سالگرد درگذشت منوچهر آتشی (+عکس)

مراسم نهمین سالکوچ منوچهر آتشی چهره ی ماندگار شعر و ادبیات جنوب ایران بعدازظهر پنجشنبه در سینما کانون برگزار گردید.
 
به گزارش خلیج فارس، در این مراسم که به دعوت خانواده این شاعر برگزار شد، جمعی از هنرمندان، شاعران و دوستداران ادب و فرهنگ حضور داشتند که در این میان برخی از اساتید دانشگاهی، هنرمندان و شاعران استان به سخنرانی و شعرخوانی درباره آتشی پرداختند.
 
به گفته استاد ادبیات دانشگاه آزاد اسلامی بوشهر، آتشی از درون مردم و با مردم سخن می گفت. عدم سوء استفاده از جهالت مردم و به سخره گرفتن آنها و ریشه یابی این جهالت ها از ویژگی های شخصیتی و شعری این شاعر بود که باعث ماندگاری وی گردید.

 
به گفته ی عباس عاشوری نژاد، آتشی معتقد بود که شعر از رنج مردم ریشه می گیرد و آتشی خود نمونه ی واقعی سرایش چنین اشعاری بود.
 
مجید اجرایی از فعالان ادبی و فرهنگی استان نیز در سخنانی گفت: آتشی شاعری چند ساحتی و اعتدال گرا بود. به عقیده ی وی، منوچهر آتشی علاوه بر اینکه فردی آزاد اندیش و بومی گراست، اما در عین حال پیشرو و جهان شمول نیز می باشد.
 
وی افزود: آتشی بروی مرز سنت و نوگرایی قدم بر می داشت و از ایدوئولوژی به فرهنگ گذار می کرد. همچنین توازن بین فرد گرایی و جمع گرایی در رفتارهای شعری این شاعر به چشم می خورد.
 
به اعتقاد اجرایی، آنچه که باعث گردید آتشی نه پوپولیسم باشد و نه نخبه گرا این بود که آتشی شاعری مردمی بود و نه شاعر مردم و شعارهای مردم.

ایرج صغیری، از چهره های پیشکسوت تئاتر استان نیز با بیان اینکه ارج نهادن به ارزش ها ی بومی و روستایی از ویژگی های بارز و منحصر به فرد اشعار آتشی است اضافه کرد: آتشی نگرشی را که نسبت به شاعران و نویسندگان شهرستانی و بومی حاکم بود تغییر داد. پیش گامی آتشی در ورود لغات، اصطلاحات و ارزش های بومی به عرصه ی شعر و بخصوص شعر نو و تبدیل آن ها به نمادهای فرهنگی، اقدامی بود که حتی از سوی بزرگان شعر نیز براحتی صورت نمی گرفت.
 

صغیری ادامه داد: آتشی پیش قراول شاعران جوان و بومی بود و به آن ها جرات عرض اندام داد و نگرش خاص آتشی به شعر، نقطه ی عطفی در زندگی من و بسیاری از شاعران و هنرمندان هم نسل بنده بود.
 
فرج الله کمالی، اسکندر احمد نیا، ارسلان باقری و نیلوفر محمودی از جمله شاعران  هم استانی حاضر در این مراسم بودند که برخی از اشعار خویش را در تجلیل از مقام فاخر شاعر فقید و بلند آوازه ی جنوب قرائت کردند.
 
منوچهر آتشی در دوم مهرماه سال 1310 در روستای دهرود بوشکان از توابع شهرستان دشتستان چشم به جهان گشود. وی در سال 1333 آموزگار و در شهر بوشهر و اطراف آن به تدریس پرداخت.
 
آتشی در سال 1339 وارد دانشسرای عالی تهران شد و با اخذ مدرک لیسانس در رشته زبان و ادبیات انگلیسی در دبیرستان های قزوین مشغول تدریس شد.
 
وی در پایان سال های دبیری به عنوان ویراستار در انتشارات سازمان رادیو و تلویزیون به کار پرداخت و در سال 1359 بازنشسته و به بوشهر بازگشت.

 
آتشی از سال 1333 انتشار شعرهایش را شروع و در فاصله چند سال توانست در شمار شاعران مطرح معاصر درآید.
 
نخستین مجموعه شعر او با عنوان 'آهنگ دیگر ' در سال 1339 در تهران چاپ شد. دو مجموعه دیگر با نام های 'آواز خاک' و 'دیدار در فلق' دو اثر منتشر شده وی بود.
 
در دهه های 40 تا 60 به سبک نیمایی شعر می سروده و در دو دهه آخر عمر خود به سبک شعر سپید روی آورد.
 
این شاعر جنوبی در سال 1384 در مراسم چهره های ماندگار که توسط سازمان صداوسیما برگزار می شد به عنوان چهره ماندگار ادبیات کشور معرفی و چند روز پس از آن ، در 29 آبان 1384 بر اثر ایست قلبی و در سن 74 سالگی در بیمارستان سینا تهران درگذشت.
 
به درخواست دوستداران این شاعر و با رضایت بستگانش پیکر وی در شهر بوشهر خاکسپاری و اکنون در محله امامزاده عبدالمهیمن (ع) و در جوار مقبره شیخ حسین چاهکوتاهی دفن شده است.