درباره پرسپولیس آسیایی

منتقدان نوشته‌اند که التعاون تیم بزرگی نیست، جان و زور بردن نداشت و در بهترین حالت کیفیتی معادل تیم‌های نیمه پائین جدول لیگ برتر دارد.

عصرایران؛ احسان محمدی- دو پیروزی اقتصادی 1-0 مقابل التعاون عربستان در لیگ قهرمانان آسیا به هواداران پرسپولیس لبخند و به یحیی گل‌محمدی اعتباری دوباره بخشید. او که بعد از شکست ناامیدکننده مقابل استقلال در جام حذفی زیر فشارهای شدید قرارگرفته بود توانست یک‌بار دیگر پرسپولیس را به صدر برساند. جایی که هواداران این تیم می‌گویند «خانه»‌شان است.

پرسپولیس در حالی دیدار نخست خود را مقابل التعاون صدرنشین آغاز کرد که خودش در قعر جدول به سر می‌برد. حامد لک، میلاد سرلک، سعید آقایی، احسان پهلوان و عیسی آل‌کثیر به عنوان پنج خرید تازه در ترکیب قرارگرفته بودند. بازیکنانی که کمتر از یک ماه است به این تیم پیوسته‌اند اما حالا پرسپولیس جدید با آن‌ها شناخته می‌شود. سه امتیاز بازی اول بدون شک مرهون درخشش حامد لک بود. چند سوپر واکنش او باعث شد تا پرسپولیس به لطف گل شجاع خلیل زاده پیروز از زمین بیرون بیاید.

در این بازی سرلک پرتلاش، آقایی سردرگم، پهلوان در تمنای دیده شدن و آل‌کثیر دونده و پر خطا اما امیدوارکننده ظاهر شدند. پرسپولیس در بازی دوم اما انگار با شناخت کامل‌تری به زمین آمده بود. آن‌ها در شبی که حامد لک اصلاً به‌زحمت نیفتاد، با تک‌گل بشار رسن ستاره عراقی‌شان از روی نقطه پنالتی پیروز شدند. میلاد سرلک با اعتمادبه‌نفس بازی کرد و برخی از هواداران به او لقب «بوسکتس پرسپولیس» دادند، سعید آقایی انگار به بازی در پرسپولیس عادت کرده، احسان پهلوان هنوز باید با باقی هافبک‌ها هماهنگ شود و عیسی آل‌کثیر علاوه بر یک ضربه دیدنی که به تیر زد، زمینه‌ساز پنالتی منجر به گل این تیم شد تا شب یحیی کامل شود.

پرسپویلس

نکته‌ای که در رسانه‌های ایران و البته شبکه‌های اجتماعی کمتر کسی در مورد آن حرف می‌زند سوت داور در مورد اعلام ضربه پنالتی بود. اگر این سوت برعکس زده می‌شد احتمالاً الان همه ما در مورد احتمال تبانی داور با حریف عربستانی، نقش دلارهای نفتی در سوت‌های داوری، توطئه و حق‌کشی سریالی کشورهای عربی علیه ایران و ... حرف می‌زدیم. عادت همیشگی که از یک لیگ محلی تا جام جهانی آن را با خودمان حمل می‌کنیم. اینکه همه علیه ما هستند، اما وقتی سوتی به سودمان زده می‌شود سکوت می‌کنیم و می‌گوییم «اشتباه جزئی از داوریه!» این قاعده را باید بپذیریم. اینکه داور اشتباه می‌کند، گاهی به سود ما و گاهی به زیان ما. درست مثل ضربه‌ای که بازیکن التعاون به بالای زانوی بشار رسن زد و مستحق کارت قرمز بود.

منتقدان نوشته‌اند که التعاون تیم بزرگی نیست، جان و زور بردن نداشت و در بهترین حالت کیفیتی معادل تیم‌های نیمه پائین جدول لیگ برتر دارد. عیار واقعی پرسپولیس مقابل الدوحیل سنجیده می‌شود. در اینکه پرسپولیس با 50درصد تغییر نسبت به نسخه لیگی خودش به زمین آمد و چندان چشم‌نواز بازی نکرد کمتر کسی تردید دارد ولی چند نفر را می‌شود پیدا کرد که در مسابقاتی این‌طور فشرده چشم روی نتیجه نهایی ببندد؟ اینکه الان پرسپولیس چشم‌نواز بازی می‌کرد ولی هر دو بازی را می‌باخت واقعاً چند نفر از هواداران این تیم- نه رقیبان- را خوشحال می‌کرد؟

همه دوست دارند تیم‌های محبوبشان مثل بایرن‌مونیخ کوبنده یا مثل بارسلونای عصر گواردیولا و انریکه دلبرانه فوتبال بازی کنند اما پیروزی 1-0 و کسب سه امتیاز در یک فصل عجیب فوتبالی، در ورزشگاه‌های خالی از تماشاگر و در روزهای همزیستی با کرونا هم گواراست. یحیی گل محمدی حق دارد لبخند بزند او بهتر از هرکسی می‌داند که این پرسپولیس برای پخته شدن هنوز باید در کوره‌های داغ‌تری تحملش را نشان دهد.

_________________

بیشتر بخوانید؛