شماره ۴۸ مجله «سینما و ادبیات» منتشر شد

در شماره تازه سینما و ادبیات گفت‌وگوی اختصاصی بلندی با مایک لی؛ سینماگر صاحب سبک سینمای انگلستان انجام شده است. موضع‌گیری این کارگردان مطرح درباره هالیوود و دیدگاه‌هایش درباره سینمای کیارستمی و اصغر فرهادی که به نوعی رئالیسم فیلم‌های فرهادی را شبیه سینمای خودش می‌داند، بسیار جالب است.

مجله گفت‌وگوی اختصاصی دیگری نیز با جاناتان رزنبام دارد و نقشی که متفکران جهان‌گرایی چون او در معرفی سینماگرانی مانند عباس کیارستمی، رضا میرکریمی و سینماگرانی از تمام نقاط دنیا دارند.

بخش سینمای ایران موضوع «مخاطب» را بحث اصلی خود تعیین کرده و در میزگرد سیروس الوند، داوود میرباقری، منوچهر محمدی و یادداشت‌های عباس بهارلو، امیرحسین علم‌الهدی، محمد شهبا، پرویز اجلالی و... این موضوع بررسی شده است.

سینمای ایران دو بخش دیگر نیز در این شماره دارد؛ یکی موضوع ساعدی و سینما که در گفت‌وگو با جعفر والی بررسی شده و بازخوانی نقد فیلمی از ساعدی که محسن آزرم به رشته تحریر درآورده است. اما بخش دوم که در حقیقت از این شماره به مجله پیوسته بخش اکران در سینمای ایران است که فیلم «روغن مار» تازه‌ترین ساخته علیرضا داوودنژاد را برای بحث و بررسی انتخاب کرده است. گفت‌وگوی حسین مهکام و شاهین کربلایی طاهر و نقدهای شاهپور شهبازی و رضا مقصودی (رئیس کانون فیلمنامه‌نویسان ایران) در این پرونده منتشر شده است.

اما بخش ادبی به موضوع «زبان» در ادبیات داستانی پرداخته است؛ در میزگرد مدیا کاشیگر، مژده دقیقی، امیر احمدی‌آریان و مطالب احمد اخوت، احمد آرام، کوروش اسدی، ناصر زراعتی، محمود حدادی، ابوتراب خسروی، عنایت سمیعی، مهدی غبرایی و... نظرات و دیدگاه‌های متفاوتی درباره زبان ارائه شده است. گفت‌وگوهای ادبی مجله در این شماره یکی با عباس مخبر است درباره ترجمه‌ها و شکل کار و نوع ترجمه‌هایی که در زمینه‌های مختلف انجام داده و دیگری با عبدالحسین فرزاد است باز درباره ترجمه و نقشی که در ادبیات داستانی و جامعه امروز ما دارد.

اما بخش پایانی مجله یعنی بخش نقد کتاب به تازه‌ترین اثر قاسم کشکولی به نام «این سگ می‌خواهد رکسانا را بخورد» متمرکز شده است و در میزگردی با حضور سارا سالار، مشیت علایی، یاسر همتی و خلیل درمنکی، وجوه مختلف این کتاب به بحث گذاشته شده است که دیدگاه بسیار خوبی به علاقه‌مندان ادبیات داستانی در مورد این کتاب و آنچه در فضای ادبیات داستانی ما می‌گذرد، خواهد داد.