تاریخ:
ثبت زیبایی زمین توسط فضانورد روسی 
درس نود و چهار
رشیدپور: نمیخواستم قریشی را نابود کنم/ همین که دهنمکی به فیلمسازی روی آورده بهتر از پرتاب کوکتل مولوتف است
قای جزایری به شدت از ابتدای گفتوگو خواهش میکرد که بچهاش جلوی دوربین بیاید، اتفاقا شاید خود آقای جزایری از فرزندش در مقابل میلیونها بیننده سوءاستفاده کرد...
«زمستان ٩٤ یک سورپرایز رسانهای داشت: «دید در شب» که رضا رشیدپور در آن روبهروی چهرههای «خبرساز» از هر ژانری مینشیند و کمی صریحتر از قواره گفتوگوهای ویدیویی است اما نه به قدر گفتوگوهای ژورنالیستی ما، بیپرده و شفاف.»
به گزارش روزنامه "اعتماد"، «سوژههای او کسانی هستند که توجه عمومی را برمیانگیزند. به همین سبب هم روی صندلی داغ دید در شب یک روز «امیر تتلو» مینشیند و روز دیگری محمدجواد ظریف اما خودش قبول ندارد «سوژههای ساده» را انتخاب میکند تا بتواند در فن گفتوگو کردن از پس آنها برآید.
با هر پارامتری بخواهیم حساب کنیم، دید در شب به دلیل شکستن رخوت و سکون رسانهای به این سبب که نشان میدهد بیرون از تلویزیون را هم میتوان دید و دیده شد و البته به خاطر تمام جنجالهایی که بر پا کرده، یک اتفاق رسانهای خوب برای زمستان ٩٤ بهشمار میآید، آنقدر که «اعتماد» را بر آن داشت کوزهگر را در کوزه بیندازد، رضا رشیدپور را بنشاند روی همان صندلیای که میهمانانش مینشینند.
برای او که فکر میکرد یک گفتوگوی ساده مطبوعاتی پیش رو دارد، مانند آن چندتایی که در یکی، دو جریده نوشتاری «سبک زندگی» انجام داده، کمی غافلگیر کننده به نظر میرسید. غافلگیری اولیهاش حضور دوربین و درخواست برای نشستن او روی صندلی میهمانان «دید در شب» بود که با کمی خودداری دست آخر انجامش داد و غافلگیری دوم خیلی زود از راه رسید، گیر افتادن در تنگنای یک گفتوگوی پینگپنگی فشرده و پر ضرب که آخرش با این جمله از آن راضی به نظر میآمد؛ «کاش پیش از این گفتوگو، جای دیگری گفتوگو نمیکردم.»
تمام دو ساعت چالش من و او البته به همین خوبی و خوشی نگذشت. هنگامی که از «نزدیکی او با قالیباف» گفتوگو را آغاز کردیم، گاردش را بست. هر چند «نزدیکی سیاسی با قالیباف» را انکار کرد اما این را هم گفت: «در یک برهه زمانی روتوش شدهترین و قابل پذیرشترین سیاستمدار فعال در عرصه اجتماعی آقای قالیباف بود و به جهتهایی جذابیت بیشتری نسبت به دیگران داشت. طبیعی است که من هم در اتفاقهای رسانهای ایشان نزدیکتر و راحتتر بودم.»
همین که دهنمکی به فیلمسازی روی آورده بهتر از پرتاب کوکتل مولوتف است
کمی عقبتر از این هم رفتیم، به دوران محمود احمدینژاد که دستکم در زمان دولت نخست او، ستاره اقبال رضا رشیدپور در آسمان بیستاره تلویزیون ایران سوسو میزد. نپذیرفت که با دولتمردان نهم رابطه نزدیکی دارد و هنگامی که یادش آوردم در بحبوحه ٨٨، او «جشن اخراجیها» را با حضور حسینی، وزیر ارشاد احمدینژاد و مسعود دهنمکی اجرا کرده، در دو جمله توجیهش کرد؛ «شغل من اجراست» و «آقای دهنمکی همین که به سمت فیلمسازی رو آورده... خیلی بهتر از این است که از دیوار سفارت بالا برویم و کوکتلمولوتف پرت کنیم.»
