اکران "نارنجی پوش" در دانشگاه علامه طباطبایی (+عکس)

فیلم نارنجی پوش، روز گذشته (29 فروردین) با حضور عوامل فیلم از جمله داریوش مهرجویی در سالن آمفی تئاتر دانشکده مدیریت دانشگاه علامه طباطبایی اکران شد و مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت.

به گزارش عصر ایران، حامد بهداد (بازیگر)، هایده صفی یاری (‌تدوینگر) ، وحیده محمدی فر (نویسنده) ، رضا درمیشیان (دستیار کارگردان)، نیما حسنی نسب (منتقد) و داریوش مهرجویی کارگردان فیلم نارنجی پوش ، عوامل و مهمانان حاضر در این برنامه بودند و غایب بزرگ این برنامه لیلا حاتمی ، به دلیل بیماری در این مراسم حضور پیدا نکرد.

حسنی نسب: نارنجی پوش یکی از سفارش های ذهن آقای مهرجویی است

در ابتدای جلسه نیما حسنی نسب ضمن تأکید بر تأثیرگذاری اجتماعی فیلم های مهرجویی اظهار داشت : معدود فیلم هایی وجود دارند که علاوه بر جنبه ی هنری و فیلم گونه ی خود کارکردهای اجتماعی ، فرهنگی و تربیتی داشته باشند ؛ مثلاً می توان به یاد آورد که فیلم "دایره مینا" اثر آقای مهرجویی که در سال 54 ساخته شد و تا دو سال توقیف بود، موجب شکل گیری سازمان انتقال خون می شود که پیش از آن وجود نداشته است. چند دهه پس از آن اینک داریوش مهرجویی بر اساس یک دغدغه ، فارغ از دغدغه های هنری، ادبی و فلسفی به صرافت ساختن نارنجی پوش می افتد. حضور مؤلف در ابتدای این فیلم، خود گویای همه چیز است و بعد از آن هر اتفاقی در فیلم، به نوعی دراماتیزه کردن آن است. حسنی نسب با تأکید بر سفارشی نبودن این فیلم افزود:  نارنجی پوش یکی از سفارش های ذهن آقای مهرجویی است .

حسنی نسب در توضیح روند فیلم های مهرجویی اظهار کرد: اگر فیلم های مهرجویی را بررسی کنیم می بینیم که شخصیت های آنها بر اثر یک اتفاق که به نظر ساده می آید، دچار نوعی سلوک می شوند، مسیری را طی می کنند و به یک شناخت می رسند. بنابراین به طور ماهوی بین مسیری که حمید هامون طی می کند و یا پری و سارا و شخصیت نارنجی پوش طی می کنند ، فرقی نیست.

داریوش مهرجویی : هدف هنر ، رسیدن به انتزاع فکر است

داریوش مهرجویی که با تشویق های بی وقفه دانشجویان روبرو شد، در پاسخ به این سؤال که چگونه مهرجوییِ فیلسوف، به مهرجوییِ منتقد اجتماعی بدل شد، با اشاره ضمنی به ابعاد فلسفی این فیلم تصریح کرد: حامد آبان با یک گذار روانشناختی و فلسفی، به نوعی تفرد و فردیت خاص خودش از طریق کاری که انجام می دهد می رسد و اطرافیانش او را درک نمی کنند‌.

یکی از دانشجویان اظهار داشت: بخش هایی از فیلم باورپذیر نبود و شاید اندکی مبالغه شده بود. در راستای این موضوع داریوش مهرجویی به این پرسش که چطور فردی با یک زندگی عادی اینطور دیوانه وار به کار رفتگری روی می آورد و بسیار از آن لذت می برد، شخصیت حامد آبان و پیش زمینه ای که از او شکل گرفته را برای نشان دادن استثنایی بودن او کافی و آن را تحول سوژه در درام دانست.

مهرجویی در تبیین چگونگی رسیدن به قالبی ساده برای تفکرات پیچیده در پس فیلم هایش، هدف هنر را رسیدن به انتزاع فکر دانست و اظهار داشت: در فیلم های من در پی این هستیم که همه چیز به نوعی تصفیه شود و به بالا صعود کند. هنرمند این وظیفه را دارد که از طریق تصفیه واقعیت موجود، آن واقعیت ایده آلی خود را ارائه دهد. به این خاطر است که برخی معتقدند که انتهای فیلم های من ایده آلیستی است.

مهرجویی با مقایسه ای بین خسرو شکیبایی و حامد بهداد، نمایندگی رفتار و منش شکیبایی را توسط بهداد بعید ندانست و گفت  همانطور که خسرو شکیبایی در هامون به نوعی این دیوانگی و آشفتگی را دارد، حامد بهداد هم در نارنجی پوش دارای این ویژگی هاست.

حامد بهداد : افرادی مثل آقای مهرجویی همچون آفتاب بر آدمی می تابند

بهداد در صحبت هایش کار کردن در کنار افرادی مثل مهرجویی، تقوایی، کیارستمی، کیمیایی، فرمان آرا و هم نسل های آنها را افتخاری بزرگ دانست و در این رابطه افزود: آدم های مؤلف که همه ی انرژی ها را اعم از زیبایی شناختی، جوهر دراما، میزانسن ، دکوپاژ و تدوین در کنار هم و در مجموع داشته باشند در تاریخ سینمای ایران بسیار کم هستند. افرادی مثل آقای مهرجویی همچون آفتاب  بر آدمی می تابند و از دانش و پرتو معرفت خود شما را برخوردار می کنند.

شایان ذکر است این فیلم در حالی در دانشگاه علامه طباطبایی (ره) ‌اکران شد که اکران عمومی آن از روز دوشنبه 23 فروردین ماه آغاز شده است .