اولین واکنش خانم سوچی نسبت به وقایع استان راخین میانمار: ناقضان حقوق بشر مجازات خواهند شد

"آنگ سان سوچی" رهبر دولت میانمار امروز(سه شنبه) در جریان یک سخنرانی عمومی برای نخستین بار نسبت به خشونت های هفته های اخیر علیه اقلیت قومی مسلمان میانماری در استان راخین این کشور واکنش نشان داد.

به گزارش عصر ایران به نقل از وب سایت "نیویورک تایمز" سوچی بدون محکوم کردن اقدامات ارتش میانمار در استان راخین و حتی بدون اشاره به نقش نظامیان میانماری در فجایع هفته های اخیر در استان راخین با محکوم کردن نقض حقوق بشر در استان راخین وعده مجازات قانون شکنان و ناقضان حقوق بشر را داد.

او گفت: به نیروهای امنیتی میانماری دستور داده شده تا به شدت به دستور‌العمل عملیات امنیتی پایبند بوده و از رساندن آسیب های جانبی به غیر نظامیان پرهیز کنند.

او همزمان از جامعه جهانی انتقاد کرد که چشم بر تحولات مثبت در این کشور بسته از جمله به گفته او  مسلمانانی که در منطقه خشونت امیز میانمار زندگی می کنند به خدمات بهداشتی و رادیویی دسترسی دارند.

او با اشاره به تجربه 7 دهه ای حکومت اقتدارگرا و خشونت های قومی در میانمار از جامعه جهانی انتقاد کرد و گفت:" دنیا از ما انتظار دارد به سرعت و در سریع ترین زمان ممکن بر این مشکلات فایق بیاییم.

سوچی گفت دولت غیر نظامی میانمار تنها یک سال است که استقرار یافته و:" 18 ماه فرصت بسیار کوتاهی برای برآوردن این انتظارات و فایق آمدن بر این مشکلات است."

سوچی گفت: ما یک دموکراسی جوان و شکننده ایم که با مشکلات زیادی مواجهیم اما باید همزمان به جنگ همه این مشکلات برویم... ما باید جوانب منفی را حذف و جوانب مثبت را تقویت کنیم."

رهبر میانمار با اشاره به وقایع خشونت بار هفته های گذشته در استان راخین گفت دولت میانمار حاضر است روند پذیرش اقلیت قومی روهینگیا را تسریع کند و حتی پناهجویانی که پیشتر در میانمار زندگی می کرده اند در صورت اثبات این مساله می توانند از کمک های دولتی و تضمین امنیتی برخوردار شوند.

سوچی با محکوم کردن نقض حقوق بشر در استان راخین از مصائبی که بر اقلیت قومی روهینگیا در خشونت های اخیر رفته است عمیقا اظهار تاسف کرد.

او تضمین داد علیه هرکسی که قوانین کشور را زیر پا گذاشته و مرتکب نقض حقوق بشر شده باشد اقدام قانونی به عمل آمده و این افراد مجازات خواهند شد.

سوچی گفت که دولت میانمار مایل است با کسانی که از منطقه گریخته و آواره شده‌اند صحبت کرده و از نزدیک در جریان دلایل هراس و تصمیم آنان به فرار از محل سکونتشان قرار گیرد.