ده ها هزار الجزایری خواستار کناره گیری بوتفلیقه از قدرت شدند

ده ها هزار تن از ساکنان الجزیره، پایتخت الجزایر و دیگر شهرهای این کشور روز سه شنبه بار دیگر در اعتراض به پنجمین نامزدی عبدالعزیز بوتفلیقه در انتخابات ریاست جمهوری ماه آوریل دست به تظاهرات زدند.

به گزارش عصر ایران به نقل از یورونیوز، این تظاهرات که پس از ثبت نام رسمی آقای رئیس جمهور به عنوان نامزد انتخابات طیف گسترده تری پیدا کرده، بدون رهبری و سازماندهی مشخص در کشوری پاگرفته که تحت نفوذ کهنه مبارزان جنگ استقلال الجزایر از فرانسه طی سالهای ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ قرار دارد.

عبدالعزیز بوتفلیقه یکی از این افراد است که از بیست و پنج سالگی طعم رسیدن به قدرت را چشیده و پس از یک دوره تبعید و بازگشت به قدرت به عنوان رئیس جمهوری حتی بر روی صندلی چرخدار نیز حاضر به ترک آن نیست.

خیزش مردمی و ناآرامی های اخیر در حال حاضر بزرگترین چالش برای رئیس جمهوری بیمار و طیف محدود رهبران این کشور تلقی می شود که بازرگانان پرنفوذ، سیاستمداران وابسته به حزب حاکم، ارتش و سرویس های امنیتی مهمترین ارکان آنرا تشکیل می دهند.

این خیزش در واقع بزرگترین حرکت اعتراضی پس از موج خفیف «بهار عربی» در این کشور است که سال ۲۰۱۱ اغلب کشورهای شمال آفریقا را در نوردید اما نتوانست آسیب چندانی به دولت الجزایر وارد کند.

جوانان الجزایری که بخش مهمی از جمعیت این کشور را تشکیل می دهند و طیف زیر بیست سال آنها هرگز رئیس جمهوری به جز آقای بوتفلیقه را در کشورشان ندیده اند در صفوف نخست این حرکت اعتراضی قرار دارند. آنها دیگر تنها به کنار کشیدن آقای بوتفلیقه راضی نیستند بلکه می خواهند که کشورشان از یک سیستم حکومتی جدید و مطابق با آرمان های مردمی و دمکراسی خواهانه برخوردار شود.

از همین رو شهرهای قسنطینه، عنابه و بلیده طی روزهای گذشته شاهد تظاهرات گسترده جوانان دانشجویی بود که خواهان به قدرت رسیدن نسل جدیدی از سیاسمتداران کشورشان هستد.

آقای بوتفلیقه که از بیست سال پیش بر صندلی ریاست جمهوری تکیه زده پس از ابتلا به حمله مغزی در ۲۰۱۳ سال به سال تحلیل رفته و اینک از نظر جسمی بسیار ناتوان نشان می دهد.

رئیس جمهوری الجزایر طی سالهای گذشته به ندرت در مجامع رسمی حضور یافته است، مسئله ای که اکنون بیش از هر زمان دیگری گمانه زنی ها در باره وضعیت وخیم جسمانی و عدم توانایی وی در انجام امور حکومتی تقویت می کند.

مردم الجزایر که تاکنون سیستم حاکم بر کشورشان را با توجیه موفقیت های اخیر آقای بوتفلیقه در خاموش کردن جنگ داخلی و دور کردن خطر اسلام گرایان تندرو تحمل کرده اند اینبار به نظر می رسد در سایه نابسامانی های اقتصادی و نرخ بالای بیکاری به خصوص در میان جوانان زیر ۳۰ سال کشورشان دست از محافظه کاری کشیده اند.

به کجا چنین شتابان

تماشاخانه

قتل‌های ماشینی در ایران؛ از ملیکا و الهه تا قاتلان سریالی

حال دل؟ «خون شد و دم به دم همی از مژه می‌چکانمش» / یاد جانباختگان دی ماه خونین با شعر سعدی و ابتهاج و صدای شجریان

فیلم های دیگر