فیلم بیشتر »»
کد خبر ۴۸۸۵۳۵
تاریخ انتشار: ۰۹:۲۶ - ۰۱-۰۶-۱۳۹۵
کد ۴۸۸۵۳۵
انتشار: ۰۹:۲۶ - ۰۱-۰۶-۱۳۹۵

همه وانت‌های داخلی بی‌کیفیت‌ بودند!

عصر ایران
درواقع با کیفیت‌ترین وانت تولید داخل تنها سه ستاره از پنج ستاره کیفی را کسب کرده و تیراژ تولید آن نیز کمتر از یک صدم تیراژ وانت‌های تولیدی بوده و بیش از ۹۹ درصد وانت‌های تولیدی در ایران در پایین‌ترین سطح کیفی قرار دارند.
براساس ارزیابی صورت گرفته معادل ۹۹.۲ درصد از وانت‌های تولیدی در تیر ماه امسال (براساس تیراژ تولید) تنها یک ستاره از پنج ستاره کیفی را کسب کرده‌اند.

به گزارش ایسنا، هیچ کدام از وانت‌های تولیدی در تیر ماه امسال دو ستاره کیفی را کسب نکرده و تنها ۰.۸ درصد از وانت‌های تولیدی توانسته‌اند سه ستاره کیفی را کسب کنند.

نکته قابل توجه این است که هیچ یک از وانت‌های تولیدی از سوی خودروسازان داخلی در تیر ماه امسال نتوانسته‌اند چهار یا پنج ستاره کیفی را کسب کنند.

درواقع با کیفیت‌ترین وانت تولید داخل تنها سه ستاره از پنج ستاره کیفی را کسب کرده و تیراژ تولید آن نیز کمتر از یک صدم تیراژ وانت‌های تولیدی بوده و بیش از ۹۹ درصد وانت‌های تولیدی در ایران در پایین‌ترین سطح کیفی قرار دارند.

در روش ارزیابی کیفیت خودروهای داخلی (آدیت)، تعیین و اعلام سطح کیفی خودروها با استفاده از مدل درجه‌بندی یک تا پنج ستاره، صورت می‌گیرد. در این مدل یک ستاره، پایین‌ترین سطح کیفی و پنج ستاره، بالاترین سطح کیفی خودروها را نشان می‌دهد.

ارسال به دوستان
captcha
جدول مدالی بازی‌های آسیایی ناگویا در روز دوازدهم/ ایران پنجم شد احضار سفیر انگلیس به وزارت امور خارجه زنگ خطر سالمندی در ایران؛ هشدار بهزیستی درباره سال‌های آینده راز برندهای گمشده در صنعت ایران؛ چرا هر کارآفرین به یک داستان نیاز دارد؟ شماره ۷ رونالدو واگذار شد کمک ماهانه تا ۴ میلیون تومان شهرداری تهران به مادران اطلاعات میلیون‌ها نیروی نظامی آمریکا هک شد تهدید تازه ترامپ علیه ایران؛ «ممکن است بعد از انتخابات حمله کنیم» کی‌روش: غنا در اولویت است و متحد بمانید کشف پیکر یکی از مفقودان سیلاب مراوه‌تپه پس از سه روز وزیر نیرو: اعمال جدی محدودیت‌ها برای مشترکان پرمصرف برق فیلم‌های تلویزیون برای آخر هفته «پلک پریشان پروانه» رهبر قنبری با دو بازیگر جدید در راه جشنواره کودک یخچال؛ زمانی که ابرقدرت‌ها درباره‌اش کَل‌کَل می‌کردند   جادوی روایت در برابر هیاهوی اعداد؛ چرا کارنامه‌های بزرگ بدون «قصه» به برند تبدیل نمی‌شوند؟