«مسؤولان می‌دانند مجسمه‌های مفقودی چه شده‌اند»

 
یک هنرمند که تعدادی از آثارش در جریان مفقود شدن مجسمه‌هایی از سطح تهران، ناپدید شده است، ‌می‌گوید به نظر می‌رسد که عوامل این اتفاق شناسایی شده‌اند و از ادامه‌ی کار آن‌ها هم جلوگیری شده‌ است.
 
حمید شانس در گفت‌وگو با خبرنگار هنرهای تجسمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، درباره‌ی اینکه چرا مسؤولان پاسخ مشخصی درباره‌ی چرایی مفقود شدن مجسمه‌ها از سطح شهر تهران نمی‌دهند اظهار کرد: فکر می‌کنم درباره‌ی اینکه به سر مجسمه‌های سطح شهر چه آمد؟ بررسی‌های دقیقی انجام گرفته‌است و اکنون مقامات می‌دانند که برای مجسمه‌ها چه اتفاقی افتاده است، ولی نمی‌خواهند درباره‌ی این موضوع جنجال آفرینی کنند و موفق شده‌اند که تداوم این اتفاق را مدیریت کنند، ولی احتمالا در این موضوع تصمیم بر این بوده‌ که وارد بحث تقیصر با چه کسی بوده‌، نشوند.
 
او بیان کرد: من پیش‌تر نیز گفته بودم، از نظر من اتفاقی که برای مجسمه‌های تهران افتاد یک ترور فرهنگی بود ولی اکنون دیگر نیازی به پی‌گیری نیست و موضوع حل شده‌ است. فکر می‌کنم که پی‌گیری در این زمینه، باقی ماندن در جایی است که ارزش ماندن ندارد. در شرایط کنونی موضوعات بسیار مهم‌تری درباره‌ی هنرمندان، ‌انجمن‌های صنفی هنری و ... وجود دارد که باید اصحاب رسانه به آن‌ها توجه کنند.
 
این هنرمند در پاسخ به این سوال که آیا مسؤولان را ملزم به پاسخگویی در برابر مردم نمی‌داند؟ بیان کرد: اگر بحث پاسخگویی باشد که باید بگویم خیلی موارد مانند جلوگیری از برگزاری یک سمینار، برگزاری یک کنسرت و .. هستند که پیش می‌آید و پاسخگویی لازم برای آنها هم وجود ندارد.
 
این مجسمه‌ساز پیشکسوت افزود: افرادی تصمیم می‌گیرند این کارها را بکنند که فکر می‌کنند برداشت آن‌ها از مسایل بر همه چیز ارجح است و به قانون نیز تا جایی عمل می‌کنند که با خواست آن‌ها هماهنگ باشد. این افراد فکر می‌کنند که بیش از همه صلاحیت فهمیدن منافع جامعه را دارند. ساختار به نحوی است که قانون گریزی در آن اتفاق می‌افتد و این موضوع نیز به نفع جامعه نیست. به نظر شما اکنون پرونده‌های کمی داریم که به دادگاه رفته و حکم گرفته‌اند ولی حکم‌ها اجرا نمی‌شود؟
 
او درباره‌ی تعدادی از مجسمه‌های مفقود شده گفت: برخی از این مجسمه‌ها مانند مجسمه‌ی گوساله دانشکده‌ی دامپزشکی دیگر امکان جایگزین شدن ندارند چون اثر، یک کار منحصر به‌فرد بوده‌ است، ولی برخی دیگر از آثار دوباره ساخته شده و جایگزین شدند، از جمله آن‌ها می‌توان به دو مجسمه‌ی من یعنی مجسمه‌ی صنیع خاتم و مجسمه‌ی دکتر شریعتی اشاره کرد.