با سعدی در گلستان : به یک ناتراشیده در مجلسی / برنجد دلِ هوشمندان بسی (+صدا)

این حکایت را با خوانش مهرداد خدیر این‌جا بشنوید

عصر ایران ــ تنی چند از روندگان متّفقِ سیاحت بودند و شریکِ رنج و راحت. خواستم تا مُرافقت کنم، موافقت نکردند. گفتم: این از کرمِ اخلاق بزرگان بَدیع است روی از مصاحبتِ مسکینان تافتن و فایده و برکت دریغ داشتن، که من در نفْسِ خویش این قدرت و سرعت می‌شناسم که در خدمتِ مردان یارِ شاطر باشم نه بارِ خاطر.

یکی زآن میان گفت: از این سخن که شنیدی دل تنگ مدار که در این روزها دزدی به صورت درویشان برآمده، خود را در سِلْکِ صحبتِ ما منتظم کرد.

و از آنجا که سلامت حالِ درویشان است، گمانِ فضولش نبردند و به یاری قبولش کردند.

روزی تا به شب رفته بودیم و شبانگه به پایِ حصار خفته که دزدِ بی‌توفیق ابریقِ رفیق برداشت که به طهارت می‌رود و به غارت می‌رفت.

چندان که از نظرِ درویشان غایب شد، به بُرجی بر رفت و دُرجی بدزدید. تا روز روشن شد، آن تاریک، مبلغی راه رفته بود و رفیقانِ بی‌گناه خفته. بامدادان همه را به قلعه درآوردند و بزدند و به زندان کردند. از آن تاریخ، ترکِ صحبت گفتیم و طریقِ عزلت گرفتیم.

وَالسَّلامَةُ فی الْوَحْدَةِ

گفتم: سپاس و منّت خدای را، عَزَّوَجَلَّ، که از برکتِ درویشان محروم نماندم، گرچه به‌صورت از صحبت وَحید افتادم. بدین حکایت که گفتی مُسْتَفیذ گشتم و امثالِ مرا همه عمر این نصیحت به کار آید.

از سکوت تا «سوءتفاهم»؛ سعید جلیلی و روایت مخالفت با مذاکرات و تفاهم‌نامه اسلام‌آباد

بیشتر بخوانید:

با سعدی در گلستان : نبیند مدّعی جز خویشتن را / که دارد پردهٔ پندار در پیش

با سعدی در گلستان : «ای که هرگز فرامُشَت نکنم / هیچت از بنده یاد می‌آید؟» (+صدا)

با سعدی در گلستان : هر که عیبِ دگران پیشِ تو آورد و شمرد / بی‌گمان، عیبِ تو پیشِ دگران خواهد برد (+صدا)

تماشاخانه

سارا برومند و دخترانی که هرگز به خانه نرسیدند

باران آمد ، هشدار هم دادند ولی دوباره ایران غافلگیر شد / ببینید باران شنبه چه کرد

فیلم های دیگر