چرا متصدی پیشین پهپادهای آمریکایی ارتش را ترک کرد

براندون برایانت متصدی پیشین عملیات هواپیماهای بدون سرنشین آمریکا چشمان خیره‌اش را به زمین می‌دوزد وقتی "نقطه شکستش" را به خاطر می‌آورد، نقطه‌ای که باعث شد بعد از چهار سال خدمت در برنامه محرمانه هواپیماهای بدون سرنشین آمریکایی، این برنامه را ترک کند.

به گزارش بی بی سی او در مورد عملیات شکار انور العولقی، شهروند آمریکایی در یمن می‌گوید: "من اعتقاد دارم در آن موقعیت ما کار درستی انجام نمی‌دادیم."

انور العولقی، یک شهروند آمریکایی یمنی تبار بود که از او با عنوان یکی از رهبران شبکه القاعده یمن نام برده می‌شد و در سال ۲۰۱۱ هدف یک حمله هوایی قرار گرفت و کشته شد.

او که دارای تابعیت دوگانه آمریکایی و یمنی بود و منابع اطلاعاتی آمریکا او را از جمله مربیان فکری تعدادی از کسانی می‌دانستند که در عملیات انتحاری یازدهم سپتامبر دست داشتند.

آقای برایانت می‌گوید که به آنها گفته بودند العولقی احتمالا بن لادن بعدی است.

او می‌گوید فکر سوگندی که برای حمایت از شهروندان آمریکایی خورده بود در نهایت باعث شد سال ۲۰۱۱ کارش را در نیروی هوایی آمریکا ترک کند.

اما بمباران یک خانه کوچک در افغانستان در سال ۲۰۰۷ بود که خواب را از چشم‌های براندون برایان ربود و تا مدتها کابوس هایش را شبیه تصاویر دوربین های مادون قرمز هواپیماهای بدون سرنشین کرد.

هواپیمای بدون سرنشین آمریکایی دو مظنون را که وارد یک خانه شدند دنبال کرد. دستور کشتن آنها صادر شده بود.

"شش ثانیه مانده بود که یک انسان کوچک دوید و وارد خانه شد. موشک به خانه اصابت کرد و من آنجا نشسته بودم و فکر می‌کردم خدای من چه اتفاقی دارد می‌افتد. این چی بود؟"

آقای برایانت می‌گوید که خلبان "ابدا پریشان نبود". هر عملیاتی که با هواپیماهای بدون سرنشین انجام می شود، یک خلبان دارد و یک متصدی عملیات که مسئول دوربین ها و فرستادن اشعه لیزری است که موشک ها را هدایت می کند.


آقای برایانت به عنوان متصدی عملیات تردید داشت که شاید به یک غیرنظامی شلیک کرده باشند برای همین از بخش کنترل ماموریت خواست که تصویرها را بازبینی کند.

"آنها گفتند بر اساس بازبینی ویدئوها به نظر می‌رسد که آن موجود کوچک یک سگ بوده است. گفتم اصلا امکان ندارد، امکان ندارد که یک سگ باشد. فکر می‌کنم یک بچه بود."

به آقای برایانت گفته شده که در فاصله سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ در سراسر دوره کاری‌اش به عنوان متصدی هواپیمای بدون سرنشین به کشتن ۱۶۰۰ نفر کمک کرده است. اما اولین عملیات هنوز به وضوح پیش چشم اوست.

"موشک درست آدم ها فرود می‌آمد. ما شبح‌ها و سایه‌های مردم را می‌بینیم و آن شبح‌ها را می‌کشیم."

حدود چهار سال او در شیفت شب کار کرد، ساعت‌هایی که در افغانستان و عراق روز بود و بیشترین عملیات‌ها هم همین موقع انجام می‌شدند.

این باعث شد که آقای برایانت از نزدیک شاهد زندگی روزمره هدف‌هایش باشد. "شما می‌بینید که آنها هم انسان‌اند. می‌بینیدشان که دارند زندگی‌شان را می‌کنند، به کارهایشان می‌رسند، می‌دانید! بمب‌های‌ کنار جاده‌ای‌شان را کار می‌گذارند، بعد به خانه می‌روند و بچه‌هایشان را بغل می‌کنند."

اما آقای برایانت می‌گوید کاری که برایش تقاضا کرده بود با کاری که به او محول می‌شد در تضاد بود و همین باعث شد که سرانجام کارش را ترک کند.

او می‌گوید نمی‌توانست با دستور کشتن شهروندان آمریکایی (العولقی) کنار بیاید. "اینجا بود که تصمیم گرفتم بیرون بیایم و به راه خود بروم."