در تلویزیون ارادهای برای دویدن نیست
پرسشهای کمی جهتدار و پر از دستانداز، گارد مجری دید در شب را بستهتر میکرد اما سرانجام نقطههای توافقی هم یافتیم؛ آنجا که به تلویزیون پرداختیم، به گذشته درخشانش در برنامههای «تاکشو»، کنار گذاشته شدن از تریبون صداوسیما و وضعیت حالای این رسانه که به قول رضا رشیدپور «تلویزیون شاخکهای انگیزشی خودش را از دست داده، اصلا احساس میکنم ارادهای برای دویدن نیست چه رسد برای رسیدن به خط پایان، شاید خسته است، قدمزنان کنار پیست سوت میزند و تماشاچیان و بقیه دوندهها را نگاه میکند... .»
اصلا دلم نمیخواهد وارد چالش امنیتی شوم
خیلی محکم به من گفت که «تلویزیون ما دید در شب نمیخواهد» و شاید همین نخواستنها توفیقی اجباری شد تا «ممنوعالتصویر» تلویزیون در بیرون از این جعبه جادو حیات رسانهای خود را ادامه دهد؛ از شبکه ایرانیان که فراخوان خیابان جردن و بازداشت دو ساعتهاش را موجب شد که حالا بگوید: «پیامهای امنیتی من را نمیترساند ولی عقل من را به کار میاندازد. من مثل برخیهایی نیستم که پرچمشان بیا منو بگیر است، اصلا دلم نمیخواهد وارد چالش امنیتی شوم.» تا دوستی با محمد رویانیان و پرونده فساد اقتصادی در ستاد سوخت که رشیدپور دربارهاش گفت: «هیچ اطلاعی از آن پروندهها نداشتم.»
تنها اجرایی که از علی ضیاء دیدم همان کلیپ مشهور "کلاه گیس" بود!
کمی درباره همکارانش حرف زد. بیشتر از همه «احسان علیخانی» را میپسندید. جواد یحیوی را «نارفیقی» دانست که قدر محبتهایش را نفهمید. عادل فردوسیپور و برنامهاش را «آخرین سنگر مخاطب تلویزیون» نامید. «خندوانه» را برنامهای برای «خندیدن و نیندیشیدن» نامگذاری کرد و به ادعای خودش تنها اجرایی که از «علی ضیا» دیده، کلیپ مشهور «کلاهگیس» در زمان تساوی داربی پایتخت بود نه اجرایی تلویزیونی. درباره تمام اینها حرف زدیم تا برسیم به «دید در شب» و جنجالهایش و دستاولترینش سحر قریشی که رشیدپور گفت: «قصد و غرض این نبود نابود شود» و اصرار داشت که حتی کمک کرده «سحر پرمخاطبتر هم بشود.»
آن چیزی که در اینجا رشیدپور را به واکنش واداشت، این پرسشم بود: «شهرام جزایری در آن گفتوگو مغلوبت کرد؟» و مجری دید در شب برای آن که ثابت کند، تمام آن ماجرا جور دیگری بوده، به قول خودش «این را برای نخستینبار در برابر دوربین» ما گفت: «آقای جزایری به شدت از ابتدای گفتوگو خواهش میکرد که بچهاش جلوی دوربین بیاید، اتفاقا شاید خود آقای جزایری از فرزندش در مقابل میلیونها بیننده سوءاستفاده کرد... .»
به گزارش روزنامه "اعتماد"، «سوژههای او کسانی هستند که توجه عمومی را برمیانگیزند. به همین سبب هم روی صندلی داغ دید در شب یک روز «امیر تتلو» مینشیند و روز دیگری محمدجواد ظریف اما خودش قبول ندارد «سوژههای ساده» را انتخاب میکند تا بتواند در فن گفتوگو کردن از پس آنها برآید.
با هر پارامتری بخواهیم حساب کنیم، دید در شب به دلیل شکستن رخوت و سکون رسانهای به این سبب که نشان میدهد بیرون از تلویزیون را هم میتوان دید و دیده شد و البته به خاطر تمام جنجالهایی که بر پا کرده، یک اتفاق رسانهای خوب برای زمستان ٩٤ بهشمار میآید، آنقدر که «اعتماد» را بر آن داشت کوزهگر را در کوزه بیندازد، رضا رشیدپور را بنشاند روی همان صندلیای که میهمانانش مینشینند.
برای او که فکر میکرد یک گفتوگوی ساده مطبوعاتی پیش رو دارد، مانند آن چندتایی که در یکی، دو جریده نوشتاری «سبک زندگی» انجام داده، کمی غافلگیر کننده به نظر میرسید. غافلگیری اولیهاش حضور دوربین و درخواست برای نشستن او روی صندلی میهمانان «دید در شب» بود که با کمی خودداری دست آخر انجامش داد و غافلگیری دوم خیلی زود از راه رسید، گیر افتادن در تنگنای یک گفتوگوی پینگپنگی فشرده و پر ضرب که آخرش با این جمله از آن راضی به نظر میآمد؛ «کاش پیش از این گفتوگو، جای دیگری گفتوگو نمیکردم.»
تمام دو ساعت چالش من و او البته به همین خوبی و خوشی نگذشت. هنگامی که از «نزدیکی او با قالیباف» گفتوگو را آغاز کردیم، گاردش را بست. هر چند «نزدیکی سیاسی با قالیباف» را انکار کرد اما این را هم گفت: «در یک برهه زمانی روتوش شدهترین و قابل پذیرشترین سیاستمدار فعال در عرصه اجتماعی آقای قالیباف بود و به جهتهایی جذابیت بیشتری نسبت به دیگران داشت. طبیعی است که من هم در اتفاقهای رسانهای ایشان نزدیکتر و راحتتر بودم.»
همین که دهنمکی به فیلمسازی روی آورده بهتر از پرتاب کوکتل مولوتف است
کمی عقبتر از این هم رفتیم، به دوران محمود احمدینژاد که دستکم در زمان دولت نخست او، ستاره اقبال رضا رشیدپور در آسمان بیستاره تلویزیون ایران سوسو میزد. نپذیرفت که با دولتمردان نهم رابطه نزدیکی دارد و هنگامی که یادش آوردم در بحبوحه ٨٨، او «جشن اخراجیها» را با حضور حسینی، وزیر ارشاد احمدینژاد و مسعود دهنمکی اجرا کرده، در دو جمله توجیهش کرد؛ «شغل من اجراست» و «آقای دهنمکی همین که به سمت فیلمسازی رو آورده... خیلی بهتر از این است که از دیوار سفارت بالا برویم و کوکتلمولوتف پرت کنیم.»
در تلویزیون ارادهای برای دویدن نیست
پرسشهای کمی جهتدار و پر از دستانداز، گارد مجری دید در شب را بستهتر میکرد اما سرانجام نقطههای توافقی هم یافتیم؛ آنجا که به تلویزیون پرداختیم، به گذشته درخشانش در برنامههای «تاکشو»، کنار گذاشته شدن از تریبون صداوسیما و وضعیت حالای این رسانه که به قول رضا رشیدپور «تلویزیون شاخکهای انگیزشی خودش را از دست داده، اصلا احساس میکنم ارادهای برای دویدن نیست چه رسد برای رسیدن به خط پایان، شاید خسته است، قدمزنان کنار پیست سوت میزند و تماشاچیان و بقیه دوندهها را نگاه میکند... .»
اصلا دلم نمیخواهد وارد چالش امنیتی شوم
خیلی محکم به من گفت که «تلویزیون ما دید در شب نمیخواهد» و شاید همین نخواستنها توفیقی اجباری شد تا «ممنوعالتصویر» تلویزیون در بیرون از این جعبه جادو حیات رسانهای خود را ادامه دهد؛ از شبکه ایرانیان که فراخوان خیابان جردن و بازداشت دو ساعتهاش را موجب شد که حالا بگوید: «پیامهای امنیتی من را نمیترساند ولی عقل من را به کار میاندازد. من مثل برخیهایی نیستم که پرچمشان بیا منو بگیر است، اصلا دلم نمیخواهد وارد چالش امنیتی شوم.» تا دوستی با محمد رویانیان و پرونده فساد اقتصادی در ستاد سوخت که رشیدپور دربارهاش گفت: «هیچ اطلاعی از آن پروندهها نداشتم.»
تنها اجرایی که از علی ضیاء دیدم همان کلیپ مشهور "کلاه گیس" بود!
کمی درباره همکارانش حرف زد. بیشتر از همه «احسان علیخانی» را میپسندید. جواد یحیوی را «نارفیقی» دانست که قدر محبتهایش را نفهمید. عادل فردوسیپور و برنامهاش را «آخرین سنگر مخاطب تلویزیون» نامید. «خندوانه» را برنامهای برای «خندیدن و نیندیشیدن» نامگذاری کرد و به ادعای خودش تنها اجرایی که از «علی ضیا» دیده، کلیپ مشهور «کلاهگیس» در زمان تساوی داربی پایتخت بود نه اجرایی تلویزیونی. درباره تمام اینها حرف زدیم تا برسیم به «دید در شب» و جنجالهایش و دستاولترینش سحر قریشی که رشیدپور گفت: «قصد و غرض این نبود نابود شود» و اصرار داشت که حتی کمک کرده «سحر پرمخاطبتر هم بشود.»
آن چیزی که در اینجا رشیدپور را به واکنش واداشت، این پرسشم بود: «شهرام جزایری در آن گفتوگو مغلوبت کرد؟» و مجری دید در شب برای آن که ثابت کند، تمام آن ماجرا جور دیگری بوده، به قول خودش «این را برای نخستینبار در برابر دوربین» ما گفت: «آقای جزایری به شدت از ابتدای گفتوگو خواهش میکرد که بچهاش جلوی دوربین بیاید، اتفاقا شاید خود آقای جزایری از فرزندش در مقابل میلیونها بیننده سوءاستفاده کرد... .»
لینک کوتاه: کپی لینک
کبد چرب چگونه به بیماری جدی تبدیل میشود؟ آخرین قیمت خودروهای ایران خودرو امروز 30 شهریور ؛ افزایش قیمت سورن، دنا، 207 و تارا (+جدول) استایل خاص لاله مرزبان در ونیز؛ از اسکله تا دریافت جایزه (+عکس) نوسان شدید در شروع معاملات بورس قیمت طلا در انتظار خبر بزرگ/ بازار به کدام سمت میرود؟ آغاز سرشماری اینترنتی نفوس و مسکن از مهر/ آغاز عملیات میدانی از اول آبان وزارت بهداشت: مردم به واکسن آنفلوآنزای خارج از شبکه رسمی توزیع اعتماد نکنند درآمد نفتی ایران به ۱۶ میلیارد دلار رسید آیا آسفالتهای هلند آب را جذب میکنند؟ راز خشکبودن بزرگراهها در زیر باران دلار حواله 167 هزار و 598 تومان شد وقتی یک نخ سیگار فقط یک نخ سیگار نیست یک میلیارد برابر خورندهتر از اسیدسولفوریک؛ قویترین اسید جهان کدام است؟ کاهش 3 درصدی مصرف برق در تابستان خاطرات ناطق نوری از سفر کوبا : تکبیر گفتیم، نزدیک بود همه فرار کنند / فکر می کردیم خواندن نماز جماعت وسط بلوار صدور انقلاب است چک هنوز روی کاغذ میچرخد/ سهم چک الکترونیک فقط ۶ درصد!