کد خبر ۹۳۵۷۸۹
تاریخ انتشار: ۱۳:۱۶ - ۲۶-۱۰-۱۴۰۲
کد ۹۳۵۷۸۹
انتشار: ۱۳:۱۶ - ۲۶-۱۰-۱۴۰۲

واشنگتن پست : ریزپلاستیک ها در پروتئین ها هم وجود دارند

واشنگتن پست : ریزپلاستیک ها در پروتئین ها هم وجود دارند
گزارش اخیر سازمان جهانی بهداشت خطرات احتمالی آلودگی به ریزپلاستیک ها را از جمله قرار گرفتن در معرض نانوپلاستیک ها، ذرات کوچک‌تری که اندازه آنها کمتر از یک میکرومتر است، تشریح کرده است؛ اگرچه خاطرنشان می‌کند که هنوز برای اثبات وجود ارتباط این ذرات با آثار نامطلوب سلامتی در انسان تحقیقات کافی انجام نشده است و بر نیاز فوری به تحقیقات بیشتر تاکید می‌کند.
بررسی‌های کارشناسی در آمریکا نشان می‌دهد اگر پروتئین مصرف می‌کنید، احتمالا سالانه صدها ذره ریزپلاستیک هم می‌بلعید.
 
به گزارش ایسنا، بر اساس آزمایشات جدید کارشناسان سازمان غیرانتفاعی «اوشن کانسرورسی» و دانشگاه تورنتو، میکروپلاستیک یا ریزپلاستیک‌هاــ ذرات ریزتر از یک میکرومتر (یک هزارم میلی‌متر) تا نیم سانتی‌مترــ  در تقریبا ۹۰ درصد از نمونه‌های موادغذایی پروتئینی آزمایش‌شده پیدا شده‌اند.
 
روزنامه واشنگتن‌پست در مطلبی در این رابطه آورده است کارشناسان انواع پروتئین‌های رایجی را که آمریکایی‌ها مصرف می‌کردند بررسی کردند؛ از جمله غذاهای دریایی، گوشت گاو، مرغ، توفو و چندین جایگزین مبتنی بر گیاهان برای گوشت. بنا بر این پژوهش که نتایج آن در «اینوایرنمنتال پالوشن» منتشر شد، هر بزرگسال آمریکایی احتمالا به طور متوسط حداقل ۱۱ هزار ذره ریزپلاستیک در سال مصرف می‌کند.
 
«جورج لئونارد»، یکی از نویسندگان این تحقیق و دانشمند ارشد در اوشن کانسرورسی، می‌گوید: اگر غذا می‌خورید، باید بگویم راهی نیست که از زیرپلاستیک‌ها در امان بمانید و حتی اگر حقیقتا دلتان بخواهد چیزی میل کنید که پلاستیک نداشته باشد، واقعا نمی‌توانید.
 
به گفته لئوناردو، یافته‌های این تحقیق از وجود ریزپلاستیک‌ها در همه‌جا شواهد بیشتری ارائه می‌کند و این ریزپلاستیک‌ها در سراسر دنیا از برف‌های جنوبگان گرفته تا درون بدن انسان و غذاهایی که می‌خوریم و آبی که می‌نوشیم، کشف شده‌اند. وجود ریزپلاستیک‌ها در میوه‌ها، سبزیجات و همچنین سایر محصولات غذایی مانند نمک، شکر، برنج و شیر هم ثبت شده است.
 
البته آثار بالقوه ریزپلاستیک‌ها بر سلامتی انسان هنوز در حال بررسی است.
 
گزارش اخیر سازمان جهانی بهداشت خطرات احتمالی آلودگی به ریزپلاستیک‌ها را از جمله قرار گرفتن در معرض نانوپلاستیک‌ها، ذرات کوچک‌تری که اندازه آنها کمتر از یک میکرومتر است، تشریح کرده است؛ اگرچه خاطرنشان می‌کند که هنوز برای اثبات وجود ارتباط این ذرات با آثار نامطلوب سلامتی در انسان تحقیقات کافی انجام نشده است و بر نیاز فوری به تحقیقات بیشتر تاکید می‌کند.
 
بنابر اعلام ایندیپندنت، وجود ریزپلاستیک‌ها در دستگاه گوارش ماهی‌ها و صدف‌ها از مدت‌ها پیش مشخص شده بود. اما تحقیقات جدید از احتمال وجود آن‌ها در قسمت‌هایی از بدن موجودات دریایی که معمولا انسان‌ها می‌خورند مانند فیله ماهی، خبر می‌دهد. علاوه بر این، ریزپلاستیک‌ها در پروتئین‌های روی خشکی مانند گوشت گاو، مرغ و ... هم یافت شده‌اند.
 
«بیانکا داتا»، دانشمند علوم غذایی بر لزوم تحقیقات بیشتر در زمینه تاثیر ریزپلاستیک‌ها بر سلامتی انسان تاکید می‌کند.
 
کارشناسان معتقدند تا زمانی که مردم از پلاستیک‌هایی با ماندگاری طولانی استفاده می‌کنند، ریزپلاستیک‌ها همه‌ جا یافت می‌شوند.
 
«پل آناستاس»، مدیر مرکز شیمی سبز و مهندسی سبز دانشگاه ییل، می‌گوید: ما این پلاستیک‌ها را طوری طراحی کرده‌ایم که تا قرن‌ها اگر نگوییم هزاره‌ها، پایدار باشند و باید این نقص طراحی را در نظر گرفت. چون ما حالا این را هم می‌دانیم که چگونه پلیمرهایی طراحی کنیم که بدون ضرر رساندن به محیط زیست، تجزیه شوند؛ نه اینکه فقط مدام به ذرات کوچک و کوچک‌تر تبدیل بشوند.
پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
ارسال به دوستان
کیهان: زیرساخت‌های آمریکا در حال فروپاشی است کشف شواهد جدیدی که آلزایمر را زودتر نشان می‌دهند اپل واچ مکالمات شما را شنود می‌کند اگر حیات هرگز روی زمین به وجود نمی‌آمد، سیاره ما چه شکلی می‌شد؟ نمای مجلل اتاق‌های قلعه سردار اسعد بختیاری؛ دوران قاجار کدام حیوان رکورددار تولید گاز روده است؟ پاسخ آن چیزی نیست که فکر می‌کنید چطور از گوگل جمینای نتایج بهتری بگیریم؟ چرا با افزایش سن بیشتر احساس سرما می‌کنیم؟ دانشمندان دلیل تازه‌ای پیدا کردند نجمه جودکی، مجری سابق تلویزیون در قاب آینه کنار هم‌خانه پشمالویش! (+عکس) نیلس بولین که بود؟ داستان مخترع کمربند ایمنی سه‌نقطه‌ای که جان میلیون‌ها نفر را نجات داد(+عکس) ورود سومین ناوهواپیمابر آمریکا به منطقه این ۵ دقیقه برای نجات جان آدم ها حیاتی است انرژی تاریک احتمالا ۹.۵ میلیارد سال پیش از منفی به مثبت تغییر جهت داده است فلسفۀ نیشیدا کیتارو و تلاش برای رهایی از اضطرابِ هستی معمای ذهن‌های خلاق؛ چرا دانشمندان به‌اندازه هنرمندان دچار مشکلات روانی نمی‌شوند؟