سبیل‌هایی که سوژه عکاسان و نقاشان شدند

 نمایشگاه گروهی "سیبیل" از جمعه 18 دی ماه در گالری دنا برگزار می‌‏شود.

نمایشگاه گروهی "سیبیل" با کیوریتوری محسن ثقفی از 18 تا 30 دی ماه در گالری دنا برگزار می‏‌شود. در این نمایشگاه 14 اثر عکس، نقاشی، پرفورمنس، مجسمه و چیدمان از هنرمندانی چون ناصر تیمورپور، آرش تنهایی، فرشید پارسی‎کیا، مجید عباسی فرهانی، شادی نویانی، مجید فاتحی، فرزانه حسینی، حمید جانی‏پور، پیمان شفیعی‌زاده، فرید امین‏الاسلام، محمدرضا شاهرخی نژاد، حمزه فرهادی و محسن ثقفی به نمایش گذاشته خواهدشد.

همچنین پرفرومنس محسن ثقفی روز 25 دی ماه ساعت 19 تا 20 در گالری دنا برگزار خواهد شد. اختتامیه و نشست نقد و بررسی این نمایشگاه نیز چهارشنبه 30 دی ماه برگزار می‌‏شود.

محسن ثقفی در بخشی از استیتمنت این نمایشگاه نوشته است: " "سِبیل" (در گویش عامیانه "سیبیل") نشانه‌ای بود بر تعهد اعضای مذکر جامعه به رعایت حق‌الناس، داشتن شرف و غیرت و آنچه به طور خلاصه مردی و مردانگی تعریف می‌شد. این نشانه ظاهری در مرور زمان تعاریف دیگری نیز بر خود پذیرفت. زمانی شد نشانه‌ای بر تعلق به طبقه اجتماعی یا دارا بودن شغلی مشخص. در اواخر دهه 40 و تمام طول دهه پنجاه و شصت شمسی، نشانه‌ای بود بر تعلق به ایدئولوژی‌های مشخص. امروزه بیش از دو دهه است که نشانه‌ای بر چیزی تلقی نمی‌شود. اگر کسی دارای این نشانه باشد یا به پیروی از مد و مدل روز منتسب می‌شود یا به حرکت بر ضد جریان مد. گرچه هنوز هم از سوی برخی میانسالان و سالخوردگان جامعه، نشانه‌ایست حاوی همان خصائل کهن. برای برخی معتقدان به جنبش‌های جنسیتی، نشانه‌ایست بر تمایل و اعتقاد به مردسالاری و نادیده گرفتن حقوق نیمی از جامعه بشری (زنان) و برای صاحبان کارخانه‌های تولید لوازم آرایشی، مانعی است برای فروش بیشتر محصولات مصرفی. برای عده‌ای هنوز هم نشانه‌ای است از اعتقاد بر آنچه در گذشته داشته‌اند و ... . در فراموشی اجتماعی این نماد بارز مردانه، در استرالیا، جنبشی آغاز به کار کرده است تحت عنوان "movember: Mustache November". این جنبش با تبلیغ سیبیل گذاشتن در ماه نوامبر توسط مردان، سعی در آگاه‌سازی در زمینه سرطان پروستات دارد. جنبشی که البته هوادارانش پس از اتمام ماه نوامبر سبیل‌های یک ماهه خود را می‌تراشند و همان ظاهر سابق را دوباره از سر می‌گیرند. هدف موومبر "تغییر چهره سلامت مردان" است.

با این توضیحات، سبیل یک نماد است. نمادی از هویت. نشانه‌ای است از طرز تفکر و هویت. هویت و تفکر جنسی، اجتماعی، طبقاتی، سیاسی یا فرهنگی. شیوه بیانی است برای قائل شدن تمایز. وجه ممیزه‌ای است برای بیانِ چه و چگونه بودن. اعتباری بود پشتوانه معاملات مالی و کسب و کار. زمانی ارزش بود و حال حتی ضد ارزش محسوب میشود. ضد ارزش‌های زیبایی‌شناسی روز. بخشی از جامعه و فرهنگ اکنون ما آن را نمادی از تحجر و واپسگرایی می‌دانند. برخی نشانه و نمادی از تفکری عرفانی و کسانی آنرا نشانه تفکر سیاسی ارزیابی می‌کنند. عده‌ای هم هنوز آن را نماد مردی و مردانگی تلقی می‌کنند. بود و نبودش و چه بودنش دستخوش برداشت‌هایی است که نتیجه و ماحصل جامعه ایست با تنوعات فرهنگی و فکری گوناگون. قطر و طول و عرض این دسته مو که بر لب برین می‌روید می‌تواند نمادی باشد از فرهنگ و عمل دارنده‌اش. می‌تواند هم صرفا یک نشانه بصری باشد.

با تمامی این توضیحات، نشانه "سبیل" برای کیوریتور و هنرمندان این مجموعه در بردارنده مفاهیم متعددی است. مفاهیمی که در برخی از آنها اشتراک نظر وجود دارد و در برخی نیز افتراق نظر. سوژه اصلی اما، همان مجموعه‌ای است که تشکیل یافته از مقداری مو که بر پشت لب مردان می‌روید. نشانه‌ای که هر کدام از هنرمندان این مجموعه تاویل و تفسیر خود را برای آن دارند.

نمایشگاه "سیبیل" جمعه 18 دی ماه در گالری دنا به نشانی میدان فردوسی، خیابان سپهبد قرنی، بعد از چهارراه طالقانی، کوچه سوسن، پلاک 4 افتتاح می‏شود. این نمایشگاه تا 25 دی ماه ادامه دارد.