تاریخ:
فزایش فعالیت آتشفشان نوادوس دِ چیلان در شیلی 
درس نود و سه
گالری «ماه» میزبان «زمان بیزمان»
«زمان بی زمان» عنوان نمایشگاه مجسمه رامین جمشیدی است که تا 18 خردادماه در گالری ماه برپاست.
رامین جمشیدی درباره این نمایشگاه گفت: «زمان بی زمان» عنوان دومین نمایشگاه مجسمه من است که این روزها در گالری ماه برپاست در این نمایشگاه من 10 مجسمه حرکتی را در معرض دید مخاطبان قرار دادم مجسمههایی که هر یک به گونهای مخاطب را با مقوله زمان بی زمان روبرو میکنند.
او افزود: مقوله زمان سالهاست که ذهن من را درگیر خودش کرده است و از سه سال پیش تاکنون تمرکزم را روی این موضوع گذاشتهام و فکر نمیکنم بزودی این موضوع برای من تمام شود و بخواهم روی موضوع دیگری کار کنم چون ابعاد مختلفی دارد که هر لحظه میتوانیم به آن از زاویه متفاوتی نگاه کنیم.
به گفته جمشیدی زمان در هر نقطهای از کره زمین متفاوت است، زمانی که تنها به عنوان قراردادی است که توسط انسان به وجود آمده و حال خود بشر به این ماشین خود ساخته وابسته شده است و حیات روزانه خود را به دست زمان سپرده است. زندگی ماشینی که انسان برای خود به وجود آورده، در هر قطب کره زمین در زمان معینی با طلوع خورشید روز خود را آغاز می گرداند و با غروب آن به پایان میرساند. اما بشر خود با این تکرار مکرارات واقف است تا به پیشرفت برسد. برج های سر به فلک کشیده میسازد، علم و فناوری و صنعت خود را گسترش میدهد تا شاید با دست آوردهایش به آیندهای زیبا و رنگیتر برسد، آیندهای که ممکن است فقط برای ما انسانها جذاب باشد نه موجود دیگری.
این مجسمهساز جوان ادامه داد: این مجموعه در ادامه مجموعه پیشینم آخر زمان شکل گرفته است و در مجموعه پیش با کرههای کاملی روبرو بودیم که هر یک نمایندهای از زمان بودند اما این مجموعه تفاوت فاحشی با مجموعه پیشین دارد و مجسمهها دیگر الزاما کرههای کاملی نیستند و برخی به گونهای طراحی و ساخته شدهاند که گویی زمین را از فاصله دور از آسمان میبینیم و برجها و ساختههای بشر نیز مشخص هستند.
جمشیدی ادامه داد: دو مجسمه این مجموعه حالت صیقلی دارند و مخاطب میتواند با این مجسمهها ارتباط بیشتری برقرار کند، باقی مجسمهها قابلیت این را دارند که به وسیله دست آنها آن گونه که میخواهیم به حرکت واداریم.
مجسمههای برنزی این مجموعه تا 18 خردادماه در گالری ماه برپا خواهد بود.
رامین جمشیدی عضو انجمن مجسمه سازان ایران متولد 1367 تهران است. او مجسمه سازی را از 15 سالگی و زیر نظر پرویز تناولی آغاز کرده است. او یکی از شاگردان و دستیاران پرویز تناولی به شمار میرود که نفر برگزیده مجسمه های چوبی (گیلان.چمخاله) در سال1391است. جمشیدی همچنین در ساخت پرتره خیام برای نصب در دانشگاه ادبیات فارسی اسپانیا همکاری داشته است. او همچنین تاکنون مجسمههای متعددی را در سطح شهر تهران نصب کردهاست و در بیش از 15 نمایشگاه گروهی در ایران و خارج از کشور شرکت کرده است. او در سمپوزیوم بینالمللی معاصر پدیده یکی دیگر از مجسمههای آخر زمان را ساخت.
رامین جمشیدی درباره این نمایشگاه گفت: «زمان بی زمان» عنوان دومین نمایشگاه مجسمه من است که این روزها در گالری ماه برپاست در این نمایشگاه من 10 مجسمه حرکتی را در معرض دید مخاطبان قرار دادم مجسمههایی که هر یک به گونهای مخاطب را با مقوله زمان بی زمان روبرو میکنند.
او افزود: مقوله زمان سالهاست که ذهن من را درگیر خودش کرده است و از سه سال پیش تاکنون تمرکزم را روی این موضوع گذاشتهام و فکر نمیکنم بزودی این موضوع برای من تمام شود و بخواهم روی موضوع دیگری کار کنم چون ابعاد مختلفی دارد که هر لحظه میتوانیم به آن از زاویه متفاوتی نگاه کنیم.
به گفته جمشیدی زمان در هر نقطهای از کره زمین متفاوت است، زمانی که تنها به عنوان قراردادی است که توسط انسان به وجود آمده و حال خود بشر به این ماشین خود ساخته وابسته شده است و حیات روزانه خود را به دست زمان سپرده است. زندگی ماشینی که انسان برای خود به وجود آورده، در هر قطب کره زمین در زمان معینی با طلوع خورشید روز خود را آغاز می گرداند و با غروب آن به پایان میرساند. اما بشر خود با این تکرار مکرارات واقف است تا به پیشرفت برسد. برج های سر به فلک کشیده میسازد، علم و فناوری و صنعت خود را گسترش میدهد تا شاید با دست آوردهایش به آیندهای زیبا و رنگیتر برسد، آیندهای که ممکن است فقط برای ما انسانها جذاب باشد نه موجود دیگری.
این مجسمهساز جوان ادامه داد: این مجموعه در ادامه مجموعه پیشینم آخر زمان شکل گرفته است و در مجموعه پیش با کرههای کاملی روبرو بودیم که هر یک نمایندهای از زمان بودند اما این مجموعه تفاوت فاحشی با مجموعه پیشین دارد و مجسمهها دیگر الزاما کرههای کاملی نیستند و برخی به گونهای طراحی و ساخته شدهاند که گویی زمین را از فاصله دور از آسمان میبینیم و برجها و ساختههای بشر نیز مشخص هستند.
جمشیدی ادامه داد: دو مجسمه این مجموعه حالت صیقلی دارند و مخاطب میتواند با این مجسمهها ارتباط بیشتری برقرار کند، باقی مجسمهها قابلیت این را دارند که به وسیله دست آنها آن گونه که میخواهیم به حرکت واداریم.
مجسمههای برنزی این مجموعه تا 18 خردادماه در گالری ماه برپا خواهد بود.
رامین جمشیدی عضو انجمن مجسمه سازان ایران متولد 1367 تهران است. او مجسمه سازی را از 15 سالگی و زیر نظر پرویز تناولی آغاز کرده است. او یکی از شاگردان و دستیاران پرویز تناولی به شمار میرود که نفر برگزیده مجسمه های چوبی (گیلان.چمخاله) در سال1391است. جمشیدی همچنین در ساخت پرتره خیام برای نصب در دانشگاه ادبیات فارسی اسپانیا همکاری داشته است. او همچنین تاکنون مجسمههای متعددی را در سطح شهر تهران نصب کردهاست و در بیش از 15 نمایشگاه گروهی در ایران و خارج از کشور شرکت کرده است. او در سمپوزیوم بینالمللی معاصر پدیده یکی دیگر از مجسمههای آخر زمان را ساخت.
لینک کوتاه: کپی لینک
«معصومه خانم» سوگلی احمدشاه با ژست خاص در مقابل دوربین چرا قرمز، زرد، سبز و آبی برای مغز ما با همه رنگها فرق دارند؟ محققان پاسخ میدهند چرا آمریکا میلیونها سوزن مسی را دور زمین پاشید؟ نیروی دریایی آمریکا استفاده از کولر در پادگانها را ممنوع کرد! بهاره رهنما: خانم ها بیشتر به من فحش می دهند دولت یمن در صنعاء: پاسخ قویتر و سختتری به تجاوزات سعودی میدهیم تکذیب کلیپ ربایش یک دختر در گوهردشت کرج نیک آفرید سماواتی: شیفته چهره هدیه تهرانی هستم زلنسکی: حملات دوربرد خود را علیه روسیه گسترش میدهیم ثبتنام سفر عتبات عراق آغاز شد حمله خرس به یک چوپان در کهگیلویه و بویراحمد کمند امیر سلیمانی: کودک کار بودم وزیر خارجه ترکیه: شرایط جدیدی برای مصالحه بین ایران و آمریکا پیشنهاد شده نقض پرواز ممنوع در محل اسکان ترامپ و اعزام اف-۱۶ به منطقه انصارالله: در کنار ایران ایستادهایم/ جلوی پایگاهسازی امارات و صهیونیستها را گرفتیم