چگونه یک سلول سرطانی می شود؟

دانشمندان آمریکایی پس از سال ها تحقق در مورد علت ایجاد تغییرات در یک سلول، توانستند به نمودار کلی چگونگی تبدیل تومور غیرفعال به بدخیم دست یافته و جدول آن را ترسیم کنند.

به گزارش ایرنا از دانشگاه پرینستون آمریکا نتایج این تحقیقات می تواند در تشخصیص و درمان بسیار زودهنگام سرطان تاثیر بسزایی داشته باشد.

سازمان جهانی بهداشت در گزارش سال ۲۰۱۴ خود هشدار داد که موج سرطان در راه است و شمار مبتلایان به سرطان در دنیا تا سال ۲۰۳۵ به سالانه ۲۴ میلیون نفر خواهد رسید که نیمی از این موارد قابل پیشگیری هستند به شرط آنکه به دانش پزشکی برای پیشگیری از سرطان اهمیت داده شده و بکار گرفته شود.

در حال حاضر سالانه ۱۴میلیون مورد ابتلا به سرطان تشخیص داده می شود که برای پیشگیری از آن، 'نیاز جدی' به مبارزه با دخانیات، چاقی و الکل وجود دارد.

دانشمندان این پروژه تحقیقاتی بزرگ می گویند احتمال اینکه سلول ها از فرم کارکرد عادی خود خارج شوند موضوعی ثابت شده است و تمام تلاش براین است که این روند زود شناسایی و مورد درمان قرار گیرد.

اما در بسیاری از سرطان ها روند تبدیل شدن به یک تومور بدخیم مدت زمان زیادی طول می کشد که اگر دانشمندان بتواند در مراحل اولیه آن را شناسایی کنند در جلوگیری از پیشرفت انواع این بیماری به ع نوان چالش عمده سلامت بشری در جهان اقدامات موثری داشته باشند . به طور مثال سرطان لوزالمعده، وضعیت غیرفعال بودن تومور می تواند پیش از تبدیل شدن آن به حالت بدخیم، 25 سال زمان ببرد.

محققان آمریکایی توانستند در طراحی خود از روند پیشرفت تومور عادی به سرطانی شرایط آن را کاملا روشن کنند.

در این مدل خودکار سلولی، سناریوهای مختلف رشد تومور را بیان می کند و در این پیش فرض به سرکوب شدن، غیرفعال ماندن یا شیوع تومور می انجامند. این مدل امکان آزمایش پزشکی سناریوهای واقعی را می دهد.

برای هر مدلی مجموعه ای از قوانین بر جمعیت سلولی تحمیل می شوند. این قوانین تعاملات ممکنی ماند مرگ سلول مجاور یا سرکوب سیستم ایمنی هستند که از طریق احتمالات استخراج شده از داده های آزمایشی گذشته بر تقسیم سلول حکمرانی می کنند.

محققان از اینکه در برخی موارد تومور ی به طور یکدفعه تقسیم سلولی سریع پیدا می کند متعجب شدند و در صدد فهم علت کامل این موضوع هستند.البته این نخستین باری است که رفتار تغییرکرده تومور به طور آنی در یک مدل اتفاق می افتد.

البته محققان تعدادی از مولفه های اثر گذار در این مسیر را مانند تغییرات فنوتیپی، ویژگی های مکانیکی و سرعت و قدرت مولفه های سرکوب کننده (مانند سیستم ایمنی) بدن شناسایی کردند، اما به گفته آنها این مسیر نیازمند مطالعات بیشتری است.

یکی از یافته های مدل جدید این بود که سرکوب احتمالی تومورها در محیط های خشن و دارای تراکم و فشار بالا اتفاق افتاد. تیم تحقیقاتی همچنین پیش بینی کرد چنانچه تعداد سلول های تقسیم شونده فعال در ناحیه تکثیر سلول به سطح بحرانی خاصی برسد، بسیار احتمال دارد که تومور شروع به رشد سریع کند.

محققان نتایج پروژه خود را در نشریه علمی PLOS ONE منتشر ساختند.