نسبت جامعه ايراني اين روزها و دنياي رسانه

اعتماد جامعه به مطبوعات در طول زمان و به تدريج به دست مي‌آيد و در يك شب حاصل نمي‌شود، اما امكان دارد به سرعت و با چند مورد انتشار اخبار نادرست يا عدم انتشار اخبار درست از دست برود يا كاهش پيدا كند.

گروه‌هاي فكري مختلف به رسانه‌هايي اعتماد و اقبال نشان مي‌دهند كه به نوع تفكر آنها نزديك باشد و بتوانند درباره محتواي مطالب آن، ارزيابي و تحليل درستي داشته باشند.

البته اين ارزيابي دردوره‌اي كه ما در آن قرار داريم به راحتي به دست نمي‌آيد، به اين دليل كه امروزه مردم در معرض مجاري اطلاع‌رساني متنوع از طريق شبكه‌هاي اجتماعي مختلف قرار دارند.

اين اتفاقي است كه براي جامعه امروز امكان مقايسه بيشتري را پيش مي‌آورد و انتخاب را مشكل مي‌كند. امروزه مردم، سلامت، امانت‌داري، صداقت و حتي سانسور و خود سانسوري يك رسانه را به راحتي تشخيص مي‌دهند.

در گستردگي امكانات و دسترسي به جهان اطلاعات، مردم مي‌توانند به راحتي به خبرها برسند و از ميان خبرهاي مختلف با زاويه نگاه‌ها و سمت و سوي هر رسانه‌اي، واقعيت اصلي هر خبر را پيدا كنند.

اين مسئله نه تنها باعث مي‌شود تا مخاطب درباره رسيدن پيام اصلي دغدغه و نگراني نداشته باشد كه حتي باعث مي‌شود تا با اين ارزيابي و دقت، رسانه مورد قبول خود را پيدا كند و با اعتماد بيشتري خبرها و مطالب آن‌ را دنبال كند.

از طرفي، براي ارزيابي ميزان اعتماد جامعه به مطبوعات تيراژ مطبوعات وسيله مناسبي براي اندازي‌گيري است. امروزه در اغلب كشورهاي جهان، تيراژ مطبوعات كاغذي كاهش پيدا كرده و روز به روز هم كمتر مي‌شود. در حالي كه مخاطبان رسانه‌ها واطلاعات افزايش پيدا كرده است.

همچنين با پيشرفت تكنولوژي وفضاي سايبر امكان دسترسي به اطلاعات براي كاربران راحت‌تر شده، بنابراين با طرح اين اتفاقات، بازار پر رقابتي در جوامع شكل گرفته كه جذب مخاطب را به رسانه سخت‌تر كرده است.

البته من فكر مي‌كنم هنوز اين اعتماد به مطبوعات نسبت به قابليت دربرگيري آنها وجود دارد، اعتمادي كه به نسبت گروه‌هاي فكري جامعه و رسانه‌هاي مختلف، متفاوت است.

شايد بتوان اين‌گونه بررسي كرد كه ميزان اعتماد مردم به مطبوعات قابل قبول است ، اما با توجه به شرايط و گذر از دوران سنتي به دوران مدرن بايد در نظر بگيريم كه جهان وسيع اطلاعات و دنياي مجازي، مي‌تواند اين مخاطب را در آينده‌اي نزديك از مطبوعات و نشريات چاپي دور كند؛ اتفاقي كه بايد روزنامه‌نگاران را به فكر بيندازد و باعث شود تا آنها براي آينده و جذب و نگه داشتن مخاطب راه‌حل‌هاي تازه‌اي پيدا كنند.