بهشت اشتغال زنان در کدام کشورهاست؟

خبرآنلاین -  نرخ دسترسی زنان به فرصتهای اقتصادی و اشتغال معمولا بیان کننده وضعیت اجتماعی زنان در کشورهای مختلف است.

در کشورهایی که معمولا دارای درآمد ملی بالای هستند و یا اقتصاد پیشرفته ای دارند درصد اشتغالی که می توانند برای زنان فراهم کنند بالاست البته در کشورهایی که سابقه اقتصاد سوسیالیستی داشته و دارند نیز زنان به طور سنتی از درصد اشتغال بالایی برخوردارند.

در ایران درصد اشتغال زنان بین 18 تا 20 درصد ارزیابی می شود که رقم مناسبی نیست در حالی که زنان سهم بالاتری در تحصیلات عالیه در سالیان اخیر به دست آورده اند اما شانس دسترسی آنان به شغل و موقعیتهای اقتصادی چندان مناسب نیست گرچه به دلیل مشکلات اقتصادی سالهای اخیر این مشکل در بخش مردان نیز مشاهده می شود و درصد اشتغال رقم چندان مناسبی نیست اما پیش بینی می شود در سالیان آینده همگام با توسعه بیشتر اقتصادی قابل پیش بینی برای ایران این رقم افزایش یابد.

جدول زیر نمایانگر بهترین کشورها برای اشتغال زنان با فاصله بسیار کم بین اشتغال زنان و مردان است نکته این است که در برخی از این کشورها وضعیت اشتغال به نفع زنان مثبت است.

ردیف	کشور	در صد اشتغال زنان	در صد اشتغال مردان	فاصله جنسیتی
1	کویت	88	89	1-
2	سنگاپور	88	84	4+
3	سوئد	86	79	7+
4	اسلواکی	82	78	4+
5	بلژیک	81	81	0
6	فنلاند	80	68	12+
7	دانمارک	80	81	1-
8	مالت	79	81	2-
9	استونی	79	70	9+
10	هلند	79	72	7+
11	هنگ کنگ	78	80	2-
12	روسیه	78	81	3-
13	چک	77	76	1+
14	انگلیس	77	70	7+
15	ژاپن	76	77	1-

 

جدول 2 نمایانگر بدترین فاصله جنسیتی در اشتغال است که ابته لزوما به معنای بدی وضعیت اشتغال نیست چنان که مثلا در بحرین در صد اشتغال61 است

ردیف	کشور	اشتغال زنان	اشتغال مردان	فاصله جنسیتی
1	اکوادور	59	82	23-
2	عربستان	56	79	23-
3	بولیوی	30	52	22-
4	هندوراس	30	49	19-
5	بحرین	61	80	19-
6	عمان	45	64	19-
7	ال سالوادور	43	61	18-
8	روآندا	15	33	18-
9	بتسوانا	23	39	16-
10	شیلی	55	70	15-

 

منبع آمارها: گزارش سالیانه سازمان جهانی کار و سازمان همکاری‌ اقتصادی و توسعه (OECD)

و  http://www.gallup.com/poll/155405/wide-gender-divide-employment-one-fourth-countries.aspx

 

تصویر زیر نشان دهنده شاخص برابری جنسیتی بر اساس موقعیتهای تحصیلی اقتصادی و توانمند سازی است؛

این تصویر نشان دهنده شاخص فرصتهای اقتصادی است که در برگیرنده شاخصه هایی چون شغل برابری های اقتصادی و فرصتهای دسترسی به منابع اقتصادی است.