یورو 4 بدون زیرساخت؛ برای جان مردم یا بلای جان مردم

عصرایران، محمدعلی دیانتی زاده - تولید خودرو یورو 4 با هدف کاهش آلایندگی و سلامت جامعه و همچنین استانداردسازی سوخت خودروها با دستور دولت و پیگیری سازمان محیط زیست و اداره استاندارد کشور در برنامه تولیدی شرکت های خودروساز قرار گرفته و این درحالی است که هنوز زیرساخت های مناسب برای تهیه سوخت با این استاندارد و پایش خودروها ایجاد نشده و ظاهرا توجهی نیز به این نکته نشده که موتور خودروی یورو4 پس از مدتی از تزریق سوخت یورو2، به موتور یورو 2 با کیفیت پایین تبدیل شود که آلایندگی بسیاری را دربر خواهد داشت.

بنابر اظهار نظر علی فراهانی دارستانی مدیر برنامه ریزی شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی ایران، در سال گذشته بخشی از بنزین مورد نیاز کشور در پالایشگاه تولید شده که این سوخت، استانداردهای اولیه بنزین را هم نداشته و استفاده از آن در خودروهای معمولی، موجب افزایش مصرف سوخت و تولید مضاعف  گازهای می شود.

مهندس عليرضا ضيغمي  معاون پالایش و پخش وزارت نفت، نیز سال گذشته اعلام كرد: برای تبدیل فرآورده‌های نفتی به فرآورده‌هایی باكیفیت بالا، علاوه بر مشكلات مختلف، بخش مهمی از معضل، مربوط به نداشتن جایگاه برای عرضه‌ی سوخت یورو4 در کشور و نیاز است حداقل برای هر جایگاه یک مخزن و یک نازل یورو 4 داشته باشیم. در شرایطی که درحال حاضر در اکثر شهرهای کشور بعد چندین سال عرضه سوخت، امکان سوخت گیری بنزین سوپر را نداریم و هنوز هم برای سوخت گیری بنزین سوپر در تهران باید چندین پمپ بنزین را دور بزنیم تا به جایگاه عرضه بنزین سوپر برسیم، نبود سازو کار عرضه سوخت یورو4 معضل دیگری محسوب می شود.

سوخت یکی از مقوله های مهم کارکرد هر موتور است. با توجه به شرایط ویژه و عدم وجود زیرساخت های تولید و عرضه سوخت یورو 4، نه تنها با تولید خودروی یورو4 از میزان آلایندگی کاسته نخواهد شد، بلکه هزینه هایی نظیر هزینه نگهداری و تعمیر موتور بر خریداران این خودروها تحمیل خواهد شد.

بیشترین تغییرات برای تولید خودروی یورو 4 در قوای محرکه و موتور خودرو با تغییر یا تعویض بیش از 80 قطعه صورت می گیرد که هزینه ای بالغ بر 10 تا 20 میلیون ريال افزایش هزینه را خواهد داشت که فشار آن بر دوش مشتری خواهد بود.

چنانچه از بنزین یورو 2 در خودرو یورو 4 استفاده کنیم، تا زمانی که خودرو کمتر از 3 هزار کیلومتر کار کرده است، نتایج رضایت بخشی به دست می آید اما بعد از این میزان پیمایش، خودرو از حالت تطابق با یورو 4 خارج می شود و با پیمایش 50 هزار کیلومتر، به سطح یورو 2 و با مرور زمان از یورو 2 نیز پایین تر می آید. بنزین یورو 2 موجب تخریب کاتالیست خودروی یورو 4 می شود که علاوه بر تولید گازهای مخرب، بعد از مدتی باید کاتالیست تعویض شود که این امر هزینه بالایی را بر مشتری تحمیل می کند.

یکی از کارشناسان صنعت قوای محرکه خودرو در گزارشی در خصوص سوخت تحویلی  اولیه یورو 4 به خودروسازان گفته است: سوخت موجود در کشور برای آزمایش و انجام تست به یک شرکت پژوهشی در تهران ارسال شد که به علت کالیبراسیون نامناسب بعضی از دستگاه ها، نتایج مطلوب نبود و بنابراین برای اخذ نتایج معتبر به یک مرکز بین المللی در آلمان ارسال شد، که نتایج دریافتی یک پارامتر بحث انگیز داشت. این پارامتر، PPM بالای گوگرد در ترکیبات این بنزین نسبت به موارد مشابه تجاری بود.

برای سوخت واقعی و بین المللی PPM  گوگرد 10 است که این میزان، با اغماض در برخی کشورها، تا 40 هم پذیرفته می شود که این، باعث تخریب و کاهش طول عمر کاتالیست می شود. PPM سوخت آزمایش شده ایرانی 45 – 40 بود که در صورت مصرف در موتورهای یورو 4، بعد از مدتی با افزایش آلایندگی، موتور خودرو از فرم یورو 4 خارج شده و دچار نقص فنی می شود.

به اعتقاد کارشناسان خودرو، هنوز مشخص نیست که پایش خودرو بعد از تولید در کشور برعهده کدام سازمان است و تغییرات موتور باتوجه به نوع سوخت تزریقی به خودروها را چه کسی باید بررسی کرده و نتیجه نهایی را اعلام نماید.

بر اساس تحقیقات انجمن خودروسازان، هر 4 خودروی فرسوده که از رده خارج می شود، به منزله تولید یک خودرو یورو 4 با شرایط ایده آل در کشور است که دولت باید در این زمینه اقدامات اساسی انجام دهد.

به عنوان مثال در سال 91 تنها در بخش حمل و نقل شهری تهران 1200 دستگاه مینی بوس و در کل کشور آماری نزدیک به 300 هزار ودر خودروهای سواری وکامیون ها نیز بیش از 3میلیون خودروی فرسوده داریم که در این زمینه دولت باید با برنامه ریزی مناسب برای از رده خارج کردن خودروهای فرسوده، وهمچنین به جای شعار ومغلطه افکنی در خصوص تولید بنزین یورو 4 ویورو 5 ، جایگاه های عرضه و کیفیت بنزین تولیدی را به استانداردهای لازم برساند و برای پایش خودروهای تولیدی یورو 4 ویا حتی یورو 2 متولی مشخص نماید که مردم هم جانشان وهم مالشان در امان باشد.