مرکل: اردوگاه آشویتس برای ما چالشی روزانه است

 از آزادی اردوگاه آشویتس درست ۷۰ سال می‌گذرد. آن حصار خوف و خشونت هشداری همیشگی به آدمیان است و فراخوانی به بیداری وجدان در برابر تهدید فاشیسم.

به گزارش دویچه وله، آن کابوس وحشتناک از زندگی ما بسی دور می‌نماید، اما شماری اندک از قربانیان "وحشت و نکبت رایش سوم" هنوز در میان ما زندگی می‌کنند. یکی از آن‌ها اوا فاهیدی است، زنی سپیدموی که در مراسم هفتادمین سالگرد آزادی اردوگاه کار اجباری آشویتس سخن گفت.
 
او از آزمون‌های دردناک خود در زمان اسارت در آشویتس گزارش داد؛ از آن جهنمی که مادر و خواهر ۱۱ ساله‌اش در کنار ۴۷ تن از اعضای خانواده او به "اتاق گاز" سپرده شدند.
 
در این مراسم آنگلا مرکل، صدراعظم، در کنار گروهی از نمایندگان پارلمان و احزاب و جمعیت‌های دینی شرکت داشتند.
 
فاهیدی از یهودیان پیشین مجارستان است. او از دود خاکستر مردگان و بوی تعفنی سخن گفت که آن روزها فضای اردوگاه را پر کرده بود. او از پشته‌های خاکستری گفت که مأموران اس اس هر روز به درون باتلاقی سرازیر می‌کردند.
 
"ماشین کشتار" نازیان بیش از ۶ میلیون انسان را نابود کرد، که بیش از یک میلیون نفر آن‌ها در همین اردوگاه جان باختند. بیشتر آن‌ها یهودیانی بودند که در صلح و آرامش در شرق اروپا زندگی می‌کردند.
 
خانم فاهیدی می‌گوید که او زنده مانده تا گواهی بر آن همه بی‌عدالتی و ددمنشی باشد. «من همه چیز را به خوبی به خاطر سپردم تا بتوانم به دنیا گزارش دهم.»
 
فراموشی هرگز!
 
مراسمی که از سوی "کمیته بین‌المللی آشویتس" در برلین برگزار شد، پیامی روشن داشت: هیچکس، به ویژه آلمانی‌ها، حق ندارند گذشته را فراموش کنند.
 
پس از آن که چندین سخنران، پیر و جوان، خاطراتی تکان‌دهنده از بستگان خود را بیان کردند، آنگلا مرکل با لحنی پراحساس گفت که خود را در کنار آن‌ها سوگوار می‌داند و با تک تک بازماندگان احساس همدردی می‌کند.
 
صدراعظم آلمان گفت: «ما لحظه‌ای نباید از احساس مسئولیت شانه خالی کنیم. شقاوت‌های آن زمان باید تا ابد در اذهان زنده بماند.» او افزود: «آشویتس تا امروز هر روز چالشی در برابر ماست تا انسانیت را پاس بداریم و از همنوعان خود غافل نمانیم.»