نخستین پیام های انتخابات 24 خرداد: بازی " برد - برد" برای مردم و نظام

عصر ایران - بدون شک انتخابات 24 خرداد 1392 یک اتفاق مهم و روزی ماندگار در تاریخ ملت ایران است. این انتخابات و پیام مستتر در آن از ابعاد و زوایای گوناگون قابل تحلیل است؛ اما عجالتاً مهم ترین پیام هایی که می توان از آن برداشت کرد در چند محور خلاصه زیر قابل جمع بندی است:

1- نخستین پیام این انتخاب و رای بالای مردمی در کمال آرامش و امنیت نشانه "بلوغ سیاسی جامعه ایران" است. در این انتخابات بدون اینکه جو و فضا احساسی شود مردم بی صدا و آرام در یک حرکت مدنی به پای صندوق های رای رفتند و تنها نام نامزد مورد نظر خود را روی برگه انتخابات نوشتند.
این اتفاق علی رغم جو دلسردی حاکم شده بر بخش های قابل توجهی از جامعه پس از وقایع سال 1388 ، می تواند در ترمیم رابطه بخش هایی از جامعه با حاکمیت و باز گرداندن اعتماد از دست رفته به بخش هایی از جامعه نقش مهم و بارزی داشته باشد.

2- انتخاب حسن روحانی به عنوان یک چهره معتدل و میانه رو در بین دو جناح اصولگرا و اصلاح طلب و حمایت همه جانبه اصلاح طلبان از وی و رای قاطع بدنه حامی اصلاح طلبان و حتی ریخته شدن بخش قابل توجهی از آرای بخش غیر سیاسی جامعه به سبد حسن روحانی ، می تواند نوید بخش تشکیل یک دولت وفاق ملی باشد که بتواند با اقتدار و آرامش و ثبات بیشتر در جهت گشودن گره هایی که در 8 سال گذشته در عرصه اقتصاد، سیاست ، اجتماع و ... کشور پدید آمده است، عمل کند.

این موضوعی است که اولین پیام روحانی بعد از پیروزی ، تحقق آن بیشتر نوید می دهد ، آنجا که رئیس جمهور منتخب ، رأی دهندگان به کاندیداهای دیگر را تکریم می کند و از تعامل با رقبای انتخاباتی اش برای خدمت به کشور می گوید.

3- اجماع اصلاح طلبان بر روی گزینه حسن روحانی به عنوان نامزد واحد و پیروزی احتمالی وی در انتخابات توانست اصلاح طلبان را که در آستانه حذف از عرصه قدرت و بازی سیاسی در ایران بودند ، به صحنه بازگرداند و از این جهت دستاورد بزرگی برای این طیف از نیروهای سیاسی کشور است.

4- پیروزی روحانی در مرحله نخست انتخابات و نظرات خاصی که وی در زمینه برنامه هسته ای و مذاکرات با 1+5 در موضع هسته ای دارد، می تواند پتانسیلی برای برون رفت مذاکرات از بن بست فراهم آورد و دیپلماسی کشور را فعال تر از گذشته در عرصه جهانی به نمایش گذارد.

پیامی که غربی ها از این انتخابات درک  کردند ، این است که ایران یک کشور غیر قابل پیش بینی است . البته در ایجاد این تصور نبودن گردش کامل آزاد اطلاعات بی تاثیر نیست ، اما بسیاری از کشورهای غربی قبل از برگزاری انتخابات با صدور بیانیه ها و اظهارات محکوم کننده ، خود را آماده کرده بودند که با صدور بیانیه هایی نیشدار به استقبال ریاست جمهوری شخصیت هایی همچون سعید جلیلی بروند!
بدون تردید انتخاب روحانی خط بطلانی بر همه این پیش بینی ها بود.
از سوی دیگر منزوی شدن و ضعیف شدن منطق گروه های افراطی و لابی های ضد ایرانی در کشورهای غربی می تواند از دستاوردهای مهم به قدرت رسیدن یک جریان خردگرا، معتدل و اصلاح طلب در ایران باشد.

روحانی در نخستین پیام خود پس از انتخاب شدن به سمت ریاست جمهوری به این نکته تاکید کرده است که اگر غرب از موضع احترام با کشورمان سخن بگوید، پاسخی از سر احترام خواهد شنید.

این نکته در پیام روحانی که پیشتر نیز از سوی او در مبارزات انتخاباتی مطرح شده بود؛ حالا توپ را به زمین غربی ها انداخته است تا اگر می خواهند واقعا صدای اعتدال و میانه روی را در ایران تقویت کنند،  نخستین قدم را در برون رفت از بن بست فعلی با ارایه پیشنهاد های منطقی تر و پربار تر کردن " بسته پیشنهاد ی شان" به ایران بر سر مساله هسته ای، بردارند.

 در مجموع پیروزی روحانی در انتخابات 24 خرداد 1392 پیروزی توامان مردم و نظام و یک بازی "برد – برد" برای همه ایران بود؛ البته به شرطی که مردم، جناح های سیاسی، ارکان مختلف حاکمیت، شخص روحانی و بالاخره کشورهای غربی، قدر این فرصت را بدانند.