فیلم بیشتر »»
کد خبر ۸۸۵۷۹۱
تاریخ انتشار: ۱۹:۰۸ - ۱۹-۰۱-۱۴۰۲
کد ۸۸۵۷۹۱
انتشار: ۱۹:۰۸ - ۱۹-۰۱-۱۴۰۲

باز هم کیهان درباره «برادران لیلا»: سطحی‌ترین بیانات مترویی و سیاست‌ورزی فضای مجازی

باز هم کیهان درباره «برادران لیلا»: سطحی‌ترین بیانات مترویی و سیاست‌ورزی فضای مجازی
بیهوشی در توالت، ادرارکردن در ظرفشویی، سیلی زدن به صورت پدر، اتهام مادر به شش ماهه حاملگی در شب ازدواج و... داستان را جلو نمی‌برد، چون قصه‌ای در‌کار نیست، همه دور هم می‌چرخند تا حرکت عرضی، عرصه را بر تماشاگر تنگ کند.

محمدتقی فهیم در کیهان (18 فروردین) نوشت: شنیده بودم که «برادران لیلا» فیلم بدی است، اما با توجه به دو فیلم قبلی سعید روستایی، انتظار این سطح نزول را نداشتم، چرا که در آثار قبلی، روستایی حداقل از عهده دلشوره دادن به مخاطب برآمده بود، ولی در این‌جا حتی همان «دل به‌هم زدن» را هم نتوانسته بسازد.

چند فصل اولیه فیلم با تمام غلط‌های دوربینی که به محیط‌های کارگری سرک می‌کشد و تدوین «باری به هرجهت» آن، ولی مخاطب امیدوار می‌شود که بالاخره اثری کارگری و درباره کارخانجات‌، استثمار و استحمار را شاهد خواهد بود، ولی طولی نمی‌کشد که «ابد و یک روز» و «متری شش و نیم» اخته شده و «علیه همه‌چیز» از راه می‌رسد تا فیلم و روایت در قالبی رادیویی اما بلاتکلیف در موضوع، دیدن ادامه فیلم را تحمل‌ناپذیر کند. چند بازی خوب (از جمله پورصمیمی) نمی‌تواند به داد فیلم برسد، وقتی شخصیتی در کار نیست.

چند آدم «پاندول» دائم پرحرفی می‌کنند، از همه چیز و همه کس می‌گویند. بیهوشی در توالت، ادرارکردن در ظرفشویی، سیلی زدن به صورت پدر، اتهام مادر به شش ماهه حاملگی در شب ازدواج و... داستان را جلو نمی‌برد، چون قصه‌ای در‌کار نیست، همه دور هم می‌چرخند تا حرکت عرضی، عرصه را بر تماشاگر تنگ کند. فیلم می‌تواند از هر‌جایی شروع شود و پایانش فرقی نمی‌کند چقدر کش بیاید یا قیچی شود، همان‌طور که هر نما یا فصلی حذف شود اتفاقی نمی‌افتد. فیلم درباره همه چیز است، در عین حال راجع به هیچ چیز نیست.

باز هم کیهان درباره «برادران لیلا»: سطحی‌ترین بیانات مترویی و سیاست‌ورزی فضای مجازی

سطحی‌ترین بیانات مترویی و سیاست‌ورزی فضای مجازی و گفت‌وگوهای خانوادگی تبدیل به شعارهایی دهان‌پرکن شده‌اند برای همین عجیب نیست که لحظه‌ای تماشاگر احساساتی هم نمی‌شود چه رسد به اینکه حس شکل بگیرد. باسمه‌ای‌تر ازاین نمی‌شد چندتا آدم را گذاشت که حرف‌های «صد من یک غاز» به ظاهر قلمبه سلمبه و مثلا برخاسته از سیاست‌های تبهکارانه اقتصادی بزنند ولی با کارنابلدی، دوربین علیه قربانیان این سیاست‌ها باشد. واقعا ازاین شلم شورباتر می‌شد چیدمان خانوادگی کرد تا ضد خانواده‌ترین کنش‌های فردی بیافریند.

این‌قدر لیلا قلابی است که دست و پا زدن‌هایش پا در هوا می‌ماند. واقعا او با این همه هوش و درک تحلیلی از اوضاع و شرایط و بار فلسفی و آکادمیک از کجا میان این جمع «لمپن کارگر» پرتاب شده است. این فرشته‌ کاریزماتیک، محصول این طبقه مضمحل است؟ یا کارگردان ما با ذهن‌گرایی مفرط او را قامت‌بندی کرده تا از «زن ستایی» مبتذل دارای خواهان در جهان اول غارتگر جهان سوم عقب نماند. اسم این را هم فیلم اجتماعی گذاشته است، ولی بد جوری دم خروس ضد «قشر گرفتار» از آن بیرون می‌زند.

یعنی دوربین روستایی این را بروز می‌دهد. مضمون‌گرایی افراطی برخاسته از ذوق‌زدگی «یافتم یافتم» راه حداقل رسیدن به ساختار سینمایی و فرم هنری را بسته است. خلاصه اینکه این فیلم سعید روستایی بعید است که نظر قاطبه انتلکتویل جماعت را با خود همراه کند چه برسد به جلب توجه اکثریت توده‌های نیازمند که فیلم علیه‌شان است.

ارسال به دوستان
captcha
چرا جنگنده قدرتمند F-22 در نیروی تفنگداران دریایی آمریکا استفاده نمی‌شود؟ فیل‌های آفریقایی برای درمان خود و بچه‌هایشان از گیاهان دارویی استفاده می‌کنند نایب‌رئیس مجلس: طرح سه‌فوریتی خروج ایران از NPT در حال بررسی است سردار آزمون درباره حاشیه‌های تیم ملی: هیچ‌کس حق ندارد سر بازیکن داد بزند مقام ایرانی: موضع هسته‌ای ایران تغییر نکرده است امیر دریادار سیاری: دشمن در سه جنگ اخیر به اهداف خود علیه ایران نرسید خسارات جنگی هوانوردی ایران؛ ۸ هواپیمای مسافری منهدم شد تأیید رسمی سفر نتانیاهو به امارات؛ دیدار با محمد بن زاید در ابوظبی 101 سال زندگی و معماری؛ داستان گوتفرید بوم، معمار متفاوت آلمانی (+عکس) پوتین: شکست دادن روسیه غیرممکن است ادعای تازه ترامپ: آمریکا به‌زودی در جنگ با ایران پیروز خواهد شد این خانه 5 میلیارد تومان ارزش دارد؟ (+تصاویر) جزئیات وام ۳۰۰ میلیونی بانک ملی؛ امتیاز وام قابل انتقال است محمدرضا ساکت رئیس کمیته صدور مجوز حرفه‌ای فدراسیون فوتبال شد انتشار نامه رهبر شهید به فرزندشان در زمان حضور در جبهه‌های دفاع مقدس