رضایت نامه تخریب خانه ننه علی

ننه علی در حالی روی دوش خانواده شهدا و ایثارگران تشییع می شد که سازمان بهشت زهرای تهران در کوتاهترین زمان خانه 20 ساله این مادر شهید را که روی قبر فرزندش بنا کرده بود تخریب کردند و تنها دلیل آن را درخواست خانواده شهید اعلام کردند.
 
به گزارش مهر، صبح روز چهارشنبه بانو ننه فتح اللهی معروف به ننه علی (مادر شهید رخشانی) در قطعه 24 بهشت زهرای تهران در کنار فرزند شهیدش آرام گرفت.

این مادر شهید که به دلیل علاقه ای که به فرزندش داشت 20 سال در آلونکی روی قبر فرزندش زندگی کرد که در سالهای آخر عمر خود به بیماری آلزایمر مبتلا شده و دیگر فرزندش را به یاد نداشت و در خانه تنها دخترش ساکن بود.

در این سالها آلونک ننه علی همچنان روی قبر شهید به یادگار ماند و زائران قبور شهدا وقتی از قطعه 24 عبور می کردند با دیدن آلونک داستان زندگی این مادر شهید را برای فرزندان و همراهان خود تعریف می کردند.


شامگاه روز سه شنبه این مادر شهید دارفانی را وداع گفت و در حالی که به دستور رئیس سازمان بهشت زهرای تهران آلونک ننه علی در همان روز تشییع جنازه تخریب شد.

این اقدام بهشت زهرا موج اعتراضات مردمی و رسانه ها را به همراه داشت و تماس با مسئولان شهرداری تهران و بهشت زهرا(س) اعم از: آقایان ایازی، کلخورانی، توکلی و خال مدیر روابط عمومی بهشت زهرا بی نتیجه بود. تا اینکه روابط عمومی سازمان بهشت زهرای تهران در مورد این اقدام اعلام کرد: تخریب آلونک ننه علی به درخواست خانواده شهید بوده است.


بهشت زهرای تهران اعلام کرد: اکبر توکلی مدیر عامل سازمان بهشت زهرا(س) در مراسم تشییع جنازه حضور داشته و طی مذاکره با بنیاد شهید و امور ایثارگران با درخواست آنها برای دفن این مادر شهید در کنار فرزندش موافقت کرده است. همچنین رضایتنامه کتبی برای تخریب آلونک ننه علی هم از سوی خانواده مادر شهید در دست است.

گفته های مدیر عامل بهشت زهرای تهران در حالی است که در زمان ریاست قبلی سازمان بهشت زهرا به درخواست ننه علی دفن این مادر شهید در کنار فرزندش تائید شده بود و دیگر نیازی به مجوز مجدد نداشت. در ضمن بنیاد شهید و امور ایثارگران هم مسئول بالا دست بهشت زهرا نیست.


هر چند شاید خانواده شهید رضایت بر تخریب آلونک ننه علی داشتند ولی این اقدام بهشت زهرا که بسیار عجولانه انجام شد ناپسند و به دور از شان و منزلت سالها صبر و استقامت این مادر شهید بوده است. جمعی از ایثارگران و خانواده شهدا که در مراسم تشییع پیکر این مادر شهید شرکت داشتند می گویند: این خانه نمادی از عشق و علاقه مادرانه بود و قطعا آنقدر مردم فهیم ایران درک دارند که این خانه کوچک را تبدیل به امامزاده نکنند زیرا این تنها یک نماد و خاطره است و اقدام بهشت زهرا با اینکه رضایت خانواده شهید را در پی داشته صحیح نبوده است.