تاریخ:
فشار عصبی؛ عامل پنهان کمردرد 
درس صد و پانزده
اولويت طبقه بندي و سازمان دهي مشكلات جامعه
روزنامه آفرینش نوشت:
مسائلي كه جامعه ي ما امروز با آن درگيراست ، طيف هاي گسترده اي دارند كه گاه از هم جدا و مجزايند، گاه همچون حلقه هاي زنجير به هم پيوسته اند و البته گاه رابطه ي علي و معلولي در بين آن ها ديده مي شود. در اين ميان طبعا براي حل مسائل و مشكلاتي كه هر كدام در جاي خود بحران و آسيب زا به نظر مي رسد، مسئولان، ورود متخصصان انديشمند و صاحب نظر را مي طلبند تا با نگاه تيزبين و درك درست به واكاوي و حل معضلات بپردازند. البته ، گاهي تخصص با دلسوزي اشتباه گرفته مي شود و فرد دلسوزي كه بهتر اشك مي ريزد اما توان و تخصصي ندارد در جايگاه متخصص توانمند، به بحران و التهاب دامن مي زند.
روي سخن در اين جا با عده اي است كه در برخورد با مسائل و معضلات پيش آمده ، به جا و نا به جا از تعبير « اولويت » استفاده مي كنند و اگر موضوع مورد بحث و مناقشه باب ميل شان نباشد، اعلام مي كنند كه اين مسئله در اولويت نيست! اما چه كسي ، از چه جايگاه علمي ، عرفي ، عقلي و شرعي ، تعيين مي كند كه چه چيزي در اولويت هست و چه چيزي نيست؟ چگونه است كه ناگهان يك مسئله براي عده اي حياتي مي شود ، اما عده اي ديگر در مواجهه با آن پوزخند زنان مي گذرند؟
مشكل اصلي ما در اين است كه هر كسي به خود اجازه مي دهد در مسائل و معضلات جامعه ، مردم ، اقتصاد ، اخلاق و فرهنگ ، سياست، آموزش و پرورش و ... ورود كرده و آن ها را اولويت بندي كند، در حالي كه هر كدام از اين مشكلات ، حوزه هاي خاص خود را دارند و متخصصان همان حوزه نيز موظف اند در حل آن بكوشند و پاسخگو باشند.
بنياد تمامي مشكلات ما كه اغلب حل ناشده باقي مي ماند يا با انگ « در اولويت نيست » به حاشيه رانده و سعي مي شود كه فراموش شوند، اين است كه مسائل و مشكلات انسان ايراني « طبقه بندي » نشده است. در حالي كه اولويت هر چيز در حيطه و طبقه ي خاصي كه در آن قرار دارد، مشخص مي شود. و طبعا هر طبقه و حوزه ، كارشناس و مسئول ويژه ي خود را مي طلبد و اوست كه بايد تشخيص دهد در آن رسته و طبقه ي خاص، كدام مشكل در اولويت هست يا نيست.
خلط كردن مباحث و مشكلات جامعه با هم و بررسي در هم آن ها موجب هياهوهايي براي هيچ مي شود و هياهو براي هيچ يعني باقي ماندن تلي از مشكلات حل نشده ، كه هر از گاه سر برمي آورند، سرو صدايي مي كنند و دوباره به ورطه ي خاموشي فرو مي روند.
آن چنان كه مزلو مي گويد براي حل مشكلات و معضلات جامعه، سازمان دادن جامعه در فوريت قرار دارد. جامعه ي خوب محصول انسان خوب و انسان خوب ، از جامعه ي خوب برمي خيزد. كدام يك از اين دو در اولويت قرار دارند؟ بديهي است كه جامعه ي خوب و شخص خوب همزمان و به دنبال هم پيدا مي شوند. اما هر دو محصول يك طبقه بندي و سازمان دهي درست و مرتب هستند. آن نوع طبقه بندي كه هر كس و هر چيز را در جاي درست خود مي بيند و بررسي مي كند.
روي سخن در اين جا با عده اي است كه در برخورد با مسائل و معضلات پيش آمده ، به جا و نا به جا از تعبير « اولويت » استفاده مي كنند و اگر موضوع مورد بحث و مناقشه باب ميل شان نباشد، اعلام مي كنند كه اين مسئله در اولويت نيست! اما چه كسي ، از چه جايگاه علمي ، عرفي ، عقلي و شرعي ، تعيين مي كند كه چه چيزي در اولويت هست و چه چيزي نيست؟ چگونه است كه ناگهان يك مسئله براي عده اي حياتي مي شود ، اما عده اي ديگر در مواجهه با آن پوزخند زنان مي گذرند؟
مشكل اصلي ما در اين است كه هر كسي به خود اجازه مي دهد در مسائل و معضلات جامعه ، مردم ، اقتصاد ، اخلاق و فرهنگ ، سياست، آموزش و پرورش و ... ورود كرده و آن ها را اولويت بندي كند، در حالي كه هر كدام از اين مشكلات ، حوزه هاي خاص خود را دارند و متخصصان همان حوزه نيز موظف اند در حل آن بكوشند و پاسخگو باشند.
بنياد تمامي مشكلات ما كه اغلب حل ناشده باقي مي ماند يا با انگ « در اولويت نيست » به حاشيه رانده و سعي مي شود كه فراموش شوند، اين است كه مسائل و مشكلات انسان ايراني « طبقه بندي » نشده است. در حالي كه اولويت هر چيز در حيطه و طبقه ي خاصي كه در آن قرار دارد، مشخص مي شود. و طبعا هر طبقه و حوزه ، كارشناس و مسئول ويژه ي خود را مي طلبد و اوست كه بايد تشخيص دهد در آن رسته و طبقه ي خاص، كدام مشكل در اولويت هست يا نيست.
خلط كردن مباحث و مشكلات جامعه با هم و بررسي در هم آن ها موجب هياهوهايي براي هيچ مي شود و هياهو براي هيچ يعني باقي ماندن تلي از مشكلات حل نشده ، كه هر از گاه سر برمي آورند، سرو صدايي مي كنند و دوباره به ورطه ي خاموشي فرو مي روند.
آن چنان كه مزلو مي گويد براي حل مشكلات و معضلات جامعه، سازمان دادن جامعه در فوريت قرار دارد. جامعه ي خوب محصول انسان خوب و انسان خوب ، از جامعه ي خوب برمي خيزد. كدام يك از اين دو در اولويت قرار دارند؟ بديهي است كه جامعه ي خوب و شخص خوب همزمان و به دنبال هم پيدا مي شوند. اما هر دو محصول يك طبقه بندي و سازمان دهي درست و مرتب هستند. آن نوع طبقه بندي كه هر كس و هر چيز را در جاي درست خود مي بيند و بررسي مي كند.
لینک کوتاه: کپی لینک
کاهش 220 میلیون متر مکعبی مصرف آب در تهران امروز با حافظ: خدا را یک نفس بنشین گره بگشا ز پیشانی باتری لیتیوم-هوا چیست و چه کاربردی دارد؟ قانون پنج ساله لاستیک چقدر درست است؟ بررسی زمان واقعی تعویض تایر خودرو هشدار مدیر جیلی درباره خودروهای برقی؛ عمر باتری ها از عمر خودروها کوتاه تر است؟ سقوط آزاد تسلا در چین؛ ثبت کمترین آمار در 4 سال اخیر طلای جهانی اندکی ارزان شد میوه‌ای که یبوست را برطرف و قند خون را کنترل می‌کند؛ ناشتا بخورید فرزاد فرزین؛ وقتی پرفورمنس به شعار تبلیغاتی تبدیل می‌شود! آلیس هوانگ کیست؟/ زنی که به واسطه رابطه‌اش با مدیرعامل انویدیا و اتهام جاسوسی در کانون توجه قرار گرفت ارتباطات و اینترنت؛ گذار دیجیتال یا کنترل بیشتر/ مختار یا تحت فشار؟ ترامپ: جنگ ایران عملاً تمام شده است ؛ فعلاً وضعیت موجود را حفظ می‌کنیم کارتریج داروی بی حسی فقط برای یک بیمار است / خطری که با چشم دیده نمی شود! / هشدار جدی مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری آمریکا (CDC) قابل توجه دندانپزشکان فخرالتاج نوه دختری ناصرالدین‌شاه با لباس مردانه (عکس) پاکت ای آر؛ این تپانچه بسیار کوچک از فشنگ تفنگ تهاجمی استفاده می کند! (+فیلم و عکس)