ما داشتیم درب داشت قفل داشت چرخ داشت و فقط یک شبکه داشتیم و فقط ساعت ۴ چند عکس از افرادی که گم شده بودند نشان میداد و یه اخبار کوتاه و یه کارتون نشون میداد و از این همه حرفهای چرت و پرت که الان در این همه شبکه های اجتماعی هست خبری نبود سرمون به کار خودمون بود نه سرمون پر از شلوغی حرفهایی که الان هر شبکه ای میزند
صد هزار شرف به اون وقت که در به در خوره ی کتاب و مجله داشتیم و این تلوزیون فقط بود ولی خبری از این همه غوغا و بلوا و شلوغی و حرافی آدمهایی که هر حرفشان چه آشوبی به پا میکند
صد شرف به زمانی که این شبکه های اجتماعی نبودند و همه ی مرد و زن و کودک دنبال یک فن و حرفه ای بودند تا یادبگیرند کاردستی های خود را بفروشند و رزق و روزی خانواده را تامین کنند
صد شرف به زمانی که علما یک پیام و حرفشان یک انقلاب بود و شبکه اجتماعی نبود که حرفهای خاله زنکی مد شود
به یاد دارم ما در سال 1354 برای اولبین بار تلویزیون دار شدیم مارکش فیلیپس بود و درب هم نداشت. مرحوم مادرم بخاطر اینکه ممکنه گرد و خاک روش بنشینه و زود به زود کثیف بشه ، پدر خدابیامرزمان رو مجبور کرد که این را حتما باید پس بدهی و به جایش یک تلویزیون مبله ی درب دار بخری. خلاصه بعد از کلی کلنجار و دلخوری و ... بالاخره این اتفاق افتاد و ما صاحب یک تلویزیون مارک آر.تی.آی مبله شدیک که البته رویش تبدیل شد به میز سماور نفتی و بساط چای مادر.... یادش بخیر چقدر بی تکلف و آرام زندگی می کردیم...
چه لذتی داشت تصویر وهم آلودی که مقداری از برفک آن کم میشد در مقایسه با تصاویر دیجیتالی که امروز می بینیم . دنیای انالوگ خیلی بهتر احساس را انتقال می داد تا دنیای دیجیتال خشک و بی روح کنونی
ماه هم داشتیم توی این تلویزون های قدیمی وعتیقه برنامه های جذاب تری می دیدم تا این تلویزیون های جدید که باید برنامه های عتیقه ومزخرف صداو سیمای دروغگو راببینیم
تلویزیون ما مارک آرتی آی آمریکایی بود که یادمه پشتش نوشته شده بود مید این یواس آ . دوتاکانال شبکه یک و دو رو میگرفت ولی برای چهارده کانال دکمه روتاتیو(چرخان) داشت.نمایندگیش تو ایران هم توی خیابون آیزنهاور بود که البته اینو بفارسی نوشته بودند.رنگش هم مشکی بود.
صد شرف به زمانی که این شبکه های اجتماعی نبودند و همه ی مرد و زن و کودک دنبال یک فن و حرفه ای بودند تا یادبگیرند کاردستی های خود را بفروشند و رزق و روزی خانواده را تامین کنند
صد شرف به زمانی که علما یک پیام و حرفشان یک انقلاب بود و شبکه اجتماعی نبود که حرفهای خاله زنکی مد شود
آن دوران خوبی و بدی ورنح ولذات خود را داشت و این دوران ،هم.
ولی برایم اکنون دلرباترست و بیش از این، نیز!
حرف میزنی تو شاعرانه
با جابجایی فعل و فاعل با هم
افرین شاعر خیلی بزرگ