ساخت باتری‌های خوراکی برای قرص‌های هوشمند

 در طول دهه‌ها ابزار های مورد استفاده در پزشکی به اشکال مختلف و گوناگونی ارائه شده‌اند و یکی از آن‌ها کپسول‌های قابل خوردن است که مثل یک ماشین هوشمند عمل کرده و در زمان‌های معین دارو را به تناوب در بدن آزاد می‌کنند.

به گزارش ایسنا، یکی از موانعی که در تهیه این نوع قرص‌ها و کپسول‌های هوشمند باید بر آن غلبه کرد تامین منبع انرژی برای این دسته ابزارهای خوراکی است، اما به نظر می‌رسد که عصر قرص‌های هوشمند در راه است چرا که تکنولوژی با سرعت در حال حرکت رو به جلو ست.

اخیرا استفاده از باتری‌های خوراکی در ابزارهای پزشکی خوردنی کاربردهایی پیدا کرده‌ است. از این باتری‌ها می‌توان در کپسول‌هایی که بعد از خورده شدن، مواد دارویی را در فواصل زمانی معین به داخل بدن آزاد می‌کنند استفاده کرد.

صبحانه‌ای که امروز صبح می‌خورید به مدت 20 ساعت درمسیرهای روده‌ای-معدی شما حرکت می‌کند، بنابراین تنها چیزی که به آن نیاز دارید باتری است که به مدت 20 ساعت کار کند و انرژی ای مورد نیاز برای کپسول‌های هوشمندی را که همراه با صبحانه خورده‌اید تامین کند و سپس در صورتی که اتفاقی رخ ندهد به سادگی در بدن تجزیه شود.

محققان آمریکایی در دانشگاه کارنیج ملون پنسیلوانیا به دنبال این هستند که از مایعات داخلی بدن در این ابزارهای بیوالکتریکی استفاده کنند.

آن‌ها عقیده دارند که مایعات طبیعی در داخل بدن می‌توانند به عنوان الکترولیت عمل کرده و با عبور از داخل این ابزارها نیروی الکتریکی تولید کنند. نیروی الکتریکی که با استفاده از این روش تولید می‌شود نقش باتری تامین انرژی برای کپسول های دارویی را دارد.

قرص‌های هوشمندی که به این روش تولید می‌شوند می‌توانند مواد دارویی را مستقیما به روده بزرگ منتقل کنند. این داروها در درمان بیماری‌های روده‌ای و سندروم‌های روده‌ای که با هدف گزاری مستقیم بهتر درمان می‌شوند، به خوبی عمل می‌کنند.

یکی دیگر از موارد کاربرد این کپسول‌ها، درمان عفونت ناشی از باکتری‌هایی به نام Clostridium difficile است.

درمان‌هایی که در حال حاضر برای درمان این بیماری وجود دارد با دشواری زیادی همراه است، لذا استفاده از قرص‌های هوشمند و باتری‌های ایمن برای درمان آن ضروری به نظر می‌رسد.

اگر بتوانیم چنین ابزارهای خوراکی را وارد دنیای پزشکی کنیم می‌توانیم به بهترین نحو از داروها استفاده کنیم، چرا که کارایی این نوع درمان‌ها بسیار بالاست. محققان می‌گویند این ابزارها ظرف پنج تا 10 سال آینده برای درمان بیماران مورد استفاده قرار خواهند گرفت