حفظ ايران از آتش شعله ور منطقه

روزنامه آفرینش نوشت:

خشم و خشونت در منطقه آرامش و امنيت را سوزانده و خاكستر آوارگي و ويراني را بر سر مردم نشانده است. امروز در همسايگي ما و يا بهتر است بگوييم خاورميانه كمتر كشورهايي را مي‌توان يافت كه از ثبات و امنيت برخوردار باشند. امروز سوريه، عراق، تركيه، افغانستان، پاكستان، يمن، بحرين، ليبي و... درگير ناامني‌هاي گسترده‌اي شده‌اند كه بازگشت ثبات براي آنها به سختي قابل تصور است.

اين سخت بودن تصور بازگشت امنيت و ثبات به كشورهاي منطقه صرفاً از اين جهت است كه آنها دچار آتش جنگ مذهبي شده اند. جنگي كه دو طرف براي اثبات حقانيت خود به راه انداخته اند و سعي دارند ديگران را بر خط و طريق خود وادارند و درجهت اين هدف خود هيچ ابايي از كشتن و خون ريزي نمي‌بينند. اين جهل مذهبي تا به آنجا پيشروي كرده است كه جهانيان اسلام و مسلمانان را به چشم تروريست مي‌بينند و در مقاصد سياسي خود از آن سوء استفاده مي‌كنند.

درچنين آتشي طبيعي است كه فتنه گران خارجي و فرصت طلبان منطقه‌اي ورود پيدا كنند تا به ميزان اختلافات دامن بزنند و آتش خشم افراطيون مذهبي را شعله ورتر سازند. بركسي پوشيده نيست كه وضعيت فعلي عراق صرفاً به سبب سياست‌هاي جانبدارنه دولت قبلي اين كشور شكل گرفت و دولتمردان نتوانستند خواسته‌هاي ديگر قوميت‌ها و مذاهب را محقق سازند. درسوريه و بحرين نيز شاهد سهم خواهي‌هاي مذهبي هستيم كه هريك به نحوي دچار اختلاف و درگيري شده‌اند.

بادرنظر گرفتن اين وقايع در منطقه، وهمچنين قرار گرفتن در "هفته وحدت" بد نيست نسبت به اين موضوع توجه ويژه داشته باشيم. ايران به لحاظ پراكندگي قوميت‌ها و مذاهب بسيار گسترده است و حتي نسبت به ديگر كشورهاي همسايه از تنوع اقليت‌هاي مختلفي برخوردار است. نقطه قوت ايران اسلامي تا اينجاي كار، حفظ وحدت و يكپارچگي ملي بوده است. به عبارتي تمامي قوميت‌ها و مذاهب مختلف نسبت به تماميت ارضي ايران عرق داشته و ايران را پاره تن خود مي‌دانند.

اما مسئله‌اي كه مي‌تواند در اين وحدت رخنه كند و حتي تهديدي امنيتي براي ايران به وجود آورد بحث اختلافات ديني ميان فرقه‌هاي اسلامي مي‌باشد. جنگ حاضر درمنطقه ريشه دراختلافات شيعه و سني دارد و اين مسئله در ايران نيز داراي سبقه‌هايي تاريخي است كه بعضاً شاهد برخي حركت‌هاي غيراصولي و غير اخلاقي از سوي طرفين هستيم.

امروز وحدت تحت هر عنوان يا مضموني براي حفظ امنيت موجود كشور امري غيرقابل اجتناب است. اما بايد اين وحدت آفريني را در دوحوزه مورد پيگيري قرار داد. ابتدا بايد با آموزش‌هاي فرهنگي و ارتقاي آگاهي عموم نسبت به سياست‌هاي تفرقه افكنانه دشمن مانع از رويارويي بي جهت مذهبيون و افراط گرايان مذهبي گرديد. چرا كه مردم عادي هيچ خصومتي درامورات خود نداشته و با مسالمت دركنار هم زندگي مي كنند.

مسئله بعدي توجه به رعايت مساوات و عدالت از سوي قدرت حاكمه و مديريت اجرايي مي‌باشد. امروز بسياري از اقليت‌هاي مذهبي نسبت به فقدان برخي امكانات حداقلي همچون بهداشت و درمان، اشتغال، آموزش و... معترض هستند. لذا شاهديم كه برخي كشورهاي همسايه با رسانه‌هاي تحت امرشان چگونه براين مسائل دامن مي‌زنند و آن را در افكارعمومي بزرگ جلوه مي دهند.

اينكه حكومت براي تمام افراد ملت رفاه و امكانات را فراهم سازد امري عادي و از جمله وظايف آن است. اما در وضعيت فعلي توجه به نقاط حساس كشور كه درآن زمينه‌هايي براي تفرقه افكني و آتش افروزي وجود دارد، امري ضروري و غيرقابل اجتناب است.

بايد حسن نيت توام با وحدت را در بين تمامي اقليت‌ها و قوميت‌ها گسترده كنيم تا هر ايراني به منزله سربازي براي وطن محسوب گردد.

اگر اين وحدت فعلي كه مورد چشم طمع دشمنان قرار گرفته آسيب و خدشه‌اي ببيند، مسلماً نتيجه‌ آن جز آتش ناامني كه امروز در كشورهاي همسايه شعله مي‌كشد، نخواهد بود.

اميدواريم هفته وحدت صرفاً تحت عناوين و نماهنگ‌هاي صدا و سيما تفسير نشود، و مسئولان ضرورت اين وحدت و گسترش آن در سراسر كشور را درك و مانع از آسيب آن شوند.