تاریخ:
تاثیر بارداری در کاهش سرطان رحم! 
درس هفتاد و پنج
چطور جای رئیسمان را بگیریم؟
احتمالاً پاسخهایی که از ذهن بسیاری از ما میگذرد همانهاست که مدام در نکوهشاش حرف میزنیم: زیرآب زنی، دور زدن، استفاده از یک آشنای دُم کلفت، کارشکنی و ...
عصرایران؛ احسانمحمدی_ احتمالاً پاسخهایی که از ذهن بسیاری از ما میگذرد همانهاست که مدام در نکوهشاش حرف میزنیم: زیرآب زنی، دور زدن، استفاده از یک آشنای دُم کلفت، کارشکنی و ...
هر وزارتخانه و سازمان و نهاد و ادارهای بروید حتماً یکی دو نفر پیدا میشوند که حس می کنند رئیس فعلی حق آنها را خورده و صندلیشان را غصب کرده! استثنایی هم ندارد. اگر خود ما آن نفر گله مند نباشیم حتماً یک نفر را میشناسیم که هر جا «گوش ملی» گیر بیاورد شروع می کند به نک و نال که حق من را ضایع کردهاند و این رئیس کار بلد نیست و دارد ظلم میکند و کشور را امثال او به قهقرا بردهاند.
اما چاره چیست؟ بیشتر «مدیران» انتصابی هستند و اصولاً کسی نظر کارمند جماعت را نمیپرسد. نمونههای شگفتانگیزی در همه این سالها داشتهایم که با التفات ویژه حتی وزیر شدهاند و بعد از پایان دورهشان چنان در دل این کشور هضم شده اند و از یادها گریختهاند که کسی صدایی از آنها نمیشنود و حتی در مورد حوزهای که مسئولیت داشتهاند و تجربه اندوختهاند کلمهای نمیگویند؛ نه انتقادی، نه پیشنهادی... گویی که به قول مهران مدیری در سریال مرد هزارچهره: «اشتباهی بوده اند»!
صندلی های طلایی اندک اند. عموم مردم بر این باورند که نورچشمیها وژن های خوب صاحب آن میشوند و میزان دانش و تجربه و دانش مدیریت خیلی نقش اساسی در انتخاب صاحبان آنها ندارند. درست یا غلط این باور هواداران بیشتری میان مردم کوچه و بازار دارد اما پرسش کلیدی اینجاست که چطور میشود جای رئیس را گرفت؟
شیوههای سنتی تخریب، حسادت و شیطنت، زیرآب زنی و کارشکنی، شکایت بردن پیش این و آن و نامه نگاری با نهادهای بازرسی و ... شاید در مورد عده اندکی جواب بدهد اما تجربه نشان داده است که بسیاری از مدیران چنان به منصب دل بستهاند که اگر میتوانستند هر روز صندلیشان را با خودشان به خانه می برند مبادا کسی روی آن بنشیند! به بعضی بازنشستهها نگاه کنید!
اگر از این شیوههای سنتی که البته مایه شرمساری هستند، پیروی نمیکنید پیشنهاد میکنم از این تاکتیک ژاپنی ها استفاده کنید. آنها میگویند: اگر میخواهی جای رئیسات را بگیری او را هل بده به سمت بالا برود!
یعنی به رئیسات کمک کن پیشرفت کند، پست بالاتری بگیرد و صندلیاش را برای تو خالی کند. این ضرب المثل ساده شاید جانمایه تفاوت نگاه ایرانی- ژاپنی باشد. اینکه به جای تلاش و کوشش و شب نخوابیدن و خون جگر خوردن در جدل بیپایان برای به زیر کشیدن رئیس و نشستن سر صندلیاش، اگر شایستگیاش را دارد به او کمک کنیم که رشد کند، به جاهای بزرگتر برود و صندلیاش برای ما خلوت شود. همین!
لینک کوتاه: کپی لینک
ناشناس
۱۲:۱۸ - ۱۳۹۷/۰۹/۲۵
پاسخ
باید مدیر را مدیریت کرد. نیازی به گرفتن جایش نیست.
ناشناس
۱۲:۴۸ - ۱۳۹۷/۰۹/۲۵
پاسخ
نیازی نیست مدیران به بالا هل داده شود اینان از طریق آسانسوری که به آن سوار شده اند مستقیم بالا می رن . نگران نباشین.
غرق شدن ۲ نفر در رودخانه گاماسیاب معاون امنیتی استانداری هرمزگان: هیچگونه اصابتی در قشم و بندرعباس گزارش نشده پزشکیان: هر زمان میخواهیم کاری انجام دهیم، میگویند فعلاً دست نگه دارید/ چه زمانی باید دست بزنیم؟ زمانی که خودمان غرق شدیم، کشور نابود شد و همه ضرر کردند؟ ۴ کشته در پی تصادف پژو با ساینا در اصفهان قالیباف به ترامپ: این دیپلماسی نمایشی، شکست خورده است/ واقعیتها را بپذیرید و به تعهدات خود عمل کنید شورای عالی سیاسی یمن: نقشه عربستان برای تجاوز زمینی ناکام ماند یک بار برای همیشه حروف اضافه انگلیسی را یاد بگیرید! (اینفوگرافیک) ادعای ترامپ: اوضاع در ایران خوب پیش میرود تامین اجتماعی: کلیه سامانههای تامین اجتماعی بدون قطعی و اختلال در دسترس است روزنامه اصولگرا: تلویزیون هر روز کممخاطبتر از دیروز شده/ مسئولان صداوسیما چرا آمار مخاطبان برنامههای خود را محرمانه کردهاند؟ 5 عادت روزانه که می توانند خطر سکته مغزی را کاهش دهند پلیس راهور: پایان طرح ترافیکی اربعین با ثبت ۶۷ میلیون تردد /جان باختن ۲۴ زائر در تصادفات اربعینی وقتی «گوشی هوشمند» هنوز وجود نداشت؛ دستگاهی که IBM بیش از 30 سال پیش آینده موبایل را پیش بینی کرد (+عکس) انفجار در حومه دمشق/ چند کشته و زخمی آمریکا تحریم های جدیدی علیه کوبا اعمال کرد