اگر موضوع ایمنی پرواز است، پول چه تغییری در ایمنی ایجاد می‌کند؟

به گزارش خبرنگار ایلنا در پاسخ منتشرشده از سوی ایران‌ایر، بار دیگر تأکید شده که محدودیت ۵ کیلوگرمی بار دستی بر اساس استانداردها و الزامات ایمنی پرواز تعیین شده است. اصل وجود این محدودیت محل اختلاف نیست؛ تقریباً همه شرکت‌های هواپیمایی دنیا برای وزن و ابعاد بار همراه مسافر ضوابط مشخصی دارند و رعایت این ضوابط برای حفظ ایمنی و نظم کابین ضروری است.

اما گزارش منتشرشده اساساً درباره اصل وجود مقررات نبود؛ بلکه درباره نحوه اجرای این مقررات و دریافت هزینه از مسافران پرسش مطرح کرده بود. پاسخی که ایران‌ایر منتشر کرده، به این پرسش نپرداخته و صرفاً مقررات موجود را تکرار کرده است.

نکته‌ای که همچنان نیازمند توضیح است، استناد ایران‌ایر به «الزامات ایمنی پرواز» است.

اگر محدودیت وزن بار دستی یک الزام ایمنی است، این الزام باید یک معیار فنی باشد؛ معیاری که برای همه مسافران به یک شکل اعمال شود و با پرداخت یا عدم پرداخت هزینه تغییر نکند.

پرسش اینجاست که اگر همان بار پس از دریافت وجه همچنان وارد کابین هواپیما می‌شود، پرداخت پول دقیقاً چه تغییری در وضعیت ایمنی آن ایجاد کرده است؟

وزن بار تغییری نکرده است. ابعاد آن تغییری نکرده است. فضایی که در کابین اشغال می‌کند تغییری نکرده است. شرایط پرواز نیز هیچ تفاوتی نکرده است.

بنابراین سؤال کاملاً روشن است؛ دریافت وجه، کدام مؤلفه ایمنی را تغییر می‌دهد که همان بار، بدون هیچ تغییر فیزیکی، مجاز به ورود به کابین می‌شود؟

اگر پاسخ ایران‌ایر این است که دریافت این مبلغ، هزینه یک خدمت اضافی است، لازم است توضیح داده شود این خدمت دقیقاً چیست و چرا همزمان برای توجیه این رویه به «الزامات ایمنی پرواز» استناد می‌شود. زیرا استانداردهای ایمنی، اصول فنی هستند و اصول فنی نباید با پرداخت هزینه تغییر کنند.

از سوی دیگر، اگر واقعاً اضافه‌وزن بار دستی می‌تواند ایمنی پرواز را تحت تأثیر قرار دهد، انتظار می‌رود این محدودیت بدون هیچ استثنایی اجرا شود؛ چرا که ایمنی پرواز، موضوعی نیست که بتوان آن را با پرداخت وجه تغییر داد. اگر هم پرداخت وجه باعث می‌شود همان بار بدون تغییر وارد کابین شود، ایران‌ایر باید توضیح دهد مبنای فنی و حقوقی این تصمیم چیست.

پاسخ منتشرشده همچنین به پرسش‌های مهم دیگری نیز پاسخی نداده است. مشخص نیست مبالغ دریافتی بابت اضافه‌بار دستی بر چه اساسی محاسبه می‌شود، این مبالغ بابت چه خدمتی اخذ می‌شود و آیا دستورالعملی مشخص برای این رویه وجود دارد یا خیر. همچنین هیچ توضیحی درباره ارتباط میان دریافت این هزینه و استناد به الزامات ایمنی ارائه نشده است.

این پرسش‌ها به معنای مخالفت با مقررات حمل بار یا زیر سؤال بردن استانداردهای هوانوردی نیست؛ برعکس، تأکید بر اجرای یکسان و شفاف همین استانداردهاست. اگر محدودیت وزن بار دستی برای حفظ ایمنی وضع شده است، این محدودیت باید برای همه یکسان باشد. و اگر در عمل، همان بار پس از دریافت هزینه وارد کابین می‌شود، افکار عمومی حق دارد بداند چه تغییری رخ داده که وضعیت ایمنی نیز تغییر کرده است.

ایران‌ایر می‌تواند با یک پاسخ روشن، این ابهام را برطرف کند؛ پاسخی که نه به تکرار مقررات، بلکه به اصل سؤال بپردازد: اگر اضافه‌بار دستی برای ایمنی پرواز محدود شده است، دریافت وجه دقیقاً چه تغییری در آن ایجاد می‌کند که همان بار بدون هیچ تغییر فیزیکی، مجاز به ورود به کابین هواپیما می‌شود؟

تا زمانی که پاسخ مستدل و شفافی به این پرسش ارائه نشود، استناد به «الزامات ایمنی پرواز» به‌تنهایی نمی‌تواند ابهام موجود را برطرف کند و این سؤال همچنان پابرجا خواهد بود که آیا معیار نهایی، ایمنی است یا امکان پرداخت هزینه.

ناترازی در گاز یا ناترازی در انرژی؟

بیشتر بخوانید:

آیا ایران‌ایر از بار دستی مسافران درآمدزایی می‌کند؟

تماشاخانه

ساعت ۸:۱۵ ششم اوت ؛ هیروشیما / وقتی شهر در دیگ قیر می‌جوشید

محمدباقر خرازی کیست؟روحانی جنجالی با ادعاها و ایده‌های تخیلی

فیلم های دیگر