واکنش تند کیهان به هدیه کتری و قوری شورای شهر کرج به ورزشکار مدال‌آور زن: «غلط می‌کنید!»

روزنامه کیهان نوشت: توهین به یک ورزشکار مدال‌آور چیزی نیست که بتوان به‌سادگی از کنار آن گذشت. حالا تصور کنید توهین‌کنندگان اینقدر وقیح باشند که حتی پا را فراتر از این هم بگذارند و اینجاست که باید به آن‌ها تاخت تا فکر نکنند هر کاری که دل‌شان خواست می‌توانند انجام دهند. همان‌ها که توهم خدمتگزاری دارند، اما به دنبال اهداف خود هستند.

کریم قدیانلو، عضو شورای شهر محمدشهر کرج می‌گوید: «ما هیچ وظیفه‌ای برای تجلیل از هیچ ورزشکاری نداریم. همان کتری و قوری را هم از روی بزرگواری برای برخی ورزشکاران تهیه می‌کنیم. هیچ مسئولی از وزارت ورزش و جوانان و متولیان ورزش این کشور هنوز تقدیری از این ورزشکار نکرده اند و ما هم وظیفه‌ای نداشته‌ایم.»

در پاسخ به این اظهارنظر بی‌ادبانه باید گفت اگر وظیفه‌تان نیست پس غلط می‌کنید که به جای انجام وظایفی که بابت آن‌ها از هزار و یک‌جور رانت بهره‌مند هستید به امور دیگر می‌پردازید و بعد منتش را سر مردم می‌گذارید. وظایف تمام شورا‌های شهر‌ها مشخص است، به‌خاطر همین وظایفی که قسمت اعظم آن‌ها را انجام نمی‌دهند، هم دستمزد بالا می‌گیرند و هم از انواع رانت‌های اطلاعاتی، رانت روابط و رانت قدرت استفاده می‌کنند.

آن‌ها وظایف اصلی‌شان را انجام نمی‌دهند و هر روز خبر رسوایی‌های مالی‌شان منتشر می‌شود؛ خبر اختلاس‌هایشان، اخبار فروش کاربری‌ها و اخبار دیگری که در نهایت به دستگیری‌شان می‌انجامد.

توهین به یک ورزشکار مدال‌آور و ادامه این توهین با پاسخ‌های وقیحانه بیانگر این واقعیت است که شورا‌های شهر‌ها فرسنگ‌ها با افق مردم‌سالاری فاصله دارند. باید به این مسئولان بی‌خرد گفت که به شغلتان بچسبید و وظایفی را که قانون برایتان مشخص کرده انجام دهید.

مدعی هستید که ورزشکار هم به کتری و قوری نیاز دارد؛ بله، حتماً نیاز دارد، اما همه خوب می‌دانیم که نیاز شما به انداختن عکس یادگاری کنار ورزشکاران مدال‌آور برای جمع‌کردن رأی بیشتر از نیاز یک خانواده به قوری و کتری است.

همه می‌دانیم برای ماندن در قدرت دست و پا می‌زنید، برای سوءاستفاده از رانت‌هایی که بابت حضور در شورای شهر از آن‌ها بهره‌مند هستید، اما اگر می‌خواهید به قول خودتان به جای انجام وظایف اصلی وارد موضوعات دیگر شوید باید هدفتان را مشخص کنید.

اگر هدفتان خدایی است پس باید پاداش درست هم بدهید، پاداشی در شأن و منزلت یک ورزشکار قهرمان و مدال‌آور. فراموش نکنید که این ورزشکاران برخلاف شما باعث عزت و غرور ایران و ایرانی هستند پس بی‌جا می‌کنید پاداش آن‌ها را در حد قوری و کتری یا چیز‌های دیگر پایین می‌آورید و بعد هم منت می‌گذارید.

اگر هم به دنبال رسیدن به اهداف دیگری، چون حفظ جایگاه و پست و مقام و رانت‌هایتان هستید (که حتماً هستید) باز هم معنایی ندارد که یک ورزشکار قهرمان را اینگونه هدف توهین رفتار خود قرار دهید. پس یا پاداش ندهید یا بروید به دنبال وظایفی که برای انجام آن‌ها در شورای شهر حضور دارید و بیهوده برای دیده شدن در هر موضوعی سرک نکشید و ظاهر مردم‌پسند به خودتان نگیرید.

شوک آسمانی در عصر قاجار؛ اولین پرواز بالن در تبریز (عکس)

تماشاخانه

قتل‌های ماشینی در ایران؛ از ملیکا و الهه تا قاتلان سریالی

حال دل؟ «خون شد و دم به دم همی از مژه می‌چکانمش» / یاد جانباختگان دی ماه خونین با شعر سعدی و ابتهاج و صدای شجریان

فیلم های دیگر