روزنامه جوان : نگذارید مفسدان فوتبال گردن کلفت تر شوند

روزنامه جوان نوشت: پرونده فساد در فوتبال سروصدای زیادی به راه انداخته است. نام‌های زیادی هم در این بین مطرح شده، اما فعلاً همه چیز در حد حرف است، نه خبری از برخورد شده و نه حرکتی در جهت مقابله با این فساد لجام‌گسیخته، تنها در این بین ظاهراً دو نفر استعفا داده‌اند که البته با توجه به سوابق می‌شود در آن هم شک کرد.

 

جریان رسیدگی به این فساد با توجه به مدعی شدن عوامل ریز و درشت دخیل در آن ناخودآگاه هر علاقه‌مندی را یاد همان پرونده معروف فساد قدیمی می‌اندازد که اینقدر در کمیسیون‌های مجلس خاک خورد که متخلفان آن خیلی راحت به ریش همه خندیدند و بدون کوچک‌ترین احساس خطری به کارشان ادامه دادند. امروز هم درست همین نگرانی وجود دارد. نگرانی بابت اینکه تمام این سروصدای به راه افتاده فقط یک نمایش باشد برای فریب افکار عمومی، برای اینکه ماجرای اصلی دیده نشود. این نگرانی را حتی می‌توان از زبان خود فوتبالی‌ها هم شنید تا متوجه شد اوضاع تا چه حد خراب است.

 

نگرانی فوتبالی‌های قانونمند را باید درک کرد، چون همین آدم‌ها وقتی در سال‌های قبل از فساد حاکم بر فوتبال حرف زدند هم جریمه شدند و هم محروم، درست مانند تمام رسانه‌هایی که طی سال‌های قبل وقتی از این فساد دم زدند یا متهم به سیاه‌نمایی یا اینکه با نگاه تمسخرآمیز روبه‌رو شدند.

 

امروز سیروس پورموسوی، سرمربی تیم فوتبال استقلال خوزستان حق دارد نگران باشد و بگوید: «امیدوارم مسئولان با متخلفان در پرونده فساد در فوتبال برخورد کنند تا آن‌ها گردن‌کلفت‌تر از قبل مجدداً مشغول به کار نشوند. من مدتی قبل گفتم که اگر فدراسیون توانایی جمع کردن این مسائل را ندارد، بهتر است در فوتبال را تخته کنند، اما به‌خاطر صحبت‌هایم جریمه شدم! حالا هم معتقدم که اگر قوه قضائیه به فسادهای فوتبال ورود کند باید در این فوتبال را تخته کرد.»

 

رسول کربکندی، پیشکسوت فوتبال ایران هم به درستی از فسادی می‌گوید که از دهه‌ها قبل بر فوتبال حاکم بوده است: «من ۱۰ سال پیش که سرمربی صبای قم بودم در مصاحبه‌ای گفتم فوتبال ایران کثیف است، ولی دیگر هیچ‌کس از من سؤال نپرسید که چرا این حرف را زدم. جالب اینجاست که ۳ میلیون تومان جریمه نقدی شدم و دو جلسه هم محرومم کردند! یک‌بار هم قرار شد این مسائل در کمیسیون اصل ۹۰ مجلس بررسی شود، ولی بعد از مدت‌ها تحقیق یک طومار ۱۰ صفحه‌ای دادند که هیچ تأثیری نداشت.»

 

با این اصاف باید نگران بود. امروز همه خود را مدعی می‌دانند، حتی آن‌ها که وسط ماجرا هستند دم از مبارزه با فساد می‌زنند، درست مثل همان پرونده فساد قدیمی که حداقل خود ما هر جا پیگیر نتیجه‌اش بودیم با خنده‌های تلخ آقایان مسئول روبه‌رو شدیم که می‌گفتند: «از کدام فساد حرف می‌زنید؛ نگویید فساد، بگویید تخلف!»

 

حالا هم می‌توان منتظر چنین واکنش‌هایی بود، اینکه این پرونده هم مانند قبلی در نهایت تخلف فرض شود و به قول پورموسوی آقایان گردن‌کلفت‌تر از قبل برگردند. پس امیدواریم این‌بار مسئولان ذی‌ربط برخوردی درست و قاطع با مفسدان داشته باشند تا حداقل در این یک فقره کسی وقیح‌تر از قبل برنگردد.