چرا ورود کودکان به گالری‌ها ممنوع است

مدیر گالری سیحون معتقد است تنها دلیلی که یک گالری‌دار ترجیح می دهد ورود کودکان به گالری‌اش ممنوع باشد این است که به آثار هنری صدمه‌ای وارد نشود.

نادر سیحون مدیر گالری سیحون درباره حضور کودکان در گالری‌ها و فرهنگسازی این رفتار بین خانواده‌ها به  مهر گفت: هرچند اطلاع دارم خیلی از گالری‌ها در کارت دعوت‌شان ذکر می کنند ورود کودکان ممنوع است ولی گالری گردی باید از سن پایین فرهنگسازی شود. حساسیت گالری دارها شاید به این دلیل است که کودکان نمی‌دانند به چه چیزی می توانند دست بزنند یا نزنند و دست زدن به یک اثر هنری برایشان جذابیت بیشتری دارد و از این لحاظ آثار صدمه می بینند.

وی افزود: در بین آثار هنری که در گالری های ایران به نمایش در می آیند، آثار غیرمناسب برای کودکان وجود ندارد چون در ایران آثار غیراخلاقی و جنسیتی نمایش داده نمی شوند بنابراین تنها دلیلی که یک گالری‌دار ترجیح می دهد ورود کودکان ممنوع باشد این است که به آثار صدمه وارد نشود.

سیحون تاکید کرد: مهم است که یک فرد از سنین پایین با محیط یک گالری و با آثار هنری آشنا شود و والدین نیز می توانند رفتار درست فرهنگی در گالری ها را به کودکان خود آموزش دهند.

وی با ذکر خاطره‌ای از یک گروه فرانسوی که برای بازدید از نمایشگاه گالری سیحون آمده بودند، بیان کرد: گروهی فرانسوی که میانگین سنی بالایی داشتند برای بازدید از یک نمایشگاه مجسمه به گالری سیحون آمدند. روی سکویی تعدادی مجسمه را با شیوه خاصی چیدمان کرده بودیم و ناگهان یکی از فرانسوی ها مجسمه‌ها را جابجا کرد؛ اتفاقی که من اصلاً انتظارش را از یک فرانسوی نداشتم چون فرهنگ موزه و گالری گردی میان آنها باید بیشتر نهادینه باشد.

این گالری‌دار با تاکید بر اینکه کودکان باید از سنین پایین وارد فضاهای فرهنگی هنری مثل گالری ها شوند، اظهار کرد: کودکان باید با آثار و فضاهای هنری از سنین پایین آشنا شوند و چشم هایشان به دیدن آثار هنری عادت کند، همان طور که من از بچگی در فضای گالری و میان آثار هنری بزرگ شدم.

سیحون در پایان گفت: فکر می کنم گالری گردی از هر لحاظ روندی مثبت در زندگی کودکان به وجود می‌آورد چون هر چه بیشتر با هنر سروکار داشته باشند در زندگی آینده‌شان نیز تاثیرگذار خواهد بود.

۱۹۵ سال خاموشی گسل «مشا» شکستنی است/ خشکسالی، زنگ خطر را برای تنش گسل‌ها به صدا درآورد

تماشاخانه

حال دل؟ «خون شد و دم به دم  از مژه می‌چکانمش» / یاد جانباختگان دی ماه خونین با شعر سعدی و ابتهاج و صدای شجریان

دو دقیقه از سینمای ناب داریوش مهرجویی ؛ چگونه سوگ فردی، دسته جمعی می‌شود (تماشا کنید)

فیلم های دیگر