. جشنواره فیلم فجر با انتخاب اسفندیار شهیدی، به‌جای تأکید بر نام‌های پرزرق‌وبرق، بر کیفیت نگاه تأکید کرده است.

اگر قرار است سینمای ایران مسیر بلوغ خود را ادامه دهد، باید بیش از پیش به معماران تصویر توجه کند. اسفندیار شهیدی، نمونه‌ای از همان معماران است؛ کسانی که بی‌هیاهو، اما ماندگار، جهان سینمایی ما را ساخته‌اند

بیشتر بخوانید:

اسفندیار شهیدی درگذشت

تماشاخانه

جتی که مثل موشک سقوط کرد؛ رؤیای دختری که در آسمان ناتمام ماند

پناهگاه زیرزمینی کرد علیا؛ راز شهری که زیر زمین پنهان شده است / ۲ هزار سال پیش با الهام از لانه مورچه‌ها ساخته شد

فیلم های دیگر