با سلام و احترام
اینجانب، بازنشسته وزارت نیرو، این نامه را نه از سر گلایه، بلکه از سر نگرانی و درخواست برای شنیده شدن صدای خود و بسیاری از شهروندانی مینویسم که این روزها با محدودیتهای جدید برق دستوپنجه نرم میکنند.
من در یک آپارتمان ۸۰ متری در اراک زندگی میکنم. وسایل برقی منزلم کاملاً معمولی است؛ یک یخچال ساید ایرانی ۲۸ فوت، یک تلویزیون ۵۰ اینچ ایرانی که شاید در یک سال گذشته مجموعاً ده ساعت هم روشن نبوده، یک پنکه قدیمی، یک کولر گازی ۱۸ هزار برند چیگو، دو لپتاپ و چند لامپ کممصرف. سالهاست سبک زندگی و میزان مصرف من تقریباً هیچ تغییری نکرده است.
از ابتدای تیرماه، به دلیل گرمای شدید، ناچار شدم کولر گازی را آن هم با نهایت صرفهجویی روشن کنم. معمولاً از ساعت ۱۲ یا ۱ ظهر با دمای ۲۶ درجه روشن میکنم و حدود ساعت ۵ عصر خاموش میشود. در ساعات اوج مصرف برق، یعنی از ساعت ۵ عصر تا ۱۲ شب، کولر را کاملاً خاموش نگه داشتهام تا در مدیریت مصرف برق با وزارت نیرو همکاری کنم.
تنها در برخی شبها نیز، آن هم از مجموع ۱۵ شب نخست تیرماه، حدود ۱۰ شب کولر را فقط با تایمر و برای یک تا دو ساعت روشن کردهام. با این حال، همان روزهای نخست پیامکی دریافت کردم که اعلام میکرد مصرف من نباید از ۱۵ آمپر بیشتر شود و محدود شدهام.
این در حالی است که خودم آمپرسنج دارم و بارها مصرف را اندازهگیری کردهام. حتی هنگام روشن بودن کولر نیز مصرف من معمولاً بین ۱۲ تا ۱۳ آمپر است و در سایر ساعات اغلب بین ۱.۵ تا ۳ آمپر قرار دارد. با وجود این، از حدود دهم تیرماه، تقریباً هر روز حوالی ساعت ۴ عصر برق منزلم برای نیم ساعت تا یک ساعت قطع میشود؛ دقیقاً در گرمترین ساعات روز.
سؤال من این است؛ اگر واقعاً مصرف من از حد مجاز بیشتر نیست، چرا باید مشمول چنین محدودیتی شوم؟ اگر هدف مدیریت مصرف است، چرا این شیوه فقط برای برخی مشترکان دارای کنتورهای هوشمند و سیمکارتی اجرا میشود؟ آیا همه منازل ایران و حتی همه خانههای شهر اراک به این کنتورها مجهز شدهاند؟ آیا در خانههای بزرگتر با چندین کولر که هنوز کنتورهای قدیمی دارند، همین محدودیتها نیز اعمال میشود؟
احساس ما این است که اجرای این محدودیتها برای گروهی از مشترکان سادهتر بوده و به همین دلیل، فشار بیشتری بر همان گروه وارد شده است. آیا این عدالت است؟
وسایل برقی خانه من، مانند بسیاری از خانوادههای ایرانی، محصول همین بازار داخلی است. امروز اگر یکی از آنها خراب شود، توان مالی خرید جایگزین را ندارم. حتی برای کاهش فشار بر شبکه برق نیز تا جایی که توانستهام صرفهجویی کردهام، دمای کولر را بالا نگه داشتهام و ساعت استفاده را محدود کردهام. اما نتیجه این همکاری، قطع برق در اوج گرما بوده است.
خواهش من از مسئولان محترم این است که پیش از اعمال چنین محدودیتهایی، شرایط واقعی زندگی مردم را نیز ببینند. همه ما وظیفه داریم در مدیریت مصرف برق همکاری کنیم، اما این همکاری باید با عدالت، شفافیت و احترام به حقوق شهروندان همراه باشد.
امیدوارم مسئولان محترم وزارت نیرو و شرکتهای توزیع برق، در نحوه اجرای این طرح برای مشترکان دارای کنتورهای هوشمند بازنگری کنند تا خانوادههایی که مصرف متعارف دارند، در این گرمای طاقتفرسا متحمل فشار و سختی بیشتری نشوند.
با احترام
یک بازنشسته وزارت نیرو