کارشناس مسائل اقتصادی: وام 960 میلیونی مسکن نمایشی است

حسین راغفر کارشناس مسائل اقتصادی با اشاره به وام 960 میلیون تومانی مسکن که حاشیه های عجیبی همچون بازپرداخت 2میلیارد و 800 میلیونی و اقساط ماهانه 19 میلیون تومانی دارد، می‌گوید: اولا با 960 میلیون تومان هیچکس نمی‌تواند خانه دار شود، خصوصا در کلان شهرها.

حسین راغفر کارشناس مسائل اقتصادی با اشاره به وام 960 میلیون تومانی مسکن که حاشیه های عجیبی همچون بازپرداخت 2میلیارد و 800 میلیونی و اقساط ماهانه 19 میلیون تومانی دارد، به اصلاحات نیوز می‌گوید: اولا با 960 میلیون تومان هیچکس نمی‌تواند خانه دار شود، خصوصا در کلان شهرها. بعد هم این وام را به همه نمی‌دهند، اما صرف نظر از این مسئله، این اصلا مشکلی از مسکن مردم را حل نمی‌کند، بلکه اتفاقی که رخ می‌دهد این است که طبقه ای محدود می‌توانند از آن استفاده کنند که عمدتا هم نه برای خرید مسکن، بلکه برای سوداگری مسکن استفاده می‌کنند.

وی ادامه داد: خانواده ای که بتواند ماهی 12 تا 20 میلیون تومان قسط مسکن دهد جدا از سایر هزینه های دیگر، مشکل مسکنش را از طریق دیگر هم می‌تواند حل کند و این وام دردی از او را هم دوا نمی‌کند. اما ممکن است برخی از این فرصت استفاده کنند و وامی که دریافت می‌کنند را به دلیل تورم بالا، از آن بتوانند برای خرید و فروش مسکن استفاده کنند و هیچ دردی از طبقات محروم جامعه که مهمترین مخاطبین این وام ها هستند را دوا نمی‌کند.

وام 960 میلیون تومانی مسکن، صرفا یک نمایش است، بعد هم این وام را به همه نمی‌دهند، اما صرف نظر از این مسئله، این اصلا مشکلی از مسکن مردم را حل نمی‌کند و فقط عاید سوداگران می‌‌شود.

راغفر با بیان اینکه این وام یک نمایش است، خاطرنشان کرد: دولت باید به خانواده ها حداقل زمین رایگان بدهد و به آنها تسهیلاتی مانند خرید مصالح یارانه ای پرداخت کنند تا خودشان مبادرت به ساخت و ساز کنند و نرخ بهره این وام ها باید 3 الی 4 درصد باشد. در این شرایط بخشی از جامعه می‌توانند خانه دار شوند و طبقات خیلی محروم بازهم نمی‌توانند خانه داشته باشند و برای آنها نیز باید خود دولت خانه بسازد و در اختیارشان قرار دهد در قبال مبلغی که قادر به تامین آن باشند.

آن چیزی که از روح برنامه هفتم برمی آید، یک واگذاری تمام عیار تمام مسئولیت های اجتماعی دولت و حاکمیت،خصوصا آنچه که در قانون اساسی مصرح به بازار است و خب اگر کسی هم ندارد، برود بمیرد. به نوعی روح داروینیزم اجتماعی است. داروین می‌گفت راه حل فقر این است که کمکی به فقرا نکنیم تا آنها بمیرند و آنوقت زمانی که تعداد زیادی از این فقرا مردند، افرادی که می‌توانند زنده بمانند می‌مانند و می‌توانند مشکلاتشان را رفع کنند.

این اقتصاددان می‌گوید: یکی از آثار سوء این ارائه تسهیلات هم این است که اعتبار مردم را به نسبت به سیاست های بخش عمومی از بین می‌برد. دولت وعده داده بود سالی 1 میلیون مسکن برای خانواده های بدون مسکن بسازد، اما عملی نشد

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

آن همه سینماگر در مراسم حمید علیدوستی کجا بودند؟ چرا ترانه تنها بود؟

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل