600 میلیون دلاری که نوید بخش است اما ...

بعد از برجام، ایرانیان مقیم خارج از کشور ، بیش از 600 میلیون دلار در کشور سرمایه گذاری کرده اند. این خبر را مدیرکل امور ایرانیان وزارت امور خارجه اعلام کرده است.

هر چند آمارها مختلف است ولی منابع مختلف، تعداد ایرانیان مقیم خارج را حتی تا 6 میلیون نفر هم ذکر کرده اند. درباره میزان ثروت آنها نیز اعداد و ارقام متعددی گفته می شود ولی آنچه مسلم است این که قطعاً عدد بسیار قابل توجهی است چرا که بخش مهمی از ایرانیان خارج از کشور، در کسب و کارهای پرسود و تخصصی مشغول به کار هستند.

اما چرا ایرانی ها که در جهان به وطن دوستی شهره اند، کمتر در کشورشان سرمایه گذاری می کنند؟! روند سرمایه گذاری صورت گرفته در دوران پسابرجام، پاسخی آشکار به این سوال است: ایرانی ها نیز مانند بقیه مردم جهان، نسبت به امنیت سرمایه هایشان، طبیعتاً حساس هستند و حق دارند دسترنج شان را با وسواس و احتیاط سرمایه گذاری کنند. برجام، این اعتماد را به سرمایه گذاران داده است که محیط ایران در حال مهیا شدن برای سرمایه گذاری است.

اما آیا برجام به تنهایی کافی است؟ پاسخ منفی است. برجام، شرط لازم برای ورود سرمایه به کشور است ولی شرط کافی نیست و دو اتفاق دیگر نیز باید رخ دهد تا ایرانیان مقیم خارج رغبت بیشتری برای سرمایه گذاری در وطن شان داشته باشند:

 اول آن که فضای سیاسی و اجتماعی باز تر و باز تر شود تا احساس نگرانی در ایرانیان مقیم خارج به حداقل برسد.

دومین شرط نیز، بهبود فضای کسب و کار در ایران است.

 تا زمانی که برای یک سرمایه گذاری کوچک و راه انداختن کسب و کارها، باید هفت خان رستم طی شود و دست فعالان اقتصادی زیر ساطور دهها بخش از وزارت صنعت و معدن و تجارت و نیروی انتطامی گرفته تا شهرداری و تأمین اجتماعی و سازمان های صنفی و ... قرار دارد و نیز مادام که قوانین و مقررات اقتصادی، ثبات ندارند، نمی توان به رونق کسب و کار در داخل امیدوار بود چه رسد به جذب سرمایه های کلان خارجی، اعم از ایرانیان مقیم خارج و خارجی ها.