ارائه کالابرگ با مبالغ جدید از ۱۵ مهر 
درس نود و سه
نوزاد لاک پشت پس از تولد درسایت حفاظت شده کیش سفر خود را از خلبج نیلگون فارس آغاز کردند.به گزارش روابط عمومی واموربین الملل سازمان منطقه آزاد کیش٫ از 12 خرداد تا کنون 400 جوجه لاک پشت درسواحل جزیره کیش متولد شده اند.
درحال حاضر از 19 لانه موجود در منطقه حفاظت شده لاک پشت های دریایی کیش 5 لانه باز شده وجوجه لاک پشت های این لانه ها وارد آبهای نیلگون خلیج فارس شده اند.
تخمگذاري لاك پشتها در جزيره کیش همه ساله از اواخر اسفند آغاز مي شود و تا اواسط خرداد ادامه دارد. بيرون آمدن نوزادان لاك پشت ها از تخم نيز از اوائل خرداد آغاز و تا اواخر مرداد ادامه دارد.
اصلي ترين محل تخمگذاري لاک پشتهای دریایی در کیش, ساحلی به طول حدود 800 متر در ناحیه جنوبی است که به منظور مدیریت بهینه سایت فنس کشی شده و 9 سال پیاپی است که در فصل زادآوری لاک پشتها توسط اداره محیط زیست سازمان منطقه آزاد کیش , با همکاری حفاظت فیزیکی به صورت شبانه روزی محافظت می شود .
سایت لاک پشت های جزیره کیش تنها منطقه حفاظت شده این آبزیان درکل کشور است که با حذف عوامل تهديد انساني مانند چراغهاي روشنايي، آلودگيهاي ساحلي ٫ شكار و برداشت تخمها از این جانوران حفاظت می شودتا نوزادان پس از تولد به سلامت راهی خلیج فارس شده وسفرشان آغاز شود.
با ورود لاک پشت های مادر تمامی مراحل تخم گذاری ٫تولد جوجه ها وحرکت لاک پشت های نوزاد به سمت دریا توسط کارشناسان محیط زیست کیش مونیتور می شود.
این کارشناسان ضمن پایش رفتار این آبزیان با تگ گذاری , ثبت تعداد مراجعات لاك پشتان به ساحل براي شناسايي و تخم گذاري، تعداد لانه سازي ، تعداد تخمهاي هر لانه، ثبت وزن و اندازه لاك پشت، اندازه گيري وزن تخمها و لانه ها به منظور مراقبتهاي زمان بيرون آمدن نوزادان لاك پشت, اطراف لانه ها رافنس كشي و كد گذاري می کنند.
لاك پشتان دريايي از جمله گونه هاي تحت حمايت كشور بوده كه جزء ليست قرمزسازمان جهاني حفاظت از طبيعت و منابع طبيعي ( IUCN ) ، عهد نامه تجارت گونه هاي در معرض خطر (CITES ) و عهـــد نامه گونه هاي مهاجر ( CMS ) هستند واز نظر درجه بندي حساسيت زيستي به عنوان گونه هاي در معرض خطر انقراض معرفي شده اند.
لاک پشتهای پوزه عقابی که در جزیره کیش تخمگذاری می کنند از جمله گونه های به شدت در معرض خطر انقراض هستند.
فشارهاي انساني بر محيط زيست دريايي ازجمله تخريب زيستگاههاي ساحلي ، تخريب جوامع مرجاني، برداشت شن و ماسه از سواحل ، فعاليت هاي صيد و صيادي به صورت غير اصولي ، آلودگي هاي نفتي ، تخليه زباله در دريا و سواحل ، ساخت و ساز ساحلي ، وجود نورهاي مصنوعی در سواحل ، برداشت تخمها و شكار بالغين از جمله مهمترين عوامل نابودي اين آبزي به شمار ميرود .
