زیستِ عزت مند در جهانِ بی ریشۀ پر آشوب

عصر ایران، سجاد بهزادی - منوچهر آتشی شاعر نامدار جنوب؛  شعر زیبایی دارد. او در این شعر اگر چه از آمدن بهار و جلوه های طبیعت خبر می دهد اما گریزی هم به این مسئله دارد که بهار زندگی وقتی معنادار است که ریشه های عمیق داشته باشد و طرحی نو در وضعیت کنونی جامعه جهانی شاهد باشیم. 

امروز  جامعه بین الملل و جهان فعلی ما نیازمند تغییر در ریشه های خود است و گرنه جنگ ها و بحران های بی پایان همواره قسمتی از زیست بشر رنجور و طبقه فرو دست جهان کنونی خواهد ماند. بهار آمده است اما صلح جهانی جزء با تغییر در ریشه ها حاصل نمی شود. 

آید بهار و پیرهن بیشه ، نو شود /  نوتر برآورد گل اگر ، ریشه نو شود

زیباست روی كاكل سبزت كلاه تو  /  زیباتر آنكه در سرت ، اندیشه نو شود

ما را غم كهن به می كهنه بسپرید   /  به حال ما چه سود اگر ، شیشه نو شود

شبدیز ، رام خسرو و شیرین به كام او  / بر فرق ما چه فرق اگر ، تیشه نو شود

جان می‌دهیم و ناز تو را باز می‌خریم  /  سودا همان كنیم اگر ، پیشه نو شود

سال ۲۰۲۶ از برخی جهات، یکی از خشونت‌بارترین سال‌های پس از جنگ جهانی دوم بوده است. گزارش‌های بین‌المللی حاکی از آن است که پایتخت های زیادی در جهان درگیر جنگ بوده و این وضعیت ادامه دارد.  روسیه، اکراین، اسرائیل ، آمریکا و ایران مهم ترین آنها هستند.

تا زمانی که جهان گرایی برای بسیاری از کشورها جزء وابستگی اقتصادی و سیاسی همراه نداشته است و آنها را به مرکز – پیرامون تبدیل کرده و  "نظام وتو" در شورای امنیت، منافع نامرئی قدرت‌های بزرگ را دنبال می کند به قول  آتشی "بر فرق ما چه فرق اگر، تیشه نو شود". 

تغییر ظاهر ابزار، بدون تغییر نگاه بنیادین به عدالت و انسانیت در جهان کنونی، سرنوشت مردمی را که زیر آوار تحریم و محاصره و ناامنی زندگی می‌کنند، دگرگون نخواهد کرد. 

تا زمانی که ریشه‌های سلطه‌جویی، بهره‌کشی اقتصادی و بی‌عدالتی ساختاری در نظام جهانی نو نشود، هر صلحی تنها به مثابه آتش‌بسی موقت عمل خواهد کرد.

مردم ایران جان می‌دهند برای زیستی عزت گونه ؛ اما همچنان قدرت های جهانی همان معامله کهنه را با ما تکرار می‌کند، امروز پیشه نهادهای بین‌المللی، تنها صدور قطعنامه و اعزام هیئت است؛ اما تا زمانی که این پارادایم به سمت اقدام عملی برای "نو شدن ریشه‌های قدرت" تغییر جهت ندهد، مردمان سرزمین های مستقل همچنان در جنگی بی‌پایان نفس خواهند کشید.

طبق برخی آمارهای غیررسمی در جنگ ۴۰ روزه، رژیم اسرائیل ، بیش از هزار مأموریت پروازی/تهاجمی و ۸۰۰۰ مأموریت عملیاتی بر فراز ایران انجام داد که شاهد تخلیه ۱۸ هزار  بمب و مواد منفجره بر روی ۴ هزار هدف بودیم. این جدا از آمار حملات آمریکاست که به تنهایی به لحاظ حجم، رکوردها رو شکست.

جهان اگر تابع قانون و ریشه های آن اگر خاستگاهی مشترک در رنج و درد ملت ها داشت،  اجازه نمی داد در ۴۰ روز ۱۸ هزار بمب بر سر یک ملت ریخته شود و هزاران انسان به کام مرگ فرو رود.(آمار دقیق بمب های آمریکایی عربی هنوز منتشر نشده است)

 جهان امروز فردی را در هرم یکی از مهم ترین قدرت های خود تجربه می کند که کشور او یک زمان پرچم دار دمکراسی بود. دمکراسی در ایالات متحده امریکا که یک زمانی " الکسی دو توکویل " عاشق آن بود و رساله " دمکراسی در آمریکا " را نوشت حالا توسط رئیس جمهورش به شدت زیر سوال است. 

امروز جهان با آشوبی از پارادوکس هایی روبرو هست که نفرت و خودشیفتگی از بسیاری از رهبرانش می بارد. کشورهای ضعیف تر یا باید در دامان یکی از بلوک های قدرت قرار داشته باشند و یا محکوم به نابودی تمدن هایشان می شوند. 

امروز کشوری که می خواهد در جهانی کنونی رویکردی استقلال گرایانه داشته باشد، خود را ناچارا در انزوایی خود خواسته گرفتار می کند. ما امروز امیدوار به این هستیم که جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه ، همه ما را به شناخت دقیق تری از رویکرد و پارادایم جهانی رسانده باشد و با حفظ عزتمندی بازی برد – برد را با قدرت های جهانی دنبال کنیم.

واکنش سرمربی تیم ملی به ناکامی در جام جهانی ۲۰۲۶

بیشتر بخوانید:

«جنگ» تا «جام»: از زیست‌ِ دلهره آور تا زیستِ شادمانه

به «نیلوفران آبی» میهن سلام کنیم

هویدا شدن بحران کارآمدی سازمان‌های بین‌المللی در پرتو جنگ نابرابر علیه ایران

نوروز، نوری در دل تاریکی

سایه جنگ بدتر از جنگ

تماشاخانه

فیرزوه یا «پیروزه ایرانی»، داستان سنگی که از بیش از ۵ هزار سال قبل تا امروز نماد سعادت و خوشبختی است

آمپول‌های لاغری به بحران چاقی پایان می‌دهند؟ یک متخصص توضیح می‌دهد / حقایقی که نمی‌دانید

فیلم های دیگر