وحید احسانی

آنجا مشکلی جدّی وجود داشت: به خاطر محدودیت آزادی بیان، قائلان به دیدگاه مقابل (طرفداران براندازی و انقلاب) نمی‌توانستند دیدگاه‌شان را آزادانه مطرح، اشکالاتی را که بر دلایل من دارند بیان و استدلال‌های خودشان را صورت‌بندی کنند. چه طور می‌توانستیم نام چنین چیزی را «گفتگو» بگذاریم؟!

مدیر می‌داند تا وقتی ذی‌نفعان مدیریتش (کارکنان و مخاطبان سازمان) او را «مافیا» بدانند، چشم‌شان فقط به نواقص و اشتباهاتی خواهد بود که بخشی از آنها ناشی از موانع و محدودیت‌های بیرونی و بخش دیگر نیز جزئی جدایی‌ناپذیر از هر مجموعۀ انسانی است. بی‌اعتمادی و نارضایتی حاصل از چنین ذهنیّت اشتباهی، به اصلی‌ترین مانع در برابر اجرای مطلوب برنامه‌های سازمان تبدیل می‌شود.