تاریخ:
زیر آب رفتن ریل قطار در مسیر سوادکوه بر اثر سیل 
درس صد و چهارده
احمدی‌نژاد و پروژه حذف سینمای مستقل
اصغر نعیمی در خبرآنلاین نوشت:
سال ١٣٨٨ و در ابتدای روی كار آمدن دولت دهم متوسط هزینه تمام شده یك فیلم سینمایی با حضور دو سوپراستار مطرح بین دویست تا سیصد میلیون تومان بود. چهار سال بعد و در سال ٩٢ هزینه تولید همان فیلم بین هشتصد تا یك میلیارد و سیصد میلیون تومان، یا حتی بیشتر، تمام می‌شد.
در دولت دهم هزینه تولید حداقل ٤ تا ٥ برابر افزایش پیدا كرد و از سوی دیگر دولت با راه انداختن جریان موسوم به فیلم های فاخر و پرهزینه سطح هزینه ها و دستمزدها را افزایش داد، در هیچ دوره ای مثل این چهار سال مواجه با ورود افراد گمنام و سرمایه‌های مشكوك به عرصه تهیه‌كنندگی نبودیم. این‌ها آمدند و در كنار دولت در تقابل و رقابت با بخش خصوصی و سینمای مستقل قرار گرفتند و نتیجه از پیش مشخص بود.
طبیعی است مثلاً بازیگری كه دستمزدش برای حضور در یك پروژه وابسته ناگهان افزایشی ده برابری پیدا می كرد و در فلان پروژه دولتی سیصد میلیون یا بیشتر می‌گرفت دیگر امكان تطبیق دستمزد خود با شرایط بخش خصوصی و مستقل را از دست می‌داد و سینمای كم‌بنیه مستقل هم قدرت رقابت با دولت و سرمایه گذاران وابسته را نداشتند.
خلاصه كنم و تمام:
معتقدم تزریق بی‌معیار سرمایه های دولتی و مشكوك و گران كردن تولید یكی از سیاست های حساب شده دولت احمدی نژاد برای به انقیاد در آوردن هنرمندان، تحدید سینمای غیر وابسته و از میدان به در كردن سینماگران مستقل بوده.
سال ١٣٨٨ و در ابتدای روی كار آمدن دولت دهم متوسط هزینه تمام شده یك فیلم سینمایی با حضور دو سوپراستار مطرح بین دویست تا سیصد میلیون تومان بود. چهار سال بعد و در سال ٩٢ هزینه تولید همان فیلم بین هشتصد تا یك میلیارد و سیصد میلیون تومان، یا حتی بیشتر، تمام می‌شد.
در دولت دهم هزینه تولید حداقل ٤ تا ٥ برابر افزایش پیدا كرد و از سوی دیگر دولت با راه انداختن جریان موسوم به فیلم های فاخر و پرهزینه سطح هزینه ها و دستمزدها را افزایش داد، در هیچ دوره ای مثل این چهار سال مواجه با ورود افراد گمنام و سرمایه‌های مشكوك به عرصه تهیه‌كنندگی نبودیم. این‌ها آمدند و در كنار دولت در تقابل و رقابت با بخش خصوصی و سینمای مستقل قرار گرفتند و نتیجه از پیش مشخص بود.
طبیعی است مثلاً بازیگری كه دستمزدش برای حضور در یك پروژه وابسته ناگهان افزایشی ده برابری پیدا می كرد و در فلان پروژه دولتی سیصد میلیون یا بیشتر می‌گرفت دیگر امكان تطبیق دستمزد خود با شرایط بخش خصوصی و مستقل را از دست می‌داد و سینمای كم‌بنیه مستقل هم قدرت رقابت با دولت و سرمایه گذاران وابسته را نداشتند.
خلاصه كنم و تمام:
معتقدم تزریق بی‌معیار سرمایه های دولتی و مشكوك و گران كردن تولید یكی از سیاست های حساب شده دولت احمدی نژاد برای به انقیاد در آوردن هنرمندان، تحدید سینمای غیر وابسته و از میدان به در كردن سینماگران مستقل بوده.
لینک کوتاه: کپی لینک
مولتی ویتامین چیست و آیا مصرف آن واقعاً مفید است؟ تصاویر پاییزی رابعه اسکویی با پیامی متفاوت برای روزهای سخت مردم ایران 3 تا 5/3 ميليون شغل از دست رفته است عکس آتلیه‌ای «کنسول فرانسه در رشت» در زمان ناصرالدین شاه مانی و انقلاب در تاریخ تصویرگری؛ وقتی نقاشی به زبان بیان اندیشه تبدیل شد آفتابگردان‌ها در مواجهه با سه منبع نور متفاوت، به کدام سو خم می‌شوند؟ «چم جنگل»؛ بهشتی گمشده در حاشیه سیمره (+عکس) اصلی‌ترین کشورهای تولیدکننده گازهای گلخانه‌ای در سال ۲۰۲۵ + اینفوگرافیک و جایگاه ایران فقط کم‌کردن نمک کافی نیست؛ نقش پتاسیم در کنترل فشار خون پیامدهای پنهان «بمب‌های فسفری» در جنگ‌ها تصویری از «محمدحسین خان» حاکم سقز در زمان ناصرالدین شاه وضعیت حاکمیت قانون در ۴۱ کشور اروپایی در سال ۲۰۲۶ (+ اینفوگرافیک) چرا لاستیک هواپیما را با نیتروژن پر می‌کنند؟ سپاه: انفجار و آتش سوزی دو نفتکش متخلف در تنگه هرمز واکنش گردان های سیدالشهدا به اظهارات وزیر خارجه عراق