تاریخ:
ربات‌های امدادگر جمعیت هلال احمر 
درس نود و هشت
افزایش شوری آب خرمشهر و آبادان/ نخلستان‌ها در آستانه مرگ قطعی
سکوت نمایندگان این دو شهر در مقابل اقدامات سازمان آب و برق باعث تاسف شدید جامعه کشاورزان در این مناطق شده و همچنین ذهنیت‌های نامناسبی را بوجود آورده است.
دبیر نظام صنفی کشاورزی آبادان گفت: شوری آب در حوزه آبادان و خرمشهر به حدود 10 هزار میکروموس رسیده است.
شاکر هندالی در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: سازمان آب و برق خوزستان تعمدا جهت ارعاب کشاورزان و القای حس بی آبی در طول فصل زراعی و پیشگیری از اقدام به کشت کشاورزان، اقدام به کاهش شدید دبی خروجی سدهای کارون و دز کرده است که این امر باعث افزایش شوری آب به حدود 10هزار میکروموس شده و بدین ترتیب نخلستان‌های آبادان و خرمشهر در آستانه مرگ قطعی هستند.
وی گفت: سکوت نمایندگان این دو شهر در مقابل اقدامات سازمان آب و برق باعث تاسف شدید جامعه کشاورزان در این مناطق شده و همچنین ذهنیت‌های نامناسبی را بوجود آورده است.
هندالی تاکید کرد: کلیه تبعات جبران ناپذیر این اقدام متوجه سازمان آب و برق است.
وی افزود: در حال حاضر 8 هزار بهره‌بردار از نخلستان‌های آبادان امرار و معاش می‌کنند و تعطیلی نخیلات و نخلداری موجب مهاجرت روستاییان و نخلداران به شهر می‌شود.
هندالی بیان کرد: عمده کشاورزی در آبادان، نخلداری است و خرما یک محصول عمده، تجاری و استراتژیک در آبادان است و اگر نخل از بین رود حیات مردم و کشاورزان از بین می‌رود.
لینک کوتاه: کپی لینک
جدول مدالی بازی‌های آسیایی ناگویا در روز دوازدهم/ ایران پنجم شد احضار سفیر انگلیس به وزارت امور خارجه زنگ خطر سالمندی در ایران؛ هشدار بهزیستی درباره سال‌های آینده راز برندهای گمشده در صنعت ایران؛ چرا هر کارآفرین به یک داستان نیاز دارد؟ شماره ۷ رونالدو واگذار شد کمک ماهانه تا ۴ میلیون تومان شهرداری تهران به مادران اطلاعات میلیون‌ها نیروی نظامی آمریکا هک شد تهدید تازه ترامپ علیه ایران؛ «ممکن است بعد از انتخابات حمله کنیم» کی‌روش: غنا در اولویت است و متحد بمانید کشف پیکر یکی از مفقودان سیلاب مراوه‌تپه پس از سه روز وزیر نیرو: اعمال جدی محدودیت‌ها برای مشترکان پرمصرف برق فیلم‌های تلویزیون برای آخر هفته «پلک پریشان پروانه» رهبر قنبری با دو بازیگر جدید در راه جشنواره کودک یخچال؛ زمانی که ابرقدرت‌ها درباره‌اش کَل‌کَل می‌کردند جادوی روایت در برابر هیاهوی اعداد؛ چرا کارنامه‌های بزرگ بدون «قصه» به برند تبدیل نمی‌شوند؟