تاریخ:
رابعه اسکویی: من عروس و داماد دارم 
درس هفتاد و پنج
اگه میخوای دوستت رو بشناسی سه بار عصبانی اش کن!
آدمی که اصالت دارد، در رابطه با مسائل شخصی ممکن است عصبانی شود و دعوا کند، حتی فریاد هم میزند، اما توهین نمیکند
یکی از کاربران شبکههای اجتماعی نوشت: این یک قاعدهٔ عام است، دوست یا دشمن، غریبه یا آشنا، هرکسی را در هنگام عصبانیت و دعوا میشود شناخت، حتی اگر طرف دعوا شما نباشید، مثلا دو نفر با هم دعوا میکنند و شما شاهد آن هستید.
موقع دعوا و عصبانیت که نقابها برداشته میشود، اصالت آدمها هم عیان می شود. اگر اصالت را مجموعهای از چیزهایی چون سطح دانایی و فرهنگ و تجربه و پختگی شخصیت بدانیم (یا هر تعریف دیگری که بشود از آن ارائه داد و البته هر تعریفی هم نسبی است)، وضعیت عصبانیت ملاک خوبی برای سنجش آن است. نکتهاش اینجاست که ظاهرسازی موقع دعوا خیلی سخت و گاهی ناشدنی است.
آدمی که اصالت دارد، در رابطه با مسائل شخصی ممکن است عصبانی شود و دعوا کند، حتی فریاد هم میزند، اما توهین نمیکند، از ادبیات زننده استفاده نمیکند، طرف مقابل را به خاطر ظاهر یا ویژگیهایش با صفات حیوانات توصیف نمی کند، برای سنگین کردن بار گناه او را به دیگرانی که مرتبط نیستند نسبت نمیدهد، کینههایی از سابق را که به دعوای جاری ربطی ندارد آشکار نمیکند، و مسائل فراشخصی مانندنژاد، ملیت، دین، جنسیت، یا خانواده و خاندان را پیش نمیکشد.
مهمتر از همه، آدم اصیل و شریف موقع عصبانیت، برای تخلیه ی عصبانیت خود به دروغ و ناحق متوسل نمیشود.
شریف، شریف است، در صلح و در جنگ.
موقع دعوا و عصبانیت که نقابها برداشته میشود، اصالت آدمها هم عیان می شود. اگر اصالت را مجموعهای از چیزهایی چون سطح دانایی و فرهنگ و تجربه و پختگی شخصیت بدانیم (یا هر تعریف دیگری که بشود از آن ارائه داد و البته هر تعریفی هم نسبی است)، وضعیت عصبانیت ملاک خوبی برای سنجش آن است. نکتهاش اینجاست که ظاهرسازی موقع دعوا خیلی سخت و گاهی ناشدنی است.
آدمی که اصالت دارد، در رابطه با مسائل شخصی ممکن است عصبانی شود و دعوا کند، حتی فریاد هم میزند، اما توهین نمیکند، از ادبیات زننده استفاده نمیکند، طرف مقابل را به خاطر ظاهر یا ویژگیهایش با صفات حیوانات توصیف نمی کند، برای سنگین کردن بار گناه او را به دیگرانی که مرتبط نیستند نسبت نمیدهد، کینههایی از سابق را که به دعوای جاری ربطی ندارد آشکار نمیکند، و مسائل فراشخصی مانندنژاد، ملیت، دین، جنسیت، یا خانواده و خاندان را پیش نمیکشد.
مهمتر از همه، آدم اصیل و شریف موقع عصبانیت، برای تخلیه ی عصبانیت خود به دروغ و ناحق متوسل نمیشود.
شریف، شریف است، در صلح و در جنگ.
لینک کوتاه: کپی لینک
اولین نخبههای تهران خانه تهرانیهای قدیم چطور روشن میشد؟ / آداب جالب روشن کردن چراغ در خانه و مغازه «آرامگاه غولها» بعد از حدود 3 هزارسال از زیر بوتهها بیرون آمد(+عکس) چرا بعضی رنگها حالمان را خوب و بعضی بد میکنند؟/ در روزهای پراسترس این رنگها را بپوشید جشن چله تابستان؛ از جشنهای فراموش شده ایرانی چرا تهرانی اجاق خانه را آخر همه میساخت؟ چگونه تصمیمهای درستی بگیریم شش مورد از خطرناکترین مُدهای تاریخ حداقل و حداکثر قد مورد نیاز برای پذیرفته شدن در نیروی هوایی آمریکا چقدر است؟ چگونه شطرنج به سرگرمی محبوب اشراف اروپای قرون وسطی تبدیل شد؟(+عکس) چگونه جنگ جهانی اول همه دنیا را تا همین امروز به آشوب کشید؟ حکایت اولین مستراحهای عمومی در تهران/ وقتی «کناسی» شغل پردرآمدی بود چرا مصریان باستان عاشق گربهها بودند؟ کاتبان سومری دوران باستان چگونه «هیچ» را ثبت کردند؟(+عکس) نخستین ورزشکار المپیکی ایران که بود؟