فیلم بیشتر »»
کد خبر ۲۲۸۰۴۷
تاریخ انتشار: ۲۲:۴۰ - ۲۷-۰۵-۱۳۹۱
کد ۲۲۸۰۴۷
انتشار: ۲۲:۴۰ - ۲۷-۰۵-۱۳۹۱

راز موفقیت استثنایی دولت در المپیک چه بود؟

راز موفقیت استثنایی دولت در المپیک چه بود؟
دادن شعارهای افراطی مبنی بر مخالفت با ورزش قهرمانی، استعماری بودن المپیک و جذاب بودن برای اقشار مرفه جامعه، خوشبختانه با توجه دولت همراه نشد و مانند سایر کشورها به ورزش قهرمانی به عنوان سمبل کشور توجه گردید.
 
همزمان با برخی اخبار ناخوشایند از مسایل اقتصادی گرفته تا موارد دیگر که زمینه ساز انتقاد مردم و رسانه ها از دولت شد، پیروزی های مکرر قهرمانان کشورمان در المپیک، مردم را شاد کرد و البته نقش مسوولان را نیز در این توفیقات ملی نباید نادیده گرفت؛ توفیقاتی که امکان تحقق آنها در سایر عرصه ها هم دور از انتظار نیست.
   
به گزارش بازتاب ؛ با گذشت چند روز از پایان المپیک لندن، بررسی دلایل موفقیت ورزش کشور در این دوره از مسابقات پیامهای مفیدی را به دنبال خواهد داشت.
 
   کسب چهار مدال طلا در المپیک لندن از نظر تعداد مدال طلا رکورد جدیدی برای ایران محسوب می شود، و اکنون دولت دهم که در عرصه های اقتصادی، فرهنگی، سیاست داخلی و خارجی با ناکامی هایی مواجه شده، مناسب است دلیل موفقیت نسبی خود در ورزش را جستجو کند.
 
    
به نظر می رسد یکی از دلایل موفقیت تیم ایران تامین منابع مالی مناسب و به موقع برای ورزشکاران بود که موجب برگزاری اردوهای طولانی مدت گردید و ورزشکاران در آمادگی نسبی راهی مسابقات کرد. دادن شعارهای افراطی مبنی بر مخالفت با ورزش قهرمانی، استعماری بودن المپیک و جذاب بودن برای اقشار مرفه جامعه، خوشبختانه با توجه دولت همراه نشد و مانند سایر کشورها به ورزش قهرمانی به عنوان سمبل کشور توجه گردید.
 
 دلیل دوم، سعه صدر مسئولان ورزشی در استفاده از مربیان ورزشکاران با سلایق گوناگون فرهنگی و سیاسی بود. از جمله می توان به حضور رسول خادم از طیف اصولگرایان منتقد احمدی نژاد و هادی ساعی از طیف ورزشکاران اصلاح طلب در کاروان ایران اشاره کرد، طبیعی است در عرصه های جهانی استفاده از همه ظرفیتهای کشور ضروری است و نمی توان به اتکای سلیقه سیاسی بخشی از نیروها را حذف کرد، هر چند خادم و ساعی حضورشان اثر عکسی داشت.
 
  
دلیل سوم، فرصت کافی مدیران برای مطالعه و برنامه ریزی بود، زمان چهارساله میان المپیک ها موجب شده بود تا مدیران ورزشی برخلاف سایر بخش ها دچار شتابزدگی نشده و در زمانبندی مناسب فعالیتهای خود را انجام دهند.
  
  دلیل چهارم: حمایت یکپارچه افکار عمومی، برخلاف سایر مسائل بود، در موضوع المپیک تمامی گروه های اجتماعی، قومی و فرهنگی و سیاسی صرف نظر از اعتقادات دینی، سلایق سیاسی و یا علائق قومیتی به حمایت و تشویق تیم ایران پرداختند و این موجب تقویت روحیه ورزشکاران ایرانی شد، پخش تصاویر تشویق های تماشاگران که بعضا با وجود نداشتن حجاب پرچم جمهوری اسلامی ایران را به نشانه تشویق دردست داشتند، به خوبی نشان دهنده این حمایت ملی در حوزه ورزش بود.
   
دلیل پنجم: عدم دخالت مسئولان ارشد دولت در تصمیمات کارشناسی بود. تجربه دخالت رییس دولت در برکناری مربی تیم ملی فوتبال موجب شد تا مسوولان ارشد دولت از دخالت در تصمیمات فنی اجتناب کرده و مربیان نیز با اعتماد به نفس، حیطه فنی را از دخالتهای سیاسی حفاظت کردند.
   
بررسی دلایل فوق نشان می دهد مسئولان دولتی می توانند در سایر بخشها هم مانند ورزش قهرمانی عمل کرده و هم موفقیت را در کارنامه خود ثبت کنند و هم کام مردم را شیرین نمایند.
 
 

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
برچسب ها: المپیک ، دولت
ارسال به دوستان
یورش گسترده پلیس مهاجرت آمریکا در جورجیا؛ بازداشت بیش از ۱۲۰۰ مهاجر معاون امنیتی وزیر کشور از بررسی ابعاد مختلف قتل حمیدرضا رجب‌زاده خبر داد صربستان و اسرائیل کارخانه تولید پهپاد افتتاح می‌کنند جذب مدافع جوان نیروی زمینی توسط پرسپولیس با قراردادی پنج‌ساله ضرب‌الاجل سازمان بورس به مالک باشگاه استقلال برای تعیین تکلیف هیئت‌مدیره ادعای سنتکام: ارتش آمریکا به بیش از ۳۰ کشتی اجازه داده تا برای انتقال کمک‌های بشردوستانه از محاصره ایران عبور کنند شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی: اجتماعات در میادین با قوت ادامه خواهد داشت/ تا زمانی که رهبر معظم انقلاب اعلام نکنند، مردم میادین را ترک نمی‌کنند واژگونی مرگبار دو خودرو در محورهای سمنان با ۲ کشته و ۵ مصدوم صدور هشدار نارنجی هواشناسی برای رگبار و وزش باد در ارتفاعات چهار استان نیویورک‌تایمز: کاهش تسلیحات آمریکا در جنگ علیه ایران و تاثیر آن بر چین و روسیه اسپانیا برای مسافران ایتالیایی بازرسی مرزی وضع کرد واژگونی مرگبار خودروی سمند در محور جاسک به چابهار یک فوتی برجا گذاشت بسته اینترنت خبرنگاران فعال شد حضرتی: دشمن را وادار به امضای تفاهم‌نامه کردیم  روسیه: خروج از مناقشه آمریکا-ایران، تنها از مسیر دیپلماسی ممکن